Το ευθυμογράφημα της εβδομάδας Σάββατο – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
4 Μαρτίου 2017, 08:15

Φίλοι  μου αναγνώστες   καλή Σαρακοστή να έχουμε , καλόν πνευματικό αγώνα μέχρι την  Ανάσταση του Κυρίου  μας !!!

Που λέτε, αρκετοί επισκέπτες μας αριβάρισαν το τριήμερο της τελευταίας Κυριακής των Απόκρεω και της Καθαρά Δευτέρας και κάπως έσπασε η μονοτονία της τοπικής μας καθημερινότητας . Γιατί , εδώ που τα λέμε , ο ερχομός επισκεπτών δημιουργεί , όπως και να το κάνεις ,ενδιαφέρον καθώς βλέπεις εικόνες που τις συνθέτουν άγνωστα πρόσωπα και γίνεσαι μάρτυρας καταστάσεων που αναλόγως σου φτιάχνουν ή σε χαλάνε την διάθεση .

Από το τριήμερο αυτό θα σας διηγηθώ δύο ιστορίες που έπεσαν στην αντίληψή μου και φρονώ ότι θα σας φτιάξουν την διάθεση .

Λοιπόν , Κυριακή μεσημέρι η βρόχα έπεφτε, κατά την Ζαμπέτειο διάλεκτο , στρέϊτ καθώς  ο καιρός την Κυριακή ήταν αντιστρόφως ανάλογος του Σαββάτου . Μια μεγάλη ομήγυρης , που από την διάρθρωσή της αντιλήφθην επρόκειτο για δύο φιλικές οικογένειες , εισήλθαν σε κεντρικό καφέ .

Αφού κλωθογύρισαν  στο χώρο γύρω από τα τραπέζια αναποδογυρίζοντας μερικές καρέκλες στο πέρασμά τους , εδέησαν να καθίσουν σε μια γωνιά ενώνοντας τρία τραπέζια για να χωρέσουν .

_Ω…ωωωχ  , Αθηναίοι , θα μας σκίσουν το κεφάλι, πατριώτη, πλήρωσε και πάμε καλιά μας , με προέτρεψε ο ομοτράπεζός μου ο οποίος , θέλετε η ηλικία , θέλετε η παραξενιά , δεν μπορεί την φασαρία της πολυκοσμίας .

_Βρε αδερφέ , μην προτρέχεις και βγάζεις αυθαίρετα συμπεράσματα , κάτσε , να δούμε πρώτα , του απαντώ.

_Καλώ…ωως , καλώ…ωωως , εσύ θα βαράς την κεφάλα σου , μου απαντά .

Αγαπητοί μου , όσο αισθανθήκατε εσείς φασαρία που δεν ήσασταν εκεί άλλο τόσο  ακούσαμε κι΄ εμείς που ήμασταν παρόντες . Το γιατί θα το καταλάβετε ευθύς αμέσως . Λοιπό…οοον , δεν πρόκαναν να βάλουν κώλο και έβγαλαν άλλος το κινητό και άλλος το λάπτοπ . Αφού ζήτησαν τον κωδικό του γουάϊ φάϊ του μαγαζιού για  να μπουν στο διαδίκτυο , άρχισαν το  σερφάρισμα . Πέρασαν δέκα λεπτά , πέρασαν δεκαπέντε , πέρασαν είκοσι , τσιμουδιά , άκρα του τάφου σιωπή . Με κοιτάει ο ομοτράπεζός μου , τον κοιτάω , περιμένουμε , λίγο ακόμα , μπας και σπάσει ο διάολος το ποδάρι , τίποτα , ο καθένας στην κοσμάρα του απορροφημένος στα διαβολάκια αυτά .

_Κοίτα , που έχουν και τα καλά τους τα κινητά , σιγοψιθύρισε ο ομοτράπεζός μου .

_Πράγματι , γλιτώνεις από φασαρία, του απαντώ .

Εν τω μεταξύ η κοπελίτσα που έπαιρνε τις παραγγελίες περίμενε .

_Τι θα πάρετε ; Ρωτάει ευγενικά αλλά όσο  αποκριθήκατε εσείς που δεν ήσασταν εκεί άλλο τόσο αποκρίθηκαν και αυτοί .

_Θα πάρετε κάτι ; Ξαναρωτάει η κοπελίτσα . Αγρόν ηγόρασα πάλι αυτοί .

Να μην σας τα πολυλογώ φίλοι μου μετά από επιμονή έδωσαν την παραγγελία πετώντας ο καθένας την επιθυμία του .

_Μαμά , νερό , φωνάζει ο μικρός τα δάκτυλα του οποίου πήγαιναν ανεμοδούρα στα πλήκτρα του λάπτοπ .

_Μαμά νερό , επαναλαμβάνει ο μικρός χωρίς να σηκώσει και πάλι κεφάλι . Μούγκα η μαμά.

_Μαμά , δεν ακούς , νερό σου λέω , επιμένει ο μικρός .

_Άσεμε σε παρακαλώ και ενημερώνω το φεϊσμπούκ μου , απαντά η μαμά . Που λέτε , φίλοι μου , πέρασε πάνω από μισή ώρα που η κοπελίτσα εναπόθεσε καφέδες και αναψυκτικά στο τραπέζι και η σιωπή συνεχίστηκε . Ένας δεν άπλωσε να πάρει να πιεί .

_Κύριε ελέησον , ακούω να λέει ο φίλος μου και τινάχθηκε όρθιος σαν ελατήριο ντηριάζοντας προς την έξοδο .

_Α…ααα , εσύ αγαπητέ μου δεν είσαι ούτε στον ήλιο , ούτε στον ίσκιο , του λέω.

_Πάει , πήγαμε χαμένοι , ψιθυρίζει .

_Αγαπητέ , η φασαρία σε ενοχλεί , η σιωπή σε πειράζει … , μήπως να το ψάξεις , του απαντώ .  Περνώντας από το βιβλιοπωλείο – πρακτορείο εφημερίδων βλέπω ένα ζευγάρι να διαπραγματεύεται την αγορά ενός λευκώματος , απ΄ ότι κατάλαβα  .

_Θέλουμε ένα φωτογραφικό λεύκωμα των Μετεώρων με «νεράιδες» , λέει στην δεσποινίδα του μαγαζιού που κοίταξε παράξενα την κυρία μειδιώντας ελαφρά. Σε λίγο γυρίζει κρατώντας κάτι στο χέρι .

_Μα αυτό δεσποινίς μου  δεν είναι φωτογραφίες, είναι ζωγραφιές , απαντά η κυρία .

_Μα κυρία μου , δεν υπάρχει φωτογραφικό λεύκωμα με «νεράιδες» , επιμένει η δεσποινίδα .

_Εσείς δεν έχετε, εννοείτε , ξανά η κυρία .

_Δεν έχουμε γιατί  δεν υπάρχουν νεράιδες , κυρία μου !!

_Με συγχωρείτε αλλά αυτή είναι η δική σας άποψη, επιμένει και η κυρία .

Έ , δεν άντεξα : _Κυρία μου έλεος , που να τις βρούμε τις νεράιδες να τις φωτογραφήσουμε τις λέω άγρια . Να μην σας ταλαιπωρώ άλλο , κουβέντα στην κουβέντα σούρωσε το τσκάλι και έφυγα για  να αποφύγω το εγκεφαλικό !!!

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .