Σε εκδήλωση της Μουσικής Σχολής Δήμου Καλαμπάκας : Ο Σπυρίδων Σπύρου μίλησε για «το ύφος και ήθος της Ελληνικής Εκκλησιαστικής Μουσικής»

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
12 Μαρτίου 2017, 20:10

Αν και ζούμε υπό την σκιά της πάνσεπτης αγίας λιθουπόλως των Μετεώρων όπου η μοναστική κοινότητα βιώνοντας την μόνωση δοξολογεί τον Θεό συνεχίζοντας την μακραίωνη  και αυθεντική  παράδοση της Ορθόδοξης πίστης και λατρείας , εντούτοις πολύ λίγα γνωρίζουμε για την Εκκλησιαστική μουσική δια της οποίας αποδίδονται οι ψαλμοί και  οι αίνοι  προς στον Κύριό μας . Στην άγνοιά μας αυτή ήρθε να απαντήσει η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων  της Μουσικής Σχολής του Δήμου Καλαμπάκας  το Σάββατο το βράδυ . Ένα αφιέρωμα στο ήφος και το ήθος της Ελληνικής Εκκλησιαστικής Μουσικής , την γνωστή με τον όρο Βυζαντινή μουσική .

Κύριος εισηγητής ο Σπυρίδων Σπύρου , Θεολόγος , διπλωματούχος της Ελληνικής Εκκλησιαστικής Μουσικής ,  πρωτοψάλτης  στην Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου  και χοράρχης στο «ΜΕΤΕΩΡΙΤΙΚΟ ΨΑΛΤΗΡΙ» .

Στην εμπεριστατωμένη   και τεκμηριωμένη εισήγησή του ο κ. Σπύρου  έκανε   σαφή διαχωρισμό  στον όρο Βυζαντινή μουσική και Ελληνική Εκκλησιαστική Μουσική υπογραμμίζοντας ότι κακώς αποκαλείται Βυζαντινή δεδομένου ότι είναι καθαρά Ελληνική μουσική  .  Κατά τους μελετητές δύο είναι οι κλάδοι της Ελληνικής μουσικής: Ο ένας κλάδος είναι η δημοτική μας μουσική και ο άλλος είναι η μουσική των εκκλησιαστικών μας ύμνων. Και οι δύο κλάδοι έχουν την ίδια ρίζα που είναι η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός.

Κάθε τέχνη σε κάθε της μορφή είναι μία αυτοτελής πνευματική αξία , μια δημιουργία . Εκείνο που στην τέχνη έχει σχέση με την εξέλιξη και την πρόοδο είναι το τεχνικό μέρος , το σωματικό και υλικό , όπως λέμε , αλλά το «ύφος» το εσωτερικό (η ψυχή και το πνεύμα) μένουν κάθε φορά τα ίδια κι είναι αυτά που στην τέχνη, καθώς και στα πρόσωπα, τα, λέμε χαρακτήρα και «ήθος».

Και το «ύφος» της  Ελληνικής Εκκλησιαστικής Μουσικής  δεν είναι σήμερα το ίδιο με τα πρώτα της  βήματα , το «ήθος» της όμως κι ο χαρακτήρας της μένουν τα ίδια. Βγαίνουν από την ίδια ρίζα: την Ελληνική Ορθόδοξη πολιτισμική παράδοση. Είναι η μουσική της λατρείας, καθαρά εκκλησιαστικό και λειτουργικό άσμα, που γεννήθηκε μέσα στην εκκλησία κι αυξήθηκε μαζί με την ανάπτυξη της υμνογραφίας. Η μουσική αυτού του είδους συντελεί στο να γεννηθεί μέσα μας θρησκευτική κατάνυξη και όχι να αισθανθούμε, καλαισθητική συγκίνηση. Στην Ορθόδοξη παράδοση απαγόρευσε την είσοδο μουσικών οργάνων  κι΄ αυτό  γιατί ταιριάζει στο χαρακτήρα της θείας λατρείας της Ορθοδοξίας, που είναι αποκλειστικά λατρεία πνευματική.

Η Ελληνική Εκκλησιαστική Μουσική  ανεβάζει  από τα εγκόσμια σε ουράνιους κόσμους με την απλότητά της και  το λιτό μονόφωνο σύστημά της  επεκτείνοντας  σ’ αυτό που εκφράζει σε βάθος η Ορθοδοξία .

Πέραν του μεγάλου ενδιαφέροντος της  εισηγήσεως  το «ΜΕΤΕΩΡΙΤΙΚΟ ΨΑΛΤΗΡΙ» απέδωσε ύμνους  όπως το Άξιον Εστί κατά το ύφος του Αγίου Όρους και κατά το  Πατριαρχικό ύφος και την Δοξολογία του Παρθενίου  του Μετεωρίτου .

Την εκδήλωση προλόγισε η Διευθύντρια της Μουσικής Σχολή του Δήμου Όλγα Κουτσαλιάρη και ευλόγησε ο Πρωτοσύγκελος και Ηγούμενος του Μεγάλου Μετεώρου Αρχιμανδρίτης Νήφων .

psaltiri moysiki sxoli (2) psaltiri moysiki sxoli (3)

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .