Το ευθυμογράφημα της εβδομάδας – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

12 Σεπτεμβρίου, 2015 08:02 Επιμέλεια: /

kalibas new site_DCE

Ο κυρ Παναγιώτης , ένας απ΄ αυτούς τους ωραίους παραδοσιακούς ανθρώπους που στη ζωή του βαδίζει βάση προγράμματος , υπολογίζοντας τα πάντα , μέχρι και το τελευταίο πενηντατράκι , που λέει ο λόγος , ήταν περιχαρής τις μέρες  του  δεκαπενταύγουστου καθώς  ανέμενε  να αριβάρει  ένας παλιός του φίλος από την εποχή της Γερμανίας .

Από τότε που έφυγαν , συνταξιούχοι πια , από την ξενιτιά και αποχαιρετήθηκαν , δεν ματαείχαν βρεθεί καθώς αυτός ρίζωσε εδώ   στην Καλαμπάκα , κι΄ εκείνος  στον πάτο της Πελοποννήσου  , σε ένα μικρό γραφικό  παραθαλάσσιο  χωριό .

Όσο πλησίαζε η μέρα του ερχομού του φίλου του ο κυρ Παναγιώτης ήταν ιδιαίτερα ανήσυχος . Πως θα έρθει ;  Πως θα τον φιλοξενήσει ;  Που θα τον πάει ; Όλα αυτά τα ερωτήματα τέλος πάντων που θέτει κάθε νουνεχείς άνθρωπος στον εαυτό του όταν θέλει να είναι ωραίος και αξιοπρεπείς . Και ο κυρ Παναγιώτης  είναι ένας τέτοιος άνθρωπος .

Η μέρα της άφιξης  του φίλου και αδελφού , καθώς έλεγε ο κυρ Παναγιώτης  , ήρθε και  τον υποδέχθηκε , αυτόν και την οικογένειά του  , με την δέουσα συγκίνηση  και με ώρες κουβέντας γυρίζοντας πίσω στα παλιά , εκεί στην αφιλόξενη ξενιτιά που έφαγαν όλη τη νιότη τους , ενθυμούμενοι καλές και άσχημες στιγμές .

Πότε σφούγγιζαν τα μάτια τους από  δάκρυα  συγκίνησης   και πότε από τα γέλια μια και είτε συγκινούνταν , είτε χαίρονταν τα δάκρυα πήγαιναν  ποτάμι .

Τους έκανε το τραπέζι σε ταβέρνες της περιοχής , τους πήγε στα Μοναστήρια των Μετεώρων , τους πήγε στον Ασπροπόταμο και έφαγαν  παραδοσιακή φασολάδα στο Λα κόρνο , δεν έμεινε μέρα που να μην τους δείξει ο άνθρωπος τις ομορφιές της περιοχής μας.

Το πόσο το ευχαριστήθηκαν όλοι δε λέγεται δεν είχαν λόγια να πουν το πόσο τους άρεσε η περιοχή μας .

_Α….αααα Παναγιώτη , εσείς ζείτε στον παράδεισο . Τι ωραία είναι όλα , εμ τώρα καταλαβαίνω που δεν ξεκολλάς , έλεγε  και ξαναέλεγε  ο Πελοπονήσιος .

_Αδερφέ μου , είμαστε καλά , δόξα τον γιαραμπή , την υγειά  μας να έχουμε , απαντούσε ο κυρ Παναγιώτης .

Το βράδυ της παραμονής της αναχώρησής τους ο κυρ Παναγιώτης τους έβγαλε για να δροσιστούν    σε κεντρικό καφέ της πόλης παίρνοντας ένα παγωτό και για να θαυμάσουν τα Μετέωρα   φωτισμένα , όπως έλεγαν οι φιλοξενούμενοί του .

Πήγαν στο καφέ κάθισαν σε δυο τραπέζια , παρήγγειλαν τα παγωτά  τους και οι άνθρωποι δροσίζονταν θαυμάζοντας το μαγευτικό για εκείνους τοπίο  με τις μυστηριώδεις φωτοσκιάσεις  που κάνουν τους βράχους τη νύχτα ακόμα πιο  ενδιαφέροντες .

_Παναγιώτη , δε φοβάσαι να είσαι κάτω από τους βράχους ;

_Όχι βρε αδερφέ , τι να φοβηθώ  , για μας είναι σα να μην υπάρχουν .

_Κι΄ άμα πέσει κανένας βράχος ;

_Σω…ωωωπα  βρε αδερφέ , δεν έπεσαι τόσα χρόνια , τώρα θα πέσει ; Απάντησε ο κυρ Παναγιώτης αλλά προτού προλάβει να αποσώσει τη φράση του ένας χάρτινος πύραυλος , απ΄ αυτούς που φτιάχνουν οι γονείς στα παιδιά για να παίξουν , καρφώθηκε στο ποτήρι με το παγωτό του .

Δεν πρόκανε να καταλάβει όταν  μια κυρία από το απέναντι τραπέζι άπλωσε το χέρι να πάρει τον πύραυλο από το ποτήρι με το παγωτό  του Πελοπονήσιου   που σαστισμένος καθώς ήταν από το αναπάντεχο , δεν  πολύκατάλαβε.

_Συγνώμη κύριε παιδί είναι παίζει , είπε η ερίτιμος  νεαρή κυρία  .

_Τι συγνώμη κυρία  μου ,  που  θα του  έβγαζε το μάτι παραλίγο ; Για προσοχή παρακαλώ ; Συμπλήρωσε  ο κυρ Παναγιώτης .

_Τι να κάνω κύριε , παιδιά είναι παίζουν .

_Τι είναι η καφετέρια , παιδική χαρά ;

_Μα τι φωνάζετε έτσι , αφού δεν σας βρήκε καθόλου , απλά προσγειώθηκε στο παγωτό  του κυρίου  , το πολύ –  πολύ να σας πληρώσω το παγωτό , απάντησε η κυρία .

_Δε θέλω να μας  πληρώσετε τίποτα , την ηρεμία μας θέλουμε  , να απολαύσουμε  το παγωτό μας  , επέμενε ο κυρ Παναγιώτης .

_Άμα θέλετε ηρεμία στο νεκροταφείο , εδώ είναι καφετέρια , έχει φασαρία , το τραβούσε η κυρία με το μικρό , εν τω μεταξύ ,  να σκούζει λες και το έσφαζε ο Ηρώδης .

_Τι να σου πω κυρία μου , λυπάμαι , ψιθύρισε ο κυρ Παναγιώτης αλλά που να ακουστεί εν μέσω γοερού κλάματος του παιδιού που βαρούσε τα πόδια από κάτω .

_Τι θες  σκασμένο  και κλαίς , να πάρε αυτό και παίξε  και άσημε ήσυχη ,  είπε η μητέρα του νευριασμένα δίνοντάς του ένα σιδερένιο μικρό αυτοκινητάκι .

_Δε θέ…εεεεελωωωωωω , έσκουζε το πιτσιρίκι και εκσφενδονίζει το παιχνίδι με δύναμη προς τα πάνω το οποίο μετά από την πρόσκρουση στην  τέντα βρίσκει το κεφάλι του κυρ Παναγιώτη .

­ώ…ωωωωχχχ με φάγανε μπαμπέσικα , πρόκανε να πει πιάνοντας το κεφάλι του με τα δυο χέρια αφήνοντας να πέσει κατάχαμα το ποτήρι με το παγωτό κάνοντας ένα υπόκωφο γδούπο .

_Το ασθενοφόρο , το ασθενοφόρο , καλέστε το ασθενοφόρο  , φώναξε ο φιλοξενούμενος  βλέποντας τον κυρ Παναγιώτη να έχει γεμίσει αίματα .

_Κυρία μου , συμμαζέψτε  το παιδί  σας  είναι δημόσιος κίνδυνος . Θα στείλει κανέναν στον άλλο κόσμο .

_Παιδί είναι κύριέ  μου , τι να το κάνω ; Επαναλάμβανε η νεαρή κυρία .

_Έ …εεε  , κι΄ εγώ μεγάλος είμαι και βαράω , φώναξε ο κυρ Παναγιώτης  σαστισμένος καθώς ήταν  .

Που λέτε φίλοι μου αναγνώστες  ο άνθρωπος πήγε για  ένα παγωτό και βρέθηκε στο κέντρο υγείας με ένα καρούμπαλο να…ααα , με το συμπάθιο  !!!

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.