Τα εγκαίνια έργων σπουδαστών της Ξυλογλυπτικής Σχολής Καλαμπάκας : το σημαντικότερο γεγονός της χρονιάς για την Καλαμπάκα και την περιοχή

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
21 Ιουνίου 2016, 08:07

Τα εγκαίνια έργων εμπνεύσεως  και χειρός των σπουδαστών της ΞΥΛΟΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ (ΕΠΑΣ Καλαμπάκας ειδικότητα ξυλογλυπτικής – διακοσμητικής  επίπλου) , που πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο το απόγευμα στην Αίθουσα «ΝΙΤΣΑ ΛΙΑΠΗ» , αποτελούν  ίσως το  σπουδαιότερο  γεγονός  των τελευταίων ετών  για την περιοχή  . Και τούτο για τους εξής απλούς λόγους : ότι ξαναθυμήθηκαν οι παλαιότερη και έμαθαν οι νεώτεροι την ύπαρξη και προσφορά της εν΄ λόγω σχολής που , δυστυχώς , λησμονήθηκε στο διάβα του πανδαμάτωρ χρόνου καθώς μαζί με την γενικότερη ισοπέδωση που επέφερε η νέα εποχή , συμπαρέσυρε  και την εν λόγω σχολή . Ότι  αναδείχθηκε  η ιστορία  και προσφορά των εξήντα επτά χρόνων λειτουργίας της (1949 ως σχολή Βασιλικής Πρόνοιας  εκπαίδευσης νέων οικοδόμων μαραγκών και επεξεργαστών σιδήρου) ,  στην  ξυλογλυπτική τέχνη  .  Ότι διαπιστώθηκε η σπουδαιότητά  της  όσον αφορά την αξιοποίηση της έμπνευσης νέων ανθρώπων στην σμίλευση του ξύλου , δημιουργώντας έργα τέχνης μοναδικά , όπως φάνηκε από τα έργα που εκτέθηκαν  στην έκθεση , αλλά δίνοντας ταυτόχρονα επαγγελματική διέξοδο άμα τη αποφοιτήσει εκ της σχολής  . Ότι διαπιστώθηκε ομοθυμία όλων των τοπικών θεσμικών φορέων , δια των εκπροσώπων τους , (Δήμος , Μητρόπολη , Δασαρχείο) στην ανάγκη στήριξης , αναβάθμισης και ανάδειξης της σχολής . Ομοθυμία που μάλλον έτυχε το ευήκοον ους της  παριστάμενης  Βουλευτού κ. Παναγιώτας  Δριτσέλη που ως κυβερνητικής  κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του νομού Τρικάλων θα μπορούσε να επηρεάσει την  διαμόρφωση  αναγκαίων πολιτικών τόσο για την  στήριξη και  αναβάθμιση της σχολής , όσο και της Βιομηχανίας ξύλου αλλά και του παρεμβατικού ρόλου του Δασαρχείου στην διαχείριση του δασικού πλούτου της περιοχής δεδομένου ότι το δάσος αποτελεί για τη χώρα μας μια αστείρευτη πηγή πλούτου προσφέροντας  σημαντικότατες υπηρεσίες και λειτουργίες στο κοινωνικό σύνολο (περιβαλλοντικές, παραγωγικές, κοινωνικοπολιτικές ) .

Η Ξυλογλυπτική Σχολή Καλαμπάκας  συνδέεται  με ένα σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης δραστηριότητας  και έκφρασης , την σμίλευση του ξύλου που συναντά την λαϊκή τέχνη σε όλες της τις εκφάνσεις και μορφές  καθώς αυτού του είδους η τέχνη ασκούσε και ασκεί ιδιαίτερη γοητεία για την πρωτοτυπία της και την πηγαία έμπνευσή της.  Μια κατεξοχήν λαϊκή μορφή τέχνης αποτέλεσε η ξυλογλυπτική, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την διακόσμηση σπιτιών και εκκλησιών. Κυρίως ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος έφτασε να αποτελεί απαραίτητο και αναπόσπαστο στοιχείο της λειτουργικής ζωής της εκκλησίας, ιδίως κατά τη διάρκεια της μεταβυζαντινής περιόδου.

Η μεγάλη ακμή και το άνθισμα της Μετσοβίτικης λαϊκής τέχνης άρχισε μετά το 1659, με τα εξαιρετικά πολιτικά και εκκλησιαστικά προνόμια, που απέσπασε απ’ την Πύλη ο Μετσοβίτης αρχιτσέλιγκας Κύργος Φλόκας και καθιστούσαν το Μέτσοβο αυτόνομη δημοκρατία. Τότε και η ξυλογλυπτική ξέφυγε απ’ τη χειροτεχνία κι ανέβηκε στο χώρο της τέχνης με τα τέμπλα, τους δεσποτικούς θρόνους, τους άμβωνες, τα προσκυνητάρια, τα κουβούκλια των επιταφίων, τ’ αναλόγια, τα μανουάλια, τα μπαγκάρια και τα τόσα άλλα «ειδίσματα» των εκκλησιών, συνεχίστηκε απ’ τον 17ο αιώνα ως τα σήμερα, κι έφτασε από γενιά σε γενιά στα χέρια των σημερινών «ταλιαδόρων».

Περιζήτητοι ήταν οι κάτοικοι ορισμένων περιοχών της Ηπείρου όπως οι Χιονιάδες της επαρχίας Κόνιτσας στην εικονογραφία, το Τουρνόβου και το Μετσόβου για τους ξυλογλύπτες  «ταλιαδόρους»( από το taliu = κόβω και κατ’ επέκταση σκαλίζω σε ξύλο)κ.λ.π.

Απ΄ αυτήν την άποψη είναι σωστή η διαπίστωση του πρώην Δασάρχη Καλαμπάκας Ηλία Ζαλαβρά όσον αφορά την επιλογή της Καλαμπάκας  στην   ίδρυση και λειτουργία της σχολής καθώς εδώ συναντώνται οι δύο μεγάλες σχολές ξυλογλυπτικής (Μετσόβου , Πηλίου) , όπως επίσης είναι σωστό ότι η παρουσία της σχολής μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με την ξυλογλυπτική των εκκλησιών και την ένταξή της στις εναλλακτικές μορφές τουρισμού , την θεσμοθέτηση φεστιβάλ ξυλογλυπτικής τέχνης που ανέφερε ο Διευθυντής της Σωτ. Ζαμπούρας, αλλά και την ανάγκη αναβάθμισης της τοπικής Βιομηχανίας ξύλου που τόνισε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ.κ. Σεραφείμ .

Ας ευχηθούμε η πρωτοβουλία της έκθεσης έργων ξυλογλυπτικής των σπουδαστών της Ξυλογλυπτικής Σχολής να αποτελέσει την απαρχή ενεργειών και δράσεων ώστε να καταστεί και πάλι χρήσιμη για το κοινωνικό σύνολο , την οικονομία και την λαϊκή τέχνη .

 

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .