Το ευθυμογράφημα της εβδομάδας – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
4 Νοεμβρίου 2017, 08:17

Τις προάλλες , καθώς χάζευα στην λαϊκή της Παρασκευής δέχθηκα ένα σκούντημα στην πλάτη .

_Έ…εεεεε , δώθι ατήρα , τι χαζεύζ τσ΄ ντουμάτις κι τσ πιπιριές ; Ακούω μια γνώριμη φωνή πίσω μου . Γυρίζω και βλέπω τον μπάρμπα – Θανάση .

_Βρε μπάρμπα – Θανάση ; Ισί ίσι ;

_Ιγώ , ποιος θέλτς να είνι η Μαρία η πενταγιώτσα ;

_Αμ έτσι που ίσι μπουρμπουλουμένους που να σι γνουρίσου , απαντώ  . Και πράγματι ο μπάρμπα – Θανάσης κατερχόμενος πρωί – πρωί από τα ορεινά μπουρμπουλώνεται λες και βρίσκεται  στην κορφή της Τριγγίας .

_Τι φκιάντζ μπάρμπα- Θανάση , καλά ; Την θειάκου την έχς λιβέντζα  ;

_Λιβέντζα , λιβέντζα … Τί  καλά δηλαδής , στου Κέντρου Υγείας την άφκα .

_Γιατί , τί  έχι ;

_Κι τί δεν έχι να λες . Ούλα τ΄ άχι . Πίισι έχει , ζάχαρου έχι , καρδιά έχι ……. , άστα δεν είνι για κουβέντα . Πάει γιράσαμι Γρηγό…οοοορι , πέρασαν τα σκασμένα , συμπληρώνει με πόνο .

_Στα πόσα διαβαίντζ  μπάρμπα –θανάση ; Τον ρωτάω .

_…νταδιό .

_Τί  νταδιό ; Εβδομηνταδυό , ογδόνταδυό ….;

_Εννηνταδυό  τα διάβκα .

_Κι ίσι μια χαρίτσα μπάρμπα – Θανάσι .

_Δόξα , δόξα , τουν Κύριου ,δεν έχου  παράπουνου , του λέει ακόμα η πιρδικούλαμ , μην την μπάμπου τι κάνου . Κι ξέρς  άμα πέσι η μπάμπου ….;

_Τί ;

_Ποιός θα μι φκιάσι φαί , ποιος θα μι πλίνι , ποιος θα μι καθαρίσι . Αυτό φουβάμι , όλα τ΄ άλλα τα παλεύου .

_Τα πιδιά , οι νύφις. Τρεις νυφαδιές έχς , του υπενθυμίζω .

_Μ…μμμμ, μ…μμμμμ , ακούω να μουρμουρίζει ο μπάρμπα – Θανάσης .

_Δε , σ΄ ακούω , τι είπις ;

_Τώ…ωωωρα , μάλιστα , βαμπάκι η δλιά …

_Γιατί το λές αυτό μπάρμπα – Θανάση;

_Βρε καλές κι άγιις είνι , αλλά είναι μακριά οι σκασμένις κι΄ αυτές . Κι να θέλν να μας κοιτάξν , δεν μπουρούν .

_Να πάτι κάτ , τον προτείνω .

_Τί λες αυτού ; Κατάλαβις  τί είπις ;

_Γιατί δεν κατάλαβα ; Μια χαρά κατάλαβα , επιμένω .

_Καλά σ΄είχα να έχς μυαλό αλλά γλέπου ότι δεν έχς ντυπ για ντυπ .

_Γιατί του λές αυτό ; Τι δεν είνι σουστό ;

_Καλά , μ΄ έχς ιμένα ικανό ν΄ αφήκου τα πρόβατα , τς΄ κουτούλις κι να πάνου στην Αθήνα ;

_Εμ μπάρμπα – Θανάση , πως αλλιώς θα γίνι ; Τώρα μπουρείς αύριου μιθαύρου δε θα μπουρείς , τι θα κάντζ ;

_Έ , ουστότι γλέπουμι . Αλλά άστου τώρα αυτό , ιγώ άλλη σκασίλα έχου κι καλά που σι βρήκα .

_Τί  σκασίλα ; Άμα μπουρού να βουηθήσου …..

_Να , ικί  στην ιφιμιρίδα  που γράφς , γράψι κι του θκόμ του πρόβλημα .

_Βρε να του γράψου αλλά ποιο είνι ;

_Θα σι που έλα παραδόθι γιατί αμπουδάμι τουν κόσμου , μου λέει και με πιάνει από το χέρι τραβώντας με παράμερα .

_Ξέρς , ιμίς απάν στου χουριό έχουμι ένα καφινίου .

_Πως δεν ξέρου , έχου έρθι τόσιις φουρές , ξέχασις ;

_Βρε , καλά έκανις κι ήρθις αλλά ό,τι ήθις ήρθις , δε θα ματαρθείς .

_Πως δε θα ματαρθώ . Θα έρθω και θα πιούμι κι τσίπουρου .

_Άμα πιείς ισί τσίπουρο  στου καφινίου του θκώ μας γράψιμι , μ΄ απαντά .

_Γιατί βρε μπάρμπα – Θανάση . Στ΄ όκουψι ου γιατρός  γιατί σι βλάφτι ;

_Βρε ποιος γιατρός να μη του κόψι του τσίπουρου , έφτασα στα ….νταδιό , τώρα θα μη βλάψι του τσίπουρου κι θα μη του κόψι ου γιατρός για να ζήσου παραπάν ; Άλλου θέλου να σι που , συμπληρώνει .

_Τι άλλου ;

_Να , ισί  μπουρεί να έρθς απάν , καφινίου δε θα βρεις όμους .

_Γιατί  που πήγι του καφινίου πέταξι ;

_Έκλεισι . Κι κουντεύουμι να ζουρλαθούμι .

_Γιατί έκλεισι ;

_Να , έπισι η Δάφνου κι τσάκσι του πουδάρι .

_Του τσάκσι ;

_Αμ τί σι λέου τόσην ώρα .

_Βρε μπάρμπα – Θανάση , τί κακό σας βρίκι . Κι τώρα που πάτι ;

_Που να πάμι , καμπθινά σιαπέρα , που να πάμι .

_Κάμπθινά σιαπέρα ;

_Ναι σι λέου . Καταλαβαίντζ  τι κακό έπαθάμαν ; Πάι , σκόρπσι του χουριό . Χουριό χουρίς καφινίου είναι χουριό χουρίς  ικκλησία . Μπουρεί  χουριό χουρίς ικκλησία;

_Όχι .

_Α, γειά σου,  γι΄ δαύτου σι λέου γράψι κάτι .

_Βρε ιγώ να γράψου  αλλά του καφινίου θ΄ ανοίξι ;

_Γράψι ισί τι σι λέου , κι θα βριθί λύσι . Άντι γειά σου τώρα πάνου πέρα να πάρου την μπάμπου  . Βρε που σι βρήκα , βρε που σι βρήκα …. , μουρμούριζε ο μπάρμπα – Θανάσης καθώς γλιστρούσε βιαστικά μέσα στον κόσμο .

_Αυτό είναι . Χωριό χωρίς καφενείο , χωριό χωρίς εκκλησία … , σιγομουρμούρισα κι΄ εγώ, βλέποντας τον φουκαρά τον μπάρμπα – Θανάση να χάνεται μέσα στον κόσμο .

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .