Το παραλήρημα Ερντογάν και η στάση της Ελλάδος

26 Νοεμβρίου, 2016 08:13 Επιμέλεια: /

Recep-Tayyip-Erdogan-012_DCE

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν  με αυτά που λέει και κάνει όχι μόνο συνεχίζει την πολιτική των προκατόχων του, αλλά αμφισβητεί το διεθνές καθεστώς του Αιγαίου και με εκκωφαντικό τρόπο την νομιμότητα των νήσων του Αιγαίου. Βεβαίως το αφήγημα έχει την πολιτική σκοπιμότητα που αφορά το εσωτερικό ακροατήριο . Ωστόσο δεν πρόκειται μόνο γι΄ αυτό. Όλα δείχνουν ότι πάνω σ΄ αυτό το αφήγημα οικοδομείται μια ολόκληρη στρατηγική που αφορά την θέση της Τουρκίας στον υπό διαμόρφωση νέο  γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής . Φυσικά όλα αυτά δεν προέκυψαν ως κεραυνός εν αιθρία . Σε ότι αφορά  προς Βοράν (Αιγαίο , Μουσουλμανικό τόξο ) έχουν υπόβαθρο που στηρίζεται στην πολιτική που ασκείται  μεθοδικά για χρόνια με εργαλείο την μουσουλμανική μειονότητα  στην Θράκη , στην Βουλγαρία , στα Σκόπια , στην Σερβία και φυσικά στην Αλβανία .

Ειδικά  η συμπεριφορά της Αλβανικής πολιτικής ηγεσίας  αντανακλά και  αποκαλύπτει  την στρατηγική και τις επιδιώξεις  της Τουρκίας  καθώς  έχει μετατραπεί σε Δούρειο Ίππο της Άγκυρας αναμένοντας την ωρίμανση  των διεθνών πολιτικών  συνθηκών  για να υλοποιηθούν  .

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάσταση που αν δεν τιθασευτεί θα αποσταθεροποιήσει το Βαλκανικό σύστημα . Από αυτήν την άποψη και σε ότι μας αφορά το θέμα δεν είναι τι λέει ο Σουλτάνος αλλά  πως απαντάμε εμείς ως χώρα . Επ΄ αυτού πρέπει η Ελληνική διπλωματία και το πολιτικό σύστημα να εργαστεί ώστε να αποτρέψει δυσμενείς εξελίξεις για τα εθνικά μας συμφέροντα και κυρίως    την ακεραιότητα της χώρας .

Το μεγάλο δυστύχημα είναι ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα αδυνατεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων ώστε να χαράξει εθνική πολιτική γραμμή  απέναντι στην στρατηγική της Άγκυρας και να απαντήσει εθνικά σ΄ αυτήν . Στο πλαίσιο  αυτό χρειάζεται οι πολιτικοί ταγοί να αντιληφθούν ότι  έχουν εθνικό χρέος να αφήσουν στην μπάντα τις κομματικές σκοπιμότητες και μικροπολιτική και να ενεργήσουν με βάση το εθνικό τους χρέος που είναι η υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντας και η  ακεραιότητα της χώρας .

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει ταχύτατα υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκληθεί  κεκλισμένων των θυρών από τα Μ.Μ.Ε  το Συμβούλιο Πολιτικών αρχηγών με συμμετοχή της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων ώστε να σχεδιαστούν στρατηγικές σε διπλωματικό , πολιτικό επίπεδο  αλλά και στην ενίσχυση της αποτρεπτικής στρατιωτικής ισχύος .

Απ΄ τις άμεσες ενέργειες που πρέπει να γίνουν  είναι με αίτημα της Ελλάδος  να κληθεί το Συμβούλιο  πολιτικών ηγετών  της Ε.Ε. να πάρει θέση  καταδικάζοντας την προκλητική στάση της Τουρκίας  και να εγγυηθεί επί της ουσίας τα Ευρωπαϊκά σύνορα . Σε δεύτερο επίπεδο είναι να αναλάβει πρωτοβουλίες σε επίπεδο Χωρών που αντιμετωπίζουν την ίδια απειλή (Βουλγαρία Σερβία) .

Απ΄ εκεί και πέρα  θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η λειτουργία Πρωθυπουργικού γραφείου  στην Θεσσαλονίκη δεν φτάνει . Χρειάζεται κάτι ποιο ουσιαστικό και αυτό ίσως απαιτεί την μεταφορά της Πρωτεύουσας στον Βορά καθώς σ΄  αυτό συνηγορούν οι πολιτικές και άλλες συνθήκες που προσομοιάζουν μ΄ αυτές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου . Ανάλογα πρέπει να είναι και τα βήματα ως προς την αποκάλυψη  της  στάσης  και του ρόλου που παίζουν  οι Τούρκικες προξενικές αρχές στην Θράκη με στόχο να αλλάξουν το τοπικό δημογραφικό μωσαϊκό αλλά και τα όσα γίνονται μέσω της οικονομίας  στην περιοχή . Όσο για την ελληνική κοινωνία που ζει στην μακαριότητα που , παρά την οικονομική κρίση , διαμορφώνει το υψηλό  βιοτικό επίπεδο , πρέπει να προετοιμαστεί για την υπεράσπιση της Πατρίδας  .

Αναμφίβολα   ανάλογες ενέργειες πρέπει  να γίνουν και στο επίπεδο ενίσχυσης της στρατιωτικής ισχύος των Ενόπλων δυνάμεων .

Όλα αυτά και πολλά άλλα επιβάλλεται  να γίνουν άμεσα και χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς κομματικούς ανταγωνισμούς . Οι περιστάσεις απαιτούν πολιτική συνεννόηση ,  διπλωματικές και πολιτικές  πρωτοβουλίες , κοινωνική συνοχή , ισχυρές ένοπλες δυνάμεις .

Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή και παγκόσμια συγκυρία φαίνεται να διευκολύνει , αν όχι να αποθρασύνει την Τουρκία και ποια εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε  στάσεις χωρών  και συμφέροντα που , εν πολλοίς  , καθορίζουν και την στάση τους σε σχέση με την Τουρκία και την γεωπολιτική στην θερμή περιοχή της μέσης Ανατολής και Μεσογείου .

Το περιεχόμενο της συνθήκης της Λωζάνης

Η Συνθήκη της Λωζάνης έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπεγράφη στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).

Κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπεγράφη στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.

Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.

Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις. Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς.

Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για τις παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. Με ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών από τις δύο χώρες και η αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου.

Αυτά για να ξέρουμε τι λέμε και τί πρέπει να κάνουμε !!!

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.