Τι συμβαίνει στην Ελληνική κοινωνία ; Πάνω 130 βίαιες πράξεις σε Ορθόδοξους Ναούς – Κειμήλια της Βυζαντινής αρχιτεκτονικής

22 Νοεμβρίου, 2016 08:24 Επιμέλεια: /

kalibas new site

Σε έκθεση που συνέταξε το Υπουργείο Παιδείας  καταγράφονται  το 2015  147 κρούσματα βανδαλισμού θρησκευτικών χώρων . Συγκεκριμένα  σημειώθηκαν 147 επιθέσεις σε χώρους θρησκευτικού ενδιαφέροντος όλων των θρησκειών (138 αφορούν στον χριστιανισμό και συγκεκριμένα 137 στην Ορθόδοξη Εκκλησία και 1 στην Καθολική, 4 στον ιουδαϊσμό και 5 στον μουσουλμανισμό) .  Τα περισσότερα περιστατικά (σε ποσοστό 89%) σημειώθηκαν σε χώρους λατρείας, δηλαδή ναούς, το 10% σε νεκροταφεία και το 1% σε μνημεία  Ολοκαυτωμάτων . Πέραν όμως των περιστατικών βεβήλωσης , βανδαλισμού και ιεροσυλίας έγιναν 364 διαρρήξεις  σε παγκάρια εκκλησιών  και φιλόπτωχα ταμεία .

Βίαιες πράξεις και ενέργειες έχουμε επίσης στα σχολεία (σχολική βία) , στην οικογένεια  (οικογενειακή βία) , στην κοινωνία (ρατσιστική βία) , στο διαδίκτυο (διαδικτυακή βία) , στον αθλητισμό (αθλητική βία) , στην πολιτική (πολιτική βία ). Όλα αυτά θέτουν  ερωτήματα  : Τι συμβαίνει αλήθεια  στην ελληνική κοινωνία και έχουμε  έξαρση  βίας και μάλιστα  σε βάρος χώρων λατρείας  ; Γιατί παρατηρούνται αντιδράσεις με βίαιους τρόπους και μέσα ;Ποια τα αίτια  που τις προκαλούν ; Μπορεί και πως  αντιμετωπίζεται το φαινόμενο ;

 Η άσκηση Βίας στο Πλαίσιο της  οργανωμένης Κοινωνίας

Η αλήθεια  είναι ότι δεν υπάρχει κοινωνία που να μην εμφιλοχωρούν φαινόμενα  βίας . Ωστόσο  το να στρέφεσαι κατά  ιερών και οσίων  της πίστης είναι ένα φαινόμενο νεοφανές που χρίζει διερεύνησης .

Οι αιτίες είναι πάρα πολλές. Πρώτον , η  κατάρρευση του πρώτου κυττάρου της κοινωνικής  οργάνωσης  , της οικογένειας , που δεν λειτουργεί  ή υπολειτουργεί ,  τις διαλυμένες οικογένειες , τα διαζευγμένα ζευγάρια  , στοιχείο  σύνηθες ποια στην σύγχρονη ελληνική κοινωνική πραγματικότητα  . Δεύτερον , η διάλυση του Ελληνικού σχολείου  το οποίο από θεσμός διάπλασης της ψυχοσύνθεσης των νεοελλήνων μετατράπηκε σε χώρο όπου το παιδί δέχεται και μαθαίνει  βία . Τρίτον  , η κατάρρευση του παραδοσιακού αξιακού συστήματος σε συνδυασμό με την ανάδειξη άλλων προτύπων , ξένων προς το ελληνικό   που νοηματοδοτούσε την ζωή και τον σκοπό του έλλογου όντος . Τέταρτον  η κρίση , η οποία τώρα δεν είναι απλώς οικονομική , είναι  κρίση παρακμιακή  καθώς έννοιες  , θεσμοί  , κοινωνική οργάνωση , απαξιώνονται και στη θέση τους αναδεικνύεται το πρότυπο  του παγκόσμιου πολίτη , όπου  μέσα από τις προτεραιότητες ζωής που θέτει (καταναλωτισμό , ευδαιμονισμό , )  απομακρύνει  τον νεοέλληνα από τις πολιτιστικές και πολιτισμικές του αξίες , από την πίστη και την Ορθοδοξία , από την παράδοσή του και την ιστορία . Πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια αφελληνισμού και αποκοπής  του έλληνα από τις διαχρονικές αξίες που διαμορφώνουν την πολιτιστική και εθνική  ταυτότητα .

Πέραν  αυτών  η οικονομική κρίση , η κοινωνική αδικία  , η ανεργία, η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, δημιουργούν ένα περιβάλλον που αντικειμενικά τροφοδοτεί τα φαινόμενα  βίας ενός ανέργου κατά ενός εργαζομένου , μιας κοινωνικής τάξης  κατά άλλης , μιας ιδεολογικής  άποψης  κατά άλλης , ενός τμήματος της κοινωνίας κατά των κρατικών θεσμίων  κ.λ.π .  Όταν ο πολίτης νιώθει ότι δεν  μπορεί  ισάξια να απολαύσει το δικαίωμα της ελευθερίας, της ζωής , της εργασίας , της ιδιοκτησίας , όταν δεν εμπιστεύεται το υπέρτατο θεσμό του πολιτεύματος  , τη δικαιοσύνη , νιώθει ότι αδικείται . Και η αδικία προκαλεί αγανάκτηση και  αγανάκτηση οργή και η οργή βία . Σ΄ αυτήν την περίπτωση  οι αντιδρώντες  αναγάγουν  τις  βίαιες  αντιδράσεις  ως  αντιδράσεις – θεματοφύλακες της νομιμότητας και ανασταλτικούς   παράγοντες στην ανατροπή της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η διασάλευση της ισορροπίας της κοινωνικής δικαιοσύνης ενεργοποιεί υποσυνείδητα  έναν εσωτερικό μηχανισμό στους ανθρώπους, ο οποίος σπεύδει να διορθώσει και να επαναφέρει την διασαλευθείσα , κατ΄ αυτούς , πολιτική  και κοινωνική  τάξη .

Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο , δεν αρκεί μόνο η λεκτική καταδίκη των περιστατικών ή ο αφορισμός  τους  . Απαιτείται το κράτος , η διοικούσα εκκλησία , τα συνδικάτα, οι κοινωνικοί φορείς, όλοι οι πολίτες , να αναζητήσουμε   και να βρούμε απαντήσεις και λύσεις  δημιουργώντας  προϋποθέσεις μιας κοινωνίας χωρίς βία, μιας  υγιούς κοινωνίας  δημιουργίας και προόδου .

Η αντίθεσή μας απέναντι σε αντικοινωνικές και  βίαιες συμπεριφορές πρέπει  να γίνει για όλους μας, στάση και τρόπος ζωής. Πρέπει καθένας μας να υιοθετήσει και να ακολουθήσει πρότυπα σωστής και αποδεκτής κοινωνικής συμπεριφοράς. Πρότυπα που καθορίζονται από τους ηθικούς κανόνες και τη νομιμότητα. Πρότυπα που σέβονται πάνω απ’ όλα την ανθρώπινη αξία,  τις υγιείς κοινωνικές σχέσεις, τα ανθρώπινα δικαιώματα και που δεν θέτουν ως αυτοσκοπό στη ζωή τους τις υλικές απολαβές και απολαύσεις. Και βέβαια, να αυξήσουμε τη συνεισφορά μας σ’ αυτό που αποκαλείται κοινωνικός έλεγχος και να απαιτήσουμε από την πολιτεία να οργανώσει καλύτερα τους θεσμούς και τις υπηρεσίες της, ώστε να εκλείψουν, όσο είναι εφικτό, τα κοινωνικά αίτια που προκαλούν τη βία.

Αυτά γενικά . Ωστόσο όταν ως νεοέλληνες φτάσαμε στο σημείο να ασκούμε βίαιες πράξεις σε βάρος στοιχείων της πίστης και λατρείας , σε βάρος στοιχείων του πολιτισμού , σε βάρος της αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής κληρονομιάς , τότε κάτι ποιο σοβαρό συντρέχει  και συνέχει την Ελληνική κοινωνία που οφείλουμε να εντοπίσουμε και προσπαθήσουμε να θεραπεύσουμε . Θα έλεγα ότι το νεοφανές αυτό φαινόμενο  , πέραν όλων των άλλων , δηλώνει φωλιασμένη κοινωνική οργή που εκφράζεται με τρόπο τυφλό χωρίς να εξαιρεί ούτε τα ιερά  και όσια  που συγκροτούν την  φυλή και το έθνος , λογίζοντάστα ως μέρος του συστήματος που παράγει αδικία σε βάρος του .Δηλώνει  ιστορική άγνοια , απουσία πίστης και σεβασμού στους χώρους λατρείας  και άσκησής της . Δηλώνει  ασέβεια στους  θεσμούς  στους οποίους  στηρίζεται  η κρατική θέσμιση . Δηλώνει γενικότερα παρακμή . Πάνω στην συσσωρευμένη κοινωνική απογοήτευση  και οργή  οικοδομούν πολιτικά τα ακραία στοιχεία  στρέφοντας την κοινωνία σε λάθος ενέργειες και κατεύθυνση υποσκάπτοντας τα θεμέλια του πολιτεύματος , της κοινωνικής συνοχής ,  των θεσμών και αξιών , ακόμα και αυτών που σχετίζονται με την πίστη .

Αλήθεια , γνωρίζουν οι βανδαλιστές  την αξία του βυζαντινού  ναού τις Παναγίας Καπνικαρέας (Εισόδια Θεοτόκου 11ος αι. αγιογραφίες Κυρ  Φώτη Κόντογλου) που βρίσκεται στον εμπορικότερο δρόμο του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, στην οδό Ερμού , και χιλιάδες Αθηναίοι προσπερνάνε αδιάφοροι αγνοώντας την ανεκτίμητη αξία του και δέχθηκε βεβήλωση  ; Ας τα δούμε όλα αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας και ας αντιδράσουμε στις όποιες δυνάμεις απεργάζονται ή χρησιμοποιούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα  για να επιταχύνουν την κοινωνική διάλυση , την πολιτιστική αλλοίωση και πρόσδεση της χώρας στην παγκοσμιοποίηση .

 

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.