Το ευθυμογράφημα της εβδομάδας – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
13 Δεκεμβρίου 2014, 08:11

Που λέτε , ήταν πρωινό Σαββάτου , 08:35 για την ακρίβεια ,  όταν  η νεαρά κυρία  που κάθονταν ήδη στο απέναντι τραπέζι  , μπήκε σχεδόν ταυτόχρονα  με τον ιδιοκτήτη  ο οποίος δεν πρόκανε να βάλλει το κλειδί στην κλειδωνιά , και σχεδόν εκτοπίστηκε από την ερίτιμο κυρία .

Θα μου πείτε τι  έκανα εγώ πουρνό – πουρνό στην καφετέρια ; Το θέμα δεν είναι τι έκανα εγώ αλλά τι έκανε η εν λόγω ερίτιμος κυρία χαραή – χαραή Σαββάτου στην καφετέρια λες και δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει στο σπίτι  της και  πήρε τις ρούγες .

Βέβαια δεν έχω λόγω να μην ικανοποιήσω την περιέργειά  σας  για το δικό μου  άγρια χαράματα ξύπνημα , αλλά δε  θα σας το αποκαλύψω σήμερα .Εν καιρό ναι , θα σας πω!!!

Εν πάση περιπτώσει .  Που λέτε , βλέπω με την άκρη του ματιού την κυρία να βγάζει την καπνοσάκλα  . Αρχίζει να την ξεδιπλώνει αργά – αργά κοιτάζοντας έξω την πόλη που προσπαθούσε να ξυπνήσει .

_Έχει , λέει , γούστο , ψέλλισα συνεχίζοντας να ρίχνω κλεφτές ματιές για να διαπιστώσω που θα πάει την βαλίτσα η ερίτιμος !!!

Συνεχίζει να κλοθοφέρνει την καπνοσάκλα γύρω από τα χέρια της  με απελπιστικά αργές κινήσεις .  Μισοανοίγει  , μισοκλείνει επί δεκάλεπτο  . Κάποτε  αποφασίζει να την ανοίξει  αλλά την τελευταία στιγμή  το μετανιώνει  και την  κλείνει  .

_Καλά πάμε συλλογιέμαι  .  Την ξανανοίγει , σταματά  και την ακουμπά πάνω στο τραπέζι .

_’Ωπα ; Mάλλον θα σκέφτηκε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα , συλλογιέμαι και αναθαρρώ .

Αμ δε ; Πίνει μια γουλιά απ΄τον καφέ και ξαναπιάνει την καπνοσάκλα πάλι συνεχίζοντας να χαζεύει την πόλη που αργά – αργά αναδεύεται .

Επιτέλους κάποια στιγμή την ανοίγει  οριστικά .

_Δόξα , λέω . Χώνει  το χέρι βαθιά μέσα  , ψαχουλεύει  για λίγα  δεύτερα και  βγάζει ένα μικρότερο χάρτινο κουτάκι . Το ανοίγει . Τραβά ένα άσπρο  στρογγυλό πραγματάκι και το τοποθετεί στην άκρη – άκρη των χειλιών της  , ίσα – ίσα που  κρατιόνταν  ,  εξέχοντας το περισσότερο  εκτός .

_’Ήμαρτον , ψελλίζω .

Η κυρία απτόητη , συνεχίζει να ψαχουλεύει με τα δάκτυλά της την καπνοσάκλα .

Βγάζει ένα  παραλληλόγραμμο  χάρτινο  λεπτό  πακετάκι  και το τοποθετεί με μαεστρία ,  ομολογώ , μεταξύ αντίχειρα και δείκτη   και αρχίζει να τσιμπά καπνό και να τον αραδιάζει κατά μήκος του τσιγαρόχαρτου  .

Εν τω μεταξύ χτυπά το κινητό της .

Αφήνει την διαδικασία στη μέση και σηκώνει το τηλέφωνο σφηνώνοντάς  το μεταξύ γνάθου και ώμου με το κεφάλι να γέρνει και αρχίζει να μιλά έχοντας  το πιπάκι στην άκρη των χειλιών της που ανεβοκατέβαινε όσο η ερίτιμος κυρία είχε την λογοδιάρροια .

Έτσι που την έβλεπα μου θύμισε τον παππού μου τον Μήτσιο  που έφκιανε στριφτό το άναβε , το κολλούσε στα χείλι  ξεχνώντας το  εκεί  ώσπου η καύτρα  έφτανε  μέχρι τέλος  , έκαιγε  τα χείλι και το έφτυνε .

Επιτέλους η λογοδιάρροια κάποια στιγμή τελειώνει   και ξαναρχίζει η διαδικασία του στριφτού σιγαρέτου .

Αφού ρίχνει ένα σάλιωμα με την γλώσσα , επιτέλους το βάζει στα χείλι και το ανάβει .

Εν τω μεταξύ καταφθάνει  η  παρέα  της  , μια άλλη κυρία , ασθμαίνουσα . Ευτυχώς η άλλη είχε την Μαλμπουριά και δεν ξαναείδα την ίδια διαδικασία .

Είχε πάει μεσημέρι και εκείνες συνέχιζαν την κοινωνική κριτική  επί παντός του επιστητού .

Περιττό να πω πως το καφέ είχε γίνει  Κούγκι  απ΄ τον καπνό . Ποιος νόμος , ποιος πολιτισμός , ποιος σεβασμός . Κούγκι  σας λέω .

Ήθελα , δεν ήθελα αποχώρησα μια και  τυχόν απόπειρα κοινωνικού ελέγχου για την μη τήρηση του νόμου μάλλον θα απέβαινε ματαία . Άσε που κινδυνεύεις ,αν το επιχειρήσεις , να χαρακτηριστείς γραφικός και να σε κοιτά ο ιδιοκτήτης με μισό μάτι γιατί του χαλάς την πιάτσα  .

Τι ;  υπάρχει ο αντικαπνιστικός  νόμος  ; Αγαπητοί μου στην Ελλάδα οι νόμοι είναι  για να μην εφαρμόζονται και όχι για να εφαρμόζονται .Αφήστε που έχουν τόσα παραθυράκια που στο τέλος καταλήγουν να είναι σε βάρος των μη καπνιστών .

Έρε , Ερντογαν   που μας χρειάζεται !!!!

 

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .