Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
21 Μαρτίου 2020, 08:10

Ζούμε στιγμές δύσκολες . Ο κορονοϊός ήρθε και ανέτρεψε την καθημερινότητά μας , τις λειτουργίες μας , την εργασία μας , τις κοινωνικές σχέσεις ακόμα και αυτήν την ίδια την ελευθερία μας . Ο φόβος , μετά την πρώτη αδιαφορία που επιδείξαμε , ήρθε και κατασκήνωσε σε όλους μας  υποχρεώνοντάς μας να τηρήσουμε τις οδηγίες των επιστημόνων και της πολιτείας μένοντας στο σπίτι ως άλλοι ελεύθεροι πολιορκημένοι .

Ωστόσο , ουδέν κακόν αμιγές καλού . Η πολιορκία μας δίνει  την ευκαιρία ενός αναστοχασμού του νοήματος ζωής και ενός επαναπροσδιορισμού του ποιοι είμαστε , από που ήρθαμε και που πάμε .

Και είναι μια ευκαιρία τώρα που, κλεισμένοι στα σπίτια , έχουμε χρόνο για να συλλογιστούμε , να προβληματιστούμε , να αναθεωρήσουμε συμπεριφορές και λειτουργίες που μας έφεραν στην σημερινή κατάσταση .

Γιατί κακά τα ψέματα : η αλαζονεία μας , η φιλαυτίας μας , η αθεΐα μας και πολλά άλλα που διαμορφώνουν την σύγχρονη πραγματικότητα , ευθύνονται για πολλά από όσα περνάμε γιατί η αλήθεια είναι ότι εμείς είμαστε οι υπεύθυνοι για όσα συμβαίνουν στον κόσμο .

Ο Γκράχαμ Γκριν έχει γράψει πως «κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την πίστη σε κάτι που δεν καταστρέφεται και μένει για πάντα» αιώνιο. Μας μένει επομένως να ελέγξουμε πότε άραγε δημιουργούνται σταθερότερες αξίες, δηλαδή όταν ο άνθρωπος, έστω και ως ψευδαίσθηση, θεωρεί δεδομένη την «αιωνιότητά» του ή όταν παραδέχεται πως δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά το εφήμερο όχι μόνο των πραγμάτων αλλά και της ίδιας του της ζωής.

Έ, ο κορονοϊός μας έκανε να δούμε κατάματα την αλήθεια , Ποια; Μα η συνειδητοποίηση του πόσο ασήμαντοι είμαστε μπροστά στην αιωνιότητα που προηγείται και που έπεται και ότι ο καθένας μας καταλαμβάνει έναν απειροελάχιστο χώρο στο άπειρο του σύμπαντος και πως η αλλαζονική συμπεριφορά μας λόγω της πίστης ότι έχουμε τεχνολογικά ανέβει τόσο ψηλά που ποια είμαστε ισοϋψείς με τον Θεό.

Τί πλάνη , τί οίηση αλαζονείας , τι μωρία , αλήθεια !!

Ο Πασκάλ πίστευε πως η ανθρωπότητα έχει δυνατότητες αρκεί να μη χάσει από τα μάτια της τον Θεό .

Πλαγιάσαμε, λοιπόν, με τις αυταπάτες μας καθώς ο κόσμος φαντάζει απείρως πιο ασφαλής εντός των φοβικών μας ορίων. Πνιγόμαστε στα ρηχά κι αναζητάμε κυρίως ευκαιριακά σωσίβια, όσα θα μας επιτρέψουν να πλατσουρίζουμε για λίγο ακόμη, να επιβιώνουμε με το κεφάλι σκυφτό και τα όνειρα νεκρά.

Ο ωκεανός μοιάζει επικίνδυνος κι εμείς αρνούμαστε πεισματικά να μάθουμε κολύμπι. Αν το κάνουμε, θ’ αναγκαστούμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τις δυσλειτουργίες μας, ν’ αφαιρέσουμε τη χρυσόσκονη που επιμελώς σκορπίσαμε πάνω τους και να μείνουμε μονάχα με την τρομακτική σκόνη τους.

Πρέπει συνεπώς να αλλάξουμε ρότα αλλά αντ΄ αυτού περιμένουμε την κοινωνία ν’ αλλάξει. Με τα χέρια σταυρωμένα, τα μάτια κλειστά και τ’ αυτιά βουλωμένα να ελπίζουμε πως θα γίνουμε κάποτε λίγο περισσότερο άνθρωποι, πως θα συνειδητοποιήσουμε πως το χρήμα, το χρώμα, το φύλο κι η καταγωγή καθόλου δε συγκαταλέγονται στους δείκτες υπεροχής.

Κι όσο θα βουτάμε στον ωκεανό, τόσο θ’ αφήνουμε πίσω μας πρόσωπα. Εκείνους που φοβήθηκαν τη στιγμή της ελευθερίας μας, καθώς τους υπενθύμισε τα δεσμά της σκλαβιάς τους. Ο μέσος όρος, άλλωστε, λατρεύει να μας φορά αλυσίδες. Με αυτόν τον τρόπο οι δικές του γίνονται κομματάκι πιο υποφερτές.

Είναι ευκαιρία , τώρα που μένουμε στα σπίτια μας και αναστοχαζόμαστε πως ζούμε και πως πρέπει να ζήσουμε , πως αγαπάμε , πως εργαζόμαστε , πως διευθύνουμε , πως ανατρέφουμε τα παιδιά μας , πως κυβερνάμε , πως και τί διδάσκουμε , πως συνδεόμαστε μεταξύ μας. Όλα αυτά δηλαδή που διαμορφώνουν την κουλτούρα της ανεπάρκειας και ασημαντότητά μας .

Ακολουθώντας το φως μας, να πάψουμε να εξωραΐζουμε τους δαίμονες και να αποδεσμευτούμε από τη σκοτεινή τους αγκαλιά, διακυβεύοντας τις σταθερές μας για ένα ταξίδι που αναποδογυρίζει οριστικά το σύμπαν μας.

Στην εποχή διάψευσης των ψευδαισθήσεων και στην ανάγκη του αναστοχασμού της ζωής , του ρόλου και της αποστολής μας , θα συναντήσουμε πελώριες φουρτούνες μα και λεπτά εκστατικής γαλήνης. Και μέσα στη σιωπή, ίσως βαθιά νιώσουμε πως σπουδαιότεροι εξερευνητές δε γεννήθηκαν από όσους αναζήτησαν την αλήθεια τους κι αποτέλεσαν για τον εαυτό τους μια κάποια Ιθάκη, αλλά από την αλήθεια που πρεσβεύει η Θεία πλαστουργία του έλλογου όντος και του σύμπαντος .

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .