Το ευθυμογράφημα τη εβδομάδας – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

12 Μαρτίου, 2016 08:08 Επιμέλεια: /

kalibas new site

Η αλήθεια είναι φίλοι μου αναγνώστες  ότι η κρίση  που ενέκυψε  στην μικρή μας Ελαδίτσα  έχει αλλάξει συμπεριφορές , λειτουργίες και τρόπο σκέψης . Τίποτα ποια σ΄ αυτήν την χώρα δεν είναι όπως ήταν πριν την κρίση .

Καλημέρα λες τον άλλον απάντηση δεν παίρνεις . Και όχι μόνο αυτό αλλά αν τύχει και βρίσκεσαι καβατζομένος   με δουλειά  σε θεωρεί  βολεμένο και μέρος του συστήματος που πρέπει να χρεοκοπήσει   για να έρθουμε , λέει , όλοι στα ίσια .

Προσπαθείς να εξηγήσεις ότι και πριν την κρίση και μετά , εσύ την ίδια ζωή έκανες , δεν πήρες δάνειο,  αν και θα μπορούσες , κι΄ αν   πήρες το πλήρωνες κανονικά , δεν  είχες και δεν έχεις αμάξι , δεν έχεις σπίτι –  παλάτι , δεν έχεις έπιπλα πολυτελείας , δεν δημιούργησες χρέη , δεν πήγαινες στα μπουζούκια καθημερινά , δεν έπαιξες χρηματιστήριο , δεν ντυνόσουν με Αρμάνι αλλά με Αρδάνι …. , τίποτα εκείνος . _Ας τα έκανες . Επειδή εσύ είσαι τσιγκούνης και δεν δίνεις ούτε του αγγέλους σου νερό , θα την πληρώσουμε εμείς που του δίνουμε ; σου λέει και σε στέλνει  αδιάβαστο να ξαναπεράσεις από την πρώτη μικρή .

Η οργή δε των νέων είναι τέτοια που αν βρεθείς λάθρα σε καμιά  νεανική παρέα , ή τύχη και βρεθείς στους χώρους που συναγελάζονται  σε κοιτάνε με τέτοιο μίσος που λες : τώρα θα μου έρθει καμιά  ξανάστροφη στο δόξα πατρί  και την κάνεις με ελαφρά .

Ωστόσο αν είσαι ,  ή το παίξεις λίγο ψύχραιμος  , ακούς ωραία πράγματα που δηλώνουν ότι παρά τα όποια δύσκολα προβλήματα έχουμε ως  κοινωνία   , τουλάχιστον δεν έχουμε χάσει το χιούμορ  μας και μέσα από τον αυτοσαρκασμό αντιμετωπίζουμε την σκληρή πραγματικότητα .

Που λέτε φίλοι μου αναγνώστες  τις προάλλες βρέθηκα  χωρίς να καταλάβω σε γνωστό νεανικό στέκι της πόλης . _Βρε τι με  τραβάτε εμένα στα νεανικά , δε θα με βάλουν μέσα , τους λέω , τίποτα  αυτοί .

_Έλα εγγυόμαστε εμείς , άσε που θα βγάλεις και είδηση , αφού ξέρουμε σ΄ αρέσει να ασχολείσαι  και να ανακατεύεις    γενικώς  τα δρώμενα  , μου λέει το φιλαράκι μου ο Κωνσταντίνος   .

_Βρε  αφήστεμε  να πάω σπιτάκι μου κι΄ έχω να γράψω , επιμένω , τίποτα , με τραβολογούσαν δυο  , εις εκ δεξιών και είς εξ΄ εβονήμων , αγκαζέ , λες και πήγαιναν την νύφη στην Εκκλησία . Έ, θέλοντας ο βλάχος , μη θέλοντας ο ζωγράφος , που λέει και η παροιμία , παρεισέφρησα  κι΄ εγώ λάθρα στα νεανικά να καταγράψω , τρομάρα μου , τον σφυγμό  της νεολαίας .

Με το που μπουκάραμε μέσα αισθάνθηκα να με γδύνουν εκατό ζευγάρια μάτια :  _μισή ντροπή δική μου,  μισή δική τους , ας μην το αξιολογήσω , σκέπτομαι .

_Κωνσταντίνε , βλέπεις  τίποτα ; Λέω στo  φιλαράκι μου  .

_Όλα , μου λέει .

_Βρε Κωστάκη , τι την τύφλα σου βλέπεις ; Ρωτάω .

_Είναι τα γυαλιά , σκούπισέτα , με προτρέπει .

_Βρε τα γυαλιά μια χαρά είναι , εδώ ο καπνός είναι λες και είσαι σε τούρκικο χαμάμ  , του απαντώ .

_Τι…ιιιι  ;  τον ακού να τσιρίζει

_Καπνό….οοοος  , καπνό….οοοος , φωνάζω .

_Δεν ακούω , ανέβασε ντεσιμπέλ  , σκούζει εκείνος  λες και τον έσφαζαν .

_Τι κάνεις Γιάννη ; κουκιά σπέρνω , ψιθυρίζω και προχωρώ σκουντουφλώντας πότε στη μια καρέκλα και πότε στην άλλη με τους  νεαρούς  άλλος να με κοιτά παράξενα και άλλη να κάνει το σταυρό της .

_Κωνσταντίνε μου , δε με βγάζεις  λεβέντη μου παραέξω να φύγω  ; του φωνάζω στ΄ αυτί για ν΄ ακούσει .

_Προχώρα στο βάθος , θα το συνηθίσεις  , μου λέει και με δίνει μια σπρωξιά για να πέσω , φαρδύς πλατύς  , σε μια πολυθρόνα . Να μην σας τα πολυλογώ , βρέθηκα στο μέσον μιας νεανικής  παρέας προσπαθώντας να προσανατολιστώ .

_Πόσο χρονών είναι  ο θείος ; πιάνω να ρωτά  ένας τον Κωνσταντίνο .

_Αν δεν κάνω λάθος 56 , συλλαμβάνω  απ΄την κίνηση των χειλιών  , να λέει ο Κωνσταντίνος

_Και τι ζητάει εδώ , ξαναπιάνω να ρωτά ο άλλος .

_Τον έφερα να κάνει ρεπορτάζ , απαντά ο Κωνσταντίνος .

– Ο νεαρός  που σε ρωτά ,  πόσο χρονό είναι ;  ρωτώ τον Κωνσταντίνο .

_Νομίζω  32 ,  στο άνθος της ανεργίας του , μου απαντά γελώντας .

_Και τι δουλειά κάνει;

– Ερευνητής .

– Σοβαρός ;   Και  τι ερευνά  ;

– Δουλειά . Ξέρεις καμία  να το βολέψουμε το παλικάρι ;

_Και τ άλλα τα παιδιά ; Τι δουλειά κάνουν ; επιμένω πάλι εγώ .

_Ερευνητές  , ερευνητές , όλοι ερευνητές , μου απαντά , γελώντας μου με νόημα .

_Θείο , πόσα βγάζεις το χρόνο; Με ρωτά ο νεαρός εξ΄ αριστερών μου .

_Αχ, μου φοροδιαφεύγει αυτήν την ώρα , απαντώ .

_Καλό…οοο  !!! Μπράβο χιούμορ ο θείος ;  τον ακούω να λέει .

_Θείο  , είσαι κι΄ εσύ σαν όλους  τους έλληνας  που είναι  τόσο ψωνισμένος που όταν ακούει φορολόγηση πλούτου νομίζει ότι μιλάνε γι’αυτόν , μου λέει

_Δε μπέστ , του απαντώ .

_Ρε ο θείος είναι δικός μας ; Τον ακούω να φωνάζει λικνιζόμενος στο ρυθμό τη μουσικής .

Αυτά και πολλά άλλα έγιναν εκείνη τη νύχτα στο νεανικό στέκι αλλά εγώ μ΄ αυτά και μ΄ αυτά , και το ευθυμογράφημα έγραψα και πέντε νέους φίλους έκανα .

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.