Τι ακριβώς συμβαίνει στα ενδότερα του διευθυντηρίου της παγκοσμιοποίησης ; – Τα προβλήματα του καπιταλισμού , οι εσωτερικές αντιθέσεις και η επικράτηση των γερακιών

8 Ιουλίου, 2015 07:47 Επιμέλεια: /

kalibas new site

Είναι  γνωστό ότι το σύστημα  της παγκοσμιοποίησης  διευθύνεται από ένα σύνολο  ανθρώπων  μέσων και μηχανισμών  που δρουν  συντονισμένα  επί τη βάση  του γνωστού σχεδίου  του καπιταλισμού της καταστροφής  με θύματα  προβληματικές οικονομίες , χώρες και λαούς  που , με το πρόσχημα  της σωτηρίας  , μπαίνουν στο στόχαστρο  καταστροφής των οικονομικών , παραγωγικών και κοινωνικών τους δομών  με σκοπό την ένταξή τους  στο σύστημα  εφαρμογής του ανόθευτου καπιταλισμού (η γνωστή συλλογιστική της σχολής σκέψης του Σικάγου του  Φρίντμαν ) .

Όσοι παρακολουθούν τα ενδότερα  του καπιταλισμού , δηλαδή τις αδυναμίες , τις εσωτερικές αντιθέσεις , τους ανθρώπους (την ομάδα των παγκοσμιοτών ) που τον διευθύνουν  ,  έχουν αντιληφθεί πως κάτι δεν πάει  καλά   το τελευταίο διάστημα στα ηγετικά κλιμάκια διεύθυνσης  της παγκοσμιοποίησης .

Η κρίση στην Ελλάδα ανέδειξε έντονα αυτές τις εσωτερικές αντιθέσεις  κάτι που αποκαλύπτει  τόσο   η  επιστολή  ομάδας γερουσιαστών  του κογκρέσου προς την Διευθύντρια του Δ.Ν.Τ  Κριστίν Λαγκάρντ  , την οποία καθιστούν  υπεύθυνη της  αποτυχίας  του  προγράμματος  αντιμετώπισης της κρίσης στην Ελλάδα  , όσο  και τις ισχυρές δημόσιες παρεμβάσεις  του προέδρου των Η.Π.Α  Ομπάμα που δεν σταματά να προειδοποιεί  τους θεσμούς  για την αποτυχία  τους να λύσουν άμεσα το πρόβλημα  προειδοποιώντας για τον κίνδυνο γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών  ανακατατάξεων  στην περιοχή τονίζοντας ευθαρσώς  πως η πτώχευση της Ελλάδος ενισχύει και επιτείνει αυτές τις εξελίξεις .

Βέβαια ο Ομπάμα και οι επιτελείς του  αντιλαμβάνονται εκ της θέσεώς τους πως από το στόχαστρο του διευθυντηρίου της παγκοσμιοποίησης  δεν εξαιρούνται οι Η.Π.Α καθώς την δεδομένη  στιγμή δεν θα διστάσουν να χτυπήσουν την Αμερικάνικη Οικονομία για τούτο και προσπαθεί να  τους ξεμπροστιάσει  και φυσικά να δημιουργήσει το πλαίσιο θωράκισης  της Αμερικάνικης οικονομίας απέναντι σε πιθανή επίθεση .

Τι καταδεικνύουν όλα τούτα ;  Ότι το απάνω χέρι στην διευθυντική ομάδα διεύθυνσης  του συστήματος   της παγκοσμιοποίησης  το έχουν πια οι   σκληροπυρηνικοί ιέρακες  του καπιταλισμού της καταστροφής .

Έτσι εξηγείται και η διάσταση απόψεων μεταξύ Ομπάμα και των  σκληρών Ευρωπαίων   Σόιμπλε , Μέρκελ , Ντάισελμπλουμ   αλλά και η άτεγκτη στάση που έχουν απέναντι στην Ελλάδα την οποία έβαλαν στο στόχο  να καταστρέψουν δια του καπιταλισμού   της καταστροφής  και της εφαρμογής  του σχεδίου του ανόθευτου Καπιταλισμού .

Αλλά ας δούμε το περιεχόμενο του καπιταλισμού .

Σύμφωνα  με μελέτες  το 1971, το 90% του κεφαλαίου που είχε σχέση με διεθνείς συναλλαγές ήταν συνδεδεμένο με την πραγματική οικονομία και περίπου 10% ήταν κερδοσκοπικού τύπου. Σήμερα, υπολογίζεται πως πάνω από το 95% αυτών των κεφαλαίων είναι αποκλειστικά κερδοσκοπικά και μόνο ένα μικρό ποσοστό είναι συνδεδεμένο με την πραγματική οικονομία. Το  σημαντικότερο είναι ότι αυτό το κερδοσκοπικό κεφάλαιο γνώρισε μια πραγματική έκρηξη  κερδών σε απόλυτες τιμές .

Παράλληλα  το ΔΝΤ δεν αναλαμβάνει να βοηθήσει τους πολίτες από ενδεχόμενες οικονομικές δυσκολίες που προέκυψαν, αλλά τους χρηματιστηριακούς – τραπεζικούς κύκλους  των αφεντικών  του .

Μετά το 1990, ο καπιταλισμός αναπτύχθηκε μέσα σε καινούργιες συνθήκες. Οι ανταλλαγές παγκοσμιοποιήθηκαν και τα προστατευτικά φράγματα κατέρρευσαν. Οι χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που αφορούν τα παράγωγα προϊόντα) προσέλαβαν εντυπωσιακό εύρος. Σήμερα αποτελούν το τεσσαρακονταπλάσιο των κλασικών εμπορικών συναλλαγών που αφορούν τις υπηρεσίες και τα εμπορεύματα. Τα διαθέσιμα σε διαπραγματεύσιμους τίτλους ανήλθαν στη Γαλλία από 29% σε 204% (εκπεφρασμένα σε ποσοστό του εγχώριου ακαθάριστου προϊόντος)».

Η μεταφορά του ενδιαφέροντος της οικονομίας από την παραγωγή στα χρηματιστηριακά πονταρίσματα είναι προφανές ότι ξεπερνά τα κλασικά καπιταλιστικά πρότυπα, που στηρίζονται στη γέννηση της αξίας προϋποθέτοντας κεφάλαια κι επενδύσεις κι εργάτες και μονάδες παραγωγής κι όλα αυτά που δίδαξε η κλασική οικονομία.

Ο βιομήχανος του σήμερα είναι μάλλον παρωχημένη μορφή μπροστά στα γεράκια της χρηματαγοράς. Είναι ένα σύστημα που αποτελείται από ιδιωτικές οντότητες που συγκεντρώνουν τεράστια ισχύ, ενωμένες μεταξύ τους με στρατηγικές συμμαχίες και που εξαρτώνται από ισχυρά κράτη που αναλαμβάνουν τους κινδύνους του κόστους .

Σ΄ ένα σύστημα ημι-καπιταλιστικό, όσο μεγαλύτερο ρίσκο έχει η επένδυση, τόσο μεγαλύτερη είναι η απόδοση. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Για να κερδίσετε πολλά χρήματα στο χρηματιστήριο, πρέπει να επενδύσετε σε τομείς που έχουν ρίσκο. Βασικά, όταν μια επένδυση είναι ριψοκίνδυνη, αρκεί η τοποθέτηση ενός μικρού ποσού, αλλά το ΔΝΤ έχει ανατρέψει αυτόν τον κανόνα. Στο εξής, θα μπορούμε να κάνουμε ριψοκίνδυνες τοποθετήσεις σε χώρες όπως η Ινδονησία ή η Ταϊλάνδη και να είμαστε σίγουροι ότι θα βάλουμε στην τσέπη μας σημαντικά κέρδη.

Ο καπιταλισμός δεν υπάρχει πια, τουλάχιστον με το πνεύμα της καθαρής οικονομίας της αγοράς. Βρισκόμαστε ενώπιον μιας οικονομίας που μοιράζεται ανάμεσα σ’ έναν πελώριο δημόσιο τομέα που αναλαμβάνει συνολικά το κόστος και τους κινδύνους και έναν πελώριο ιδιωτικό τομέα που είναι στα χέρια αυταρχικών οργανισμών. Αυτό δεν είναι καπιταλισμός ,αλλά κάτι άλλο .

Μέσα σ’ αυτά τα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα η πορεία της Ευρώπης παίρνει παράξενη τροχιά, αφού χαράζεται με τρόπο επικίνδυνα αυταρχικό .Υπάρχει κάτι που κατέπληξε πάρα πολύ την αμερικανική Δεξιά, δηλαδή η απόλυτη ανεξαρτησία που παραχώρησε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΚΕΤ). Αυτή λοιπόν η τράπεζα έχει την ευθύνη να θέσει σε λειτουργία κάποιες πολιτικές, όπως η μείωση του πληθωρισμού. Οι επενδυτές κυρίως δε θέλουν να ακούν για πληθωρισμό, γι’ αυτό η ΚΕΤ θέλει να τον μειώσει. Όμως, μια αντιπληθωριστική πολιτική επιβραδύνει την οικονομική μεγέθυνση και επιφέρει πτώση του βιοτικού επιπέδου .

Θα λέγαμε ότι αυτή είναι κυρίως η οικονομική πολιτική της Γερμανίας, που δεν είναι σίγουρο ότι ευνοεί και τις άλλες χώρες, κυρίως τις ασθενέστερες οικονομικά. Ξεκαθαρίζοντας ότι το χρήμα είναι ένα εργαλείο για να διευκολύνει την οικονομία γίνεται αντιληπτό ότι οι διαφορετικές οικονομίες δεν μπορούν να κινηθούν με το ίδιο εργαλείο. Η Ευρώπη προχώρησε σε κοινό νόμισμα χωρίς όμως πρώτα να διασφαλίσει τη σύμπλευση των οικονομιών στις χώρες που μοιράζονται το νόμισμα αυτό. Αν αποδεχτούμε ότι η οικονομία της Γερμανίας είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη της Ελλάδας, δεν μπορούμε να απαιτούμε να λειτουργούν με το ίδιο εργαλείο, όπως δεν μπορεί ένα τρακτέρ να έχει τον ίδιο κινητήρα μ’ ένα μηχανάκι. Η Ευρώπη αντί να προσπαθεί να επιλύσει αυτά τα προβλήματα προτιμά το δρόμο του αυταρχισμού επιβάλλοντας μια οικονομική πολιτική, που οδηγεί, κυρίως τις χώρες του νότου, σε αδιέξοδο  .

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι φτιαγμένη κατά τέτοιο τρόπο που οι πολίτες σχεδόν δεν μπορούν να εκφραστούν.

Μοιραία το θέμα δεν μπορεί παρά να πάρει πολιτικές διαστάσεις  όμως  κατά περίεργο τρόπο, οι λαοί φαίνεται να έχουν συμβιβαστεί μ’ αυτό. Έχουν εφεύρει κι ένα όνομα γι’ αυτό το γενικό φαινόμενο:  το δημοκρατικό έλλειμμα. Όμως, μια Ευρώπη που βασίζει τη συνέχειά της πάνω στο δημοκρατικό έλλειμμα είναι προφανές ότι δεν πατάει σε σταθερά πόδια   και αυτή είναι μια από τις αιτίες που ερμηνεύουν τη σημερινή άνοδο του τοπικισμού. Αυτή η νέα έμφαση στην πολιτισμική ταυτότητα διαφόρων περιοχών μπορεί να είναι μια αντίδραση στον αντιδημοκρατικό συγκεντρωτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Η άνοδος της άκρας δεξιάς σχεδόν σε όλη την Ευρώπη είναι ο καθρέφτης αυτής της κατάστασης. Η ευρωπαϊκή πολιτική της αυστηρής λιτότητας, της ανελαστικότητας, της ξεκάθαρης ιεραρχίας, της οικονομικής εκμετάλλευσης, του ρατσισμού που αναπαράγεται από τα ΜΜΕ και του διχασμού που προκύπτει με τη μετάθεση ευθυνών για την οικονομική κατάσταση .

Η λογική που  λέει ότι για τα οικονομικά τους προβλήματα που παρουσιάζονται σε διάφορες χώρες  , κυρίως του νότου της Ε.Ε. , φταίνε οι άλλοι που είναι ανεπρόκοποι και διαρκώς ζητάν βοήθεια , δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει διασπαστικά. Είναι η στιγμή που οι λαοί πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες επαναδιαπραγματευόμενοι τους λόγους και τις πολιτικές που οδήγησαν εδώ. Κι αυτό ακριβώς είναι το ευρωπαϊκό διακύβευμα , μαζί βεβαίως  με την καταπολέμηση του νέου εθνικιστικού κύματος που δείχνει να απειλεί την πολιτική και κοινωνική συνοχή της .

Από αυτή την άποψη όσοι αποδέχονται άνευ όρων την επικρατούσα πολιτική κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, εν αγνοία τους, δρουν διασπαστικά για την Ευρώπη. Γιατί αναπαράγουν τα αίτια που απομακρύνουν τους λαούς. Γιατί ενισχύουν την πολιτική που επανέφερε την άκρα δεξιά στο προσκήνιο. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή υπονόμευση.

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.