Τί κρύβεται πίσω από το αιτιολογικό ότι η ποινικοποίηση της εξύβρισης των Θείων περιορίζει την ελευθερία έκφρασης

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
19 Νοεμβρίου 2019, 08:11

Την απόσυρση της διάταξης περί κακόβουλης εξύβρισης των θείων από τις τροποποιήσεις που δρομολογεί η κυβέρνηση στον Ποινικό Κώδικα ανακοίνωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, επικαλούμενος τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν όταν σε προγενέστερο χρόνο είχε καταστήσει  σαφές πως θα υπάρξει φυλάκιση έως δύο  έτη για όποιον κακόβουλα καθυβρίζει τον Θεό και όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα.

Ωστόσο ο Υπουργός , μάλλον επιχειρεί να το σώσει , καθώς οι αντιδράσεις στις οποίες αναφέρεται δεν είναι αυτές των πάσης φύσεως αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών που κατακλύζουν τα πρωϊνάδικα των τηλεοπτικών σταθμών , αλλά οι αντιδράσεις άλλων κέντρων . Των κέντρων που ορίζουν τις πολιτικές που θα ασκηθούν από την κυβέρνηση . Αυτά τα κέντρα επέβαλαν την αναδίπλωση του Υπουργού δικαιοσύνης για να πάρει πίσω όσα ο ίδιος με στόμφο είχε προαναγγείλει θέτοντας και πάλι το διαχρονικό  ερώτημα ποιος επιτέλους κυβερνά αυτή τη χώρα !!

Η απάντηση επ΄ αυτού του ερωτήματος που εξεφώνησε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής , είναι πλέον εξόχως ευδιάκριτη και απλή . Τον τόπο τον ορίζουν εξωχώριες  δυνάμεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων , οι μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης και όσοι υπηρετούν τις πολιτικές που στοχεύουν να ξεριζώσουν από τον ελληνικό λαό αξίες , αρχές  και θεσμούς που διαμορφώνουν τη  εθνική του ταυτότητα  και συνείδηση .

Αλλά ας έρθουμε στον προκείμενο . Στην άποψη που ,εκ του πονηρού βέβαια θέτουν οι γνωστοί κύκλοι , περί δήθεν περιορισμού της ελευθερίας έκφρασης από την  ποινικοποίηση της εξύβρισης των Θείων στο πρόσωπο ενός πολίτη ο οποίος πιστεύει στον Θεό του  και ας δούμε πως αυτό το θέμα αντιμετωπίζονταν στην αρχαία Ελλάδα .

Στην αρχαία Ελλάδα η εξύβριση των Θείων ήταν ποινικό αδίκημα

Στην αρχαία Ελλάδα, στη Θρησκεία των Ολύμπιων Θεών, το μόνο πράγμα που απαγορευόταν δια νόμου ήταν η εξύβριση  ή διακωμώδηση  των θείων και των τελετών τους.  Μάλιστα, αν η ασέβεια ήταν μεγάλη και ο εξυβριστής μυημένος, γίνονταν και «κατάρα» από τους ιερείς όπως προκύπτει από το βιβλίο «Αλκιβιάδης» του Πλούταρχου: «…..Η δε κατ’ αυτού εισαγγελία αναφέρεται ως ούσα ούτω συντεταγμένη. «Θεσσαλός Κίμωνος Λακιάδης κατήγγειλεν Αλκιβιάδην τον Κλεινίου Σκαμβωνίδην , ότι αδίκως προσηνέχθη προς τας Θεάς, την Δήμητραν και την κόρην, απομιμούμενος τα μυστήρια, και δεικνύων αυτά εις τους φίλους του εντός της οικίας του, φορών στολήν οίαν φορεί ο ιεροφάντης όταν δεικνύη τα ιερά, και ονομάζων εαυτόν ιεροφάντην, τον δε Πολυτίωνα δαδούχον, κήρυκα δε τον Φηγαιέα Θεόδωρον· τους δ’ άλλους φίλους του ονομάζων μύστας και επόπτας, απ’ εναντίας των νόμων και των διατάξεων των Ευμολπιδών και των Κηρύκων, και των ιερέων των εξ Ελευσίνος.» Καταδικάσαντες δ’ αυτόν ερήμην, και την περιουσίαν αυτού δημεύσαντες, εψήφισαν προσέτι να τον καταρώνται όλοι οι ιερείς και αι ιέρειαι…».

Τα ίδια προκύπτουν και από τον ομηρικό ύμνο «Εις Δήμητρα» (στ. 473- 480).

Στον εν λόγω ύμνο αναφέρεται ότι η θεά Δήμητρα υπέδειξε η ίδια στους Ελευσίνιους άρχοντες τις «ιερουργίες» και συνάμα παρείγγειλε ότι αυτά πρέπει «να μην ερευνώνται, να μην παραβιάζονται και να μην κοινολογούνται, γιατί το μέγα σέβας στους θεούς δένει τη γλώσσα», : «… δείξεν Τριπτολέμω τε Διοκλεί τε πληξίππω Ευμόλπου τε βίῃ Κελεώ θ’ ηγήτορι λαών δρησμοσύνην θ’ ιερόν και επέφραδεν  πάσι, Τριπτολέμῳ τε Πολυξείνῳ, επί τοις δε Διοκλεί σεμνά, τα τ’ ούπως έστι παρεξίμεν ούτε πυθέσθαι ούτ’ αχέειν: μέγα γάρ τι θεών σέβας ισχάνει αυδήν…» Μετάφραση: «υπέδειξε (η Δήμητρα στους άρχοντες) στον Τριπτόλεμο, στον ιππέα τον Διοκλή, στον πανίσχυρο Εύμολπο και στον ηγέτη του λαού Κελεό τις ιεροπραξίες («δρησμοσύνην θ ιερών») κι αποκάλυψε τα πάνσεπτα όργια («και επέφραδεν όργια ») σ’ όλους αυτούς και στον Τριπτόλεμο και στον Πολύξενο καθώς και στον Διοκλή, που κανείς δεν πρέπει να ερευνά κι ούτε να παραβαίνει, ούτε να τα κοινολογεί, γιατί το μέγα σέβας στους θεούς δένει τη γλώσσα». (Ομηρικός ύμνος «Εις Δήμητρα» στ. 473- 480).

Η παραβίαση και η έρευνα των μυστηρίων είναι αυτονόητο ότι θεωρούνταν ασέβεια, γιατί τότε αμφισβητούνται. Η «κοινολογία» μυστηρίων θεωρούνταν και αυτή ασέβεια, γιατί στα αρχαία ελληνικά η λέξη «κοινολογώ» (λέω + κοινό), που είναι διάφορο του «κοινοποιώ», σημαίνει ότι λέγω κάτι στο κοινό, όμως ως μη αρμόδιος και γνώστης, οπότε αυτό που κοινολογώ είναι είτε κουτσομπολιό είτε παραλλαγμένο για λόγους σκοπιμότητας ή λάθους, άρα κάτι ασεβές.

Ανατρέχοντας στους αρχαίους ιστορικούς συγγραφείς: Ηρόδοτος, Διόδωρο, Στράβωνα κλπ,  βλέπουμε ότι δεν κάνουν καμία αναφορά ούτε και καμία κρίση για τα μυστήρια. Αντίθετα οι θεολόγοι: Ορφέας, Πλούταρχος, Απολλώνιος Ρόδιος κ.α. τα αναφέρουν, μόνο που αυτοί τα θεωρούν εκ προοιμίου σωστά.

Για παράδειγμα ο ιστορικός Παυσανίας στα «Βοιωτικά (25, 5-10), ενώ αναφέρει λεπτομερώς τα της Θήβας, όταν αναγκάζεται να αναφέρει και το ιερό άλσος της Καβειραίας Δήμητρας και της Κόρης που υπήρχε εκεί, αναφέρει μόνο ότι σ’ αυτό επιτρεπόταν η είσοδος μόνο σε μυημένους, όμως για το ποιοι είναι οι Κάβειροι και τι είδους ιερά μυστήρια κλπ γίνονταν εκεί τα αποσιωπά και προ αυτού λέει «να τον συγχωρήσουν οι φιλομαθείς». Λέει επίσης ότι όσοι μπήκαν στο ναό για να το ληστέψουν τιμωρήθηκαν για την ασέβειά τους αυτή από το θεό, όπως κάποιοι στρατιώτες Πέρσες του Ξέρξη που παραφρόνησαν και σκοτώθηκαν και επίσης κάποιοι στρατιώτες του Μ. Αλέξανδρου που κεραυνώθηκαν: «Προχωρώντας είκοσι πέντε στάδια από εδώ (από τη Θήβα προς τα ερείπια της Ογχηστού), υπάρχει άλσος της Καβειραίας Δήμητρας και της Κόρης, στο οποίο μπορούν να μπουν οι μυημένοι. Από το άλσος αυτό επτά στάδια περίπου είναι το ιερό των Καβείρων.

Ποιοι είναι οι Κάβειροι και τι είδους δρώμενα γίνονται γι αυτούς και τη Μητέρα (Δήμητρα) θα τα αποσιωπήσω, και ας με συγχωρήσουν οι φιλομαθείς (οίτινες δε ειστίν Κάβειροι και οποια εστιν αυτοίς και τη Μητρί τα δρώμενα). Όμως τίποτε δεν με εμποδίζει να αναφέρω σε όλους όσα λένε οι Θηβαίοι για την αρχή των τελετών.………. Κάποιοι ιδιώτες τόλμησαν να τελέσουν στην Ναύπακτο τα μυστήρια της Θήβας, αλλά δεν άργησαν να τιμωρηθούν.

Όσοι από τον στρατό του Ξέρξη, που είχαν μείνει στην Βοιωτία με τον Μαρδόνιο, είχαν μπει στο ιερό των Καβείρων, ίσως με την ελπίδα μεγάλου κέρδους, αλλά μου φαίνεται περισσότερο από ασέβεια στους θεούς, αυτοί αμέσως παραφρόνησαν και σκοτώθηκαν πέφτοντας στην Θάλασσα ή στους γκρεμούς. Κι όταν ο Αλέξανδρος νίκησε σε μάχη και έκαψε τη Θήβαϊδα, οι Μακεδόνες που μπήκαν στο ιερό των Καβείρων, βρισκόταν κι αυτό σε γη εχθρική, σκοτώθηκαν από εξ ουρανού κεραυνούς και αστραπές. Έτσι το ιερό αυτό από την αρχή ήταν άγιο.» (Παυσανίας «Βοιωτικά» 25, 5-10).

Αυτά για όσους ηθελημένα αγνοούν ότι η εξύβριση των Θείων αντιμετωπίζονταν στην αρχαία Ελλάδα αυστηρά .

Πως αντιμετωπίζεται η βλασφημία σε άλλες χώρες

Οι νόμοι περί βλασφημίας εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα σε ισλαμικές χώρες, στις οποίες μάλιστα έχουν λάβει και λαμβάνουν χώρα βίαιες πράξεις στο όνομα του Ισλάμ. Γι΄ αυτό όμως ουδείς από τους  φιλοπρόοδους  ομιλεί . Στην Ευρώπη ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους και η δημιουργία κοσμικών κρατών  οδήγησε στην κατάργηση των νόμων περί βλασφημίας σε κάποιες χώρες , όχι όμως σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Πολλά κράτη εξακολουθούν να τιμωρούν τη βλασφημία, ενώ η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) δεν απαγορεύει περιορισμούς της ελευθερίας της έκφρασης στην περίπτωση των θρησκευτικών προσβολών. Διάφορα περιστατικά κατά το παρελθόν, αλλά και πρόσφατα, έχουν έρθει στην επικαιρότητα σχετικά με δηλώσεις που αποτέλεσαν προσβολή θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Από την άλλη πλευρά, κάποιες κοινωνικές ομάδες είτε μέλη ενώσεων άθεων , είτε άλλων δογμάτων , διαμαρτύρονται  προβάλλοντας δήθεν τον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης, καταδικάζοντας τις ποινικές κυρώσεις κατά της βλασφημίας κατά των Θείων της επικρατούσας Θρησκείας στην Ελλάδα .

Το πρώτο ερώτημα που χρήζει απάντησης αφορά το σκοπό της ποινικοποίησης της βλασφημίας. Νομικές κυρώσεις κατά της δυσφήμησης της θρησκείας έχουν θεσπιστεί σε κράτη στα οποία υπάρχει μία κυρίαρχη θρησκεία, με την πολιτική και τη θρησκεία να παραμένουν συνυφασμένες. Οι κυρώσεις έχουν θεσπιστεί και εφαρμόζονται, προκειμένου να προστατευθεί η προσβολή των θείων της πίστης μου , δηλαδή των ιερών και οσίων μου και όχι ο Θεός ο οποίος είναι εξ΄ ορισμού άγιος και ουδεμία ανάγκη προστασίας έχει .

Από την στιγμή όμως  που κάποιος  δεν σέβεται τα ιερά και όσιά μου  και τα καθυβρίζει με σκοπό την προσβολή τους  στο πρόσωπό μου  , τότε υπάρχει ανάγκη νομικής  προστασίας. Πολύ περισσότερο υπάρχει ανάγκη νομικής προστασίας από τη στιγμή που η βλασφημία γίνεται συστηματικά και οργανωμένα  είτε  για την προσβολή και κατάπτωση αυτών των αξιών  , είτε  προκειμένου να προκαλέσει δυσαρέσκεια στους πιστούς ώστε να προκληθούν  βίαιες αντιδράσεις , κοινωνική αναταραχή και διατάραξη της ειρήνης.

Συνεπώς , η ανάγκη να προστατευθεί η θρησκευτική ελευθερία και να διατηρηθεί η κοινωνική ειρήνη, και όχι η προστασία της θρησκείας, φαίνεται πως είναι η αιτιολογική βάση για την αναγκαιότητα υπάρξεως  κυρώσεων κατά της βλασφημίας.

Βεβαίως η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας και βρίσκει εφαρμογή όχι μόνο σε «πληροφορίες» ή «ιδέες» που γίνονται ευμενώς δεκτές ή θεωρούνται αβλαβείς ή αδιάφορες, αλλά όχι  όμως σε εκείνες που αποσκοπούν στην προσβολή , σοκάρουν ή προσβάλουν τον Θεό μου , την οικογένειά μου , την Πατρίδα μου , προσωπικότητά μου , το ήθος μου  την ακεραιότητά  μου .

Συμπέρασμα

Είναι σαφές ότι κάποιες δυνάμεις προβάλλοντας την κατάργηση της νομοθεσίας όσον αφορά την ποινικοποίηση της βλασφημίας των θείων της Ορθόδοξης πίστης μας που,  ειρήσθω εν παρόδω , αποτελεί την θρησκεία της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών , επικαλούμενοι δήθεν την ελευθερία έκφρασης , σε εκείνο που αποσκοπούν είναι να απαξιώσουν το κύριο βάθρο στο οποίο στηρίζεται η πολιτιστική ταυτότητα και εθνική συνείδηση .

Αυτό παλεύουν να γκρεμίσουν , σ΄ αυτό στοχεύουν αλλά ματαιοπονούν οικτρά. Η παράδοσή μας , η πίστη μας , η Εκκλησία , οι αξίες μας , ο ελληνικός πολιτισμός , όλα αυτά εν πάση περιπτώσει που δημιουργούν ελληνικό έθνος , δεν γκρεμίζονται  , ούτε θα χαθούν . Όσες προσπάθειες και να καταβάλουν να απαξιωθούν , θα αποτύχουν . Ας το καταλάβουν και ας πάψουν να μας ταλαιπωρούν και να αντιλαμβάνονται την Δημοκρατία ως διαδικασία αποδόμησης όσων  τους εμποδίζουν να δημιουργήσουν μια άλλη Ελλάδα . Μια Ελλάδα μακράν των αξιών και παραδόσεών μας .

Πηγή : Α.Γ. Κρασανάκης : «Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ» .

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .