Το ευθυμογράφημα της εβδομάδος Σάββατο – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

1 Οκτωβρίου, 2016 08:21 Επιμέλεια: /

kalampakiotika drone

Που λέτε φίλοι μου αναγνώστες , είναι γνωστό πως ζούμε σε εποχή μεγάλων ανατροπών . Και δεν μιλάω για  τις μεγάλες  ανατροπές που επέφερε η ραγδαία  τεχνολογική πρόοδος αλλά  για τις ανατροπές στην καθημερινότητα  ημών και υμών των νεοελλήνων που γκρεμίζουν όλο το παραδοσιακό  αξιακό υπόβαθρο  στο οποίο δομήθηκε η ελληνική κοινωνία . Θα μου πείτε , καλά , δεν πρέπει να αλλάζουμε , να επαναπροσδιορίζουμε στάσεις και συμπεριφορές και να επανατοποθετούμαστε ; Ποιος λέει όχι . Εδώ όμως η κατάσταση  έχει ξεφύγει παντελώς σε σημείο που να ενθυμείσαι την επίκαιρη ρητορική φράση –ερώτημα  του μεγάλου μας κωμικού , αείμνηστο Βασίλη Αυλωνίτη , που έλεγε : «…βρε που πάμε ρε , που πάμε ;» !!! Πράγματι , που πάμε ; Ιδού το ερώτημα .

Δέστε : μπαίνει ένας ηλικιωμένος  στο αστικό ή στο λεωφορείο και κανένας νεαρός δεν ευαρεστείτε να σηκωθεί και να του παραχωρήσει τη θέση του , μιλάς με νέο σήμερα και νομίζεις ότι μιλάει άλλη γλώσσα , όλο και όλο το λεξιλόγιο  πέντε δέκα λέξεις και οι μισές βωμολοχίες , περιμένεις σε ουρά και γυναίκες μπροστά , σε εκτοπίζουν πριν καν καταλάβεις τι γίνεται . Και μιλάμε για τα απλά , καθημερινά , για τα μεγαλύτερα είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο .

Λοιπόν , θα σας μεταφέρω ένα περιστατικό και μια στιχομυθία για να καταλάβετε ότι ως κοινωνία έχουμε ισοπεδώσει τα πάντα .

Βρισκόμαστε σε μια εσπερινή ακολουθία και ως είθισται  μετά το πέρας και το «Δι΄ ευχών»  ακολουθεί το μοίρασμα  της αρτοκλασίας . Έ , χρυσό να μοίραζαν τέτοιο στριμωξίδι και τέτοια κλωτσοπατινάδα  δε θα γίνονταν , με το γυναικείο φύλο να έχει την πρωτοκαθεδρία .

_Άντι μαρί , χως μέσα , τι περιμένζ ;  Ψιθύρισε μια σχετικά νεαρά κυρία σε μια άλλη μεγαλύτερης ηλικίας που περίμενε ,  κολώνα άλατος , υπομονετικά , άγνωστο γιατί .

_Πάψι, ντρουπή , σιγομουρμούρισε η ηλικιωμένη κυρία  λοξοκοιτώντας γύρω της !!!

_Τι ντροπή , είσαι καλά  θειά ; Απαντά η νεώτερη και όλο ωθούσε  και ωθούνταν για να φτάσει μπροστά  .

_Τι ντρουπή ; Καλά , μπρουστά οι γναίκις απ΄ τσ΄ άντρι ; Λίγου σιβασμός …. Κι μιτά τι συγκαθάς ; Έχς να  κουσκινίσι , να ζμώσι , να μπαλώσι , ή να φκιάσι πίτα στου σπίτι ; Τηλιόρασι θ΄ ανάψι για να δις την «καρά σεβντά» , συμπλήρωσε με νόημα η ηλικιωμένη.

_Τί…ιιι ;

_Εμ καλά λέου :  τι , μπρουστά η γναίκα κι πίσου ου άντρας ;

_Καλά , δεν άκουσες  τίποτα ακόμα  περί ισότητας  θειάκου ; Ρωτάει η νεαρότερη .

_Τι ισότητα είνι αυτήν κουρίτσιμ , δεν την καταλαβαίνου ;

_Να , ότι άντρας κι γυναίκα είναι ίσοι . Που ζεις χρυσή μου ; Αυτά λέτε εσείς οι παλιές και μας χαλάτε την πιάτσα , επέμενε η νεαρότερη  , γελώντας λες και της καθάριζαν αυγά .

_Ίσι να μη σέβεται η γυναίκα τον άντρα κι να πάει μπρουστά απ΄τουν άντρα κι ου άντρας ου φουκαράς να είνι πίσου ; Τι θέλτι να κάντι οι σημιρινές γναίκις  μ΄ αυτό , δεν καταλαβαίνου;

_Έ….εεεε αυτό πειράζει ; Αυτά συνέβαιναν στην εποχή της γιαγιάς μου , ακόμα αυτά θα έχουμε ; Ξύπνα , άλλαξαν  τα πράγματα , η γυναίκα έχει δικαιώματα , είναι αυτεξούσια  , ανεξάρτητη , συνέχιζε το γνωστό φεμινιστικό κήρυγμα η νερά και όλο ωθούσε .

_Τι να σι που κουρίτσιμ , ιμις δε….εεεν  κάναμι έτσι στην θκιά μας την ιπουχή . Πρώτα έπαιρναν αντίδωρο απ΄τουν παππά οι άντρις κι μιτά οι γναίκις . Τώρα , τι ριζιλίκια  είνι αυτά , συνέχισε να λέει η γηραιότερη χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα μπροστά δημιουργώντας χάσμα απόστασης από τις άλλες .

_Δηλαδή σα να μου λες ότι οι γυναίκες είναι δεύτερης κατηγορίας ;

_Όχι , δεύτερις δεν είνι , αλλά όχι κι μπρουστά απ΄τσ΄ άντρι ;

_Καλά , τι θα πει γυναίκα και άντρας , όλοι άνθρωποι δεν είμαστε ; Επέμενε η νεώτερη .

_Ναι κουρίτσιμ καλό , όλοι άνθρουποι του Θιού είμαστι , αλλά πρέπι οι γναίκις να σέβονται  τουν  έρμουν  τουν άντρα , όπως και να το κάνουμε άντρας είναι , αυτός τραβάει μπροστά σε όλα .

_Ά….αααα , γι΄ αυτό δεν πάμε καλά . Δηλαδή είσαι υπέρ του γυναικωνίτη στην εκκλησία , απ΄ότι κατάλαβα .

_Είμι  ,τι  είνι αυτό τώρα , άντρις κι γναίκις αντάμα ; Ντρουπή , ντρουπή !!!

_Καλά , προχώρα τώρα , κι΄ άσε το κήρυγμα  , έχουμε χάσμα γενεών .

_Κάτσι , κάτσι , βλέπς δεν σκόλασαν οι άντρις , επέμενε η γηραιότερη κυρία μένοντας στήλη άλατος .

_Καλά , κάτσε τελευταία , εγώ πάω , είπε η νερά  σπρώχνοντας και διαγκωνίζοντας για να φτάσει εγκαίρως μπροστά  .

_Βουήθειάς κουρίτσιμ , ψέλλισε η ηλικιωμένη η οποία , απ΄ότι παρατήρησα  έμεινε τελευταία από  θέση αρχής και μόνο .

Της έβαλα το καπέλο και της έδωσα συγχαρητήρια για τις αξίες που κρατά στην ζωή της έστω και αν κάποιοι αυτό το χαρακτηρίζουν συντηρητισμό και οπισθοδρόμηση . Στην ουσία είναι εξόχως προοδευτικό !!!

 

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.