Ο Σουλτάνος βρυχάται η Ελλάδα τρέχει

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
2 Δεκεμβρίου 2019, 08:04

Είναι πασίδηλο ακόμα και για τον πλέον αδαή  περί των γεωπολιτικών εξελίξεων ότι η Τουρκία έχει χαράξει μια πολιτική όσον αφορά τον ρόλο της όχι μόνο στο παίγνιο της ευρύτερης περιοχής αλλά σε γενικότερο επίπεδο πυρήνας του οποίου είναι η ανάδειξη της Τουρκίας σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη  η οποία  καθορίζει της γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές εξελίξεις επί τη βάση του δόγματος Νταβούτογλου . Το δόγμα που οραματίζεται μια Τουρκία γεωγραφικά στα όρια της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας , οικονομικά και στρατιωτικά ισχυρή να επιβάλει , αν και εφόσον χρειαστεί, τους σχεδιασμού της . Στοιχεία που τις δίνουν την δυναμική να μπορεί να δια αυτής της ισχύος να ορίζει τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή .

Για να το πετύχει αυτό οι κινήσεις της σε πολιτικό , διπλωματικό επίπεδο έχουν , συνοχή, αλληλουχία  και στρατηγική τόσο σε ότι αφορά τα εσωτερικά της θέματα όπως στην οικονομία , όσο και στον στρατό επί τη βάση της αυτονομίας . Η προσπάθεια να πετύχει  η Τουρκία αυτονομία και αυτάρκεια στην πολεμική της μηχανή , τείνει να επιτευχθεί . Μόνο αυτό το στοιχείο καθιστά την Τουρκία ισχυρό παράγοντα καθώς κατέστη ποια προμηθευτής πολεμικού υλικού σε διάφορες χώρες με τις οποίες συνεργάζεται . Στο πλαίσιο αυτό η Τουρκία αντιγράφει την πολιτική των Κινέζων που αντέγραψαν την τεχνογνωσία των τεχνολογικά προηγμένων χωρών όπως των Η.Π.Α υποδεχόμενοι μεγάλα οικονομικά τραστ να αναπτύξουν επιχειρήσεις στο έδαφός της ούτως ώστε να κάνουν ότι και οι Κινέζοι .

Όλο αυτό το εγχείρημα έρχεται και δένει απόλυτα με σημαντικές εξελίξεις στην παγκόσμια σκακιέρα και οι οποίες αξιοποιούνται πολλαπλώς από την πολιτική ηγεσία της Τουρκίας . Η απόσυρση , λόγω οικονομικής αδυναμίας , των Η.Π.Α  από τον ρόλο της παγκόσμιας δύναμης , η έλλειψη ηγεσιών , η αδυναμία της Ε.Ε να αναλάβει τις ιστορικές της ευθύνες και μια σειρά άλλες εξελίξεις διευκολύνουν αυτήν την ώρα την Τουρκική στρατηγική .

Βάση λοιπόν όλων αυτών η Τουρκία θέλει να επιβάλει την θέλησή της επιτυγχάνοντας την οραματική της στόχευση που είναι γεωγραφική  της εξάπλωση στον ευρύτερο χώρο (Δόγμα Νταβούτογλου)  με την επιβολή νέων συνόρων σε ανατολή και δύση , σε στεριά και θάλασσα .

Το μοναδικό εμπόδιο στην υλοποίηση των στόχων της αυτών είναι η μικρή Ελλάδα που αν και σε κατάσταση οικονομικής καχεξίας ορθώνει κάποιο ανάστημα το οποίο φυσικά με διάφορες κινήσεις προσπαθεί να κάμψει .

Στο πλαίσιο αυτό   λοιπόν έχει θέσει σε εφαρμογή συγκεκριμένο σχέδιο το οποίο έχει διάφορα στάδια και κινήσεις στρατηγικής σημασίας με κορυφαίο την στρατιωτική εμπλοκή αν αποτύχουν όλες οι άλλες κινήσεις της σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο . Η τελευταία της πρωτοβουλία με την υπογραφή ειδικού συμφώνου με την Λιβύη εκεί ακριβώς αποσκοπεί .

Παράλληλα οι κινήσεις της είναι έντονες και σε άλλα επίπεδα όπως την αξιοποίηση του προσφυγικού όπου μεθοδικά και συντονισμένα στέλνει καραβιές απελπισμένων ορδών και μέσα σ΄ αυτούς πολλούς δικούς της ανθρώπους στην Ελλάδα η οποία αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή θα πλημμυρίσει από μουσουλμάνους και οι οποίοι θα της χρησιμεύσουν την δεδομένη στιγμή . Αντίστοιχο είναι το παιχνίδι με την μουσουλμανική ελληνική κοινότητα στην Θράκη μας και δεν είναι πολύ μακράν η μέρα που θα τεθεί και επίσημα η αυτονομία της αλλά και η ενεργοποίηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων στις άλλες Βαλκανικές χώρες .

Πέραν αυτού και η πολιτική της όσον αφορά την επιρροή της στην Βαλκανική ενδοχώρα αυξάνεται σταθερά . Απόδειξη αυτού είναι η παρέμβαση χθες του Τσαβούσογλου όσον αφορά την ονομασία των Σκοπίων όπου έψεξε την πολιτική της ηγεσία γιατί υπέγραψε την συμφωνία των Πρεσπών και γιατί δέχθηκαν την αλλαγή του ονόματός της χώρας τους . Περιττόν να σημειώσουμε ότι ο ίδιος και η χώρα του αρνείται να σεβαστεί την συμφωνία συνεχίζοντας να αποκαλεί την γείτονα χώρα Μακεδονία . Φυσικά στηρίζει ποικιλοτρόπως ακραία στοιχεία και πολιτικές δυνάμεις που αποτελούν εργαλεία της .

Βλέπουμε με λίγα λόγια να εξελίσσεται μια πολιτική που δημιουργεί κλοιό στην Ελλάδα η οποία  βρίσκεται αντιμέτωπη με σειρά προβλημάτων τόσο εσωτερικά , όσο και σε διεθνές επίπεδο και κυρίως μια Ελλάδα που νιώθει πολύ μοναξιά καλούμενη να αντιπαρατεθεί και να υποστηρίξει τα δίκαιά της εντελώς μόνη της .

Η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης 

Για να αντιληφθούμε ότι η Τουρκία έχει περάσει ποια σε ένα άλλο στάδιο κινήσεων  που  έχουν να κάνουν με τον ρόλο της ως περιφερειακής δύναμης ισχύος στην περιοχή , πρέπει να έχουμε γνώση την νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Λιβύη ως αποτέλεσμα των εγκληματικών ενεργειών της Αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής με την λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» που ουσιαστικά προσκάλεσε τους Ρώσους να έχουν παρουσία εκεί και  επιβεβαιώνεται από εκπρόσωπο της στρατιωτικής αποστολής των ΗΠΑ στην Αφρική μιλώντας για την παρουσία «ρωσικών ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών» στο δυτικό τμήμα της Λιβύης . Σε μια ασυνήθιστη κίνηση, μετά από συνάντηση αξιωματούχων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με τον Λίβυο υπουργό Εσωτερικών, καταγράφεται ανοιχτή καταγγελία και από τις δύο πλευρές για «τις προσπάθειες της Ρωσίας να εκμεταλλευτεί τη σύγκρουση ενάντια στη βούληση του λαού της Λιβύης».

Το διακύβευμα είναι εξόχως σημαντικό καθώς  Ρωσία  απειλεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς ισχύος και να επεκτείνει την παρουσία της στο μαλακό υπογάστριο του ΝΑΤΟ στον νότο. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ τώρα ποια απλά αποδέχεται συγκαταβατικά την ολοένα και διευρυνόμενη επιρροή της Ρωσίας .

Εκτός από τη βοήθεια της Ρωσίας, ο Χάφταρ δέχεται βοήθεια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), την Αίγυπτο και (σε ​​μικρότερο βαθμό) τη Γαλλία. Η κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης έχει στραφεί στην Τουρκία για να εφοδιάσει τις πολιτοφυλακές της με αεροσκάφη, τεθωρακισμένα οχήματα και άλλα είδη οπλισμού.

Η Τουρκία  αξιοποιώντας τον ανταγωνισμό έρχεται και αξιοποιεί την ευκαιρία για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα υπογράφοντας με την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα στη Μεσόγειο Θάλασσα καθώς και συμφωνία για ενισχυμένη ασφάλεια και στρατιωτική συνεργασία.

Η  απάντηση της Ελλάδος .

Είναι σαφές πως αυτήν η τακτική της Τουρκίας πρέπει να αντιμετωπιστεί παρά τα προβλήματα και την μοναξιά της Ελλάδος η οποία όπως είπαμε καλείται και πάλι μόνη της να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα της Τουρκίας η οποία μπορεί να φτάσει και σε θερμό επεισόδιο αν διαπιστώσει ότι δεν καταφέρνει τους στόχους της επιβάλει την συνεκμετάλλευση  των υποθαλάσσιων φυσικών πόρων . Πως ; Με άμεσες πρωτοβουλίες ξεκινώντας με την ανάδειξη της έλλειψης νομιμοποιητικών ερεισμάτων και την ταχύτατη αντίδραση της Αιγύπτου αλλά και με το δικαίωμα που παρέχει το Διεθνές Δίκαιο αναφορικά με την προάσπιση των συμφερόντων μας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Η αρχή της αναλογικότητας επιτρέπει επίσης να υιοθετήσουμε αντίμετρα εναντίον κάθε τουρκικής κίνησης που επιβουλεύεται την εθνική μας κυριαρχία.

Συμπέρασμα

Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε στην κορύφωση  της Τουρκικής προκλητικότητας η οποία θέτει την Ελλάδα προ του εξής ερωτήματος : συνεκμετάλλευση ή πόλεμος . Αναμφίβολα η χώρα δεν πρέπει να πέσει στην στημένη παγίδα αποφεύγοντας να εμπλακεί άμεσα ή έμμεσα σε τέτοιες λογικές και οφείλει να προετοιμάσει το εσωτερικό μέτωπο αφενός και να αναλάβει σοβαρές πρωτοβουλίες σε διεθνές πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο προκειμένου να ανατρέψει το στενό μαρκάρισμα που μας κάνει η Τουρκία .

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .