Ο νέος χρόνος και οι προκλήσεις για την Ελλάδα !!!

12 Ιανουαρίου, 2016 08:16 Επιμέλεια: /

kalibas new site_DCE

Βρισκόμαστε στο λυκαυγές μιας νέας χρονιάς .

Μια χρονιά που βρίσκει τον μεν πλανήτη σε  κοινωνικές εντάσεις  και σε έξαρση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού  και μισαλλοδοξίας  που διαμορφώνουν συνθήκες  παγκόσμιας σύγχυσης  και αυτοκαταστροφής  , την δε χώρα μας εν μέσω οικονομικής κρίσης , ηθικού ζόφου , κοινωνικής παρακμής  και  θεσμικής ενσωμάτωσης στις  νεοεποχίτικες  επιλογές  της νέας τάξης πραγμάτων που προωθεί το διευθυντήριο των παγκοσμιοτών .

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο τι μπορούμε να περιμένουμε αλήθεια ;

Όπως γράφει η  γνωστή συγγραφέας  Μαρία Μουρζά  , η κρίση  που διάγουμε ως χώρα  ούτε  οικονομική είναι  , ούτε που δεν ευημερούμε.  Είναι που δεν μετανοούμε  για τον ηθικό μας  ξεπεσμό και τον παρακμιακό ζόφο που καταυγάζει η ελληνική κοινωνία  .

Η κρίση  δεν είναι που αλώνουν  την ψυχή μας. Είναι που την παραδίδουμε μόνοι μας ,  χάρην της ευζωϊας , στις γλυκόλαλες σειρήνες του καταναλωτισμού  .

Η κρίση η μεγάλη δεν είναι η οφειλή των δανείων που δημιουργήσαμε  σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο  . Είναι  η οφειλή των δακρύων που δεν χύνουμε για τις πράξεις και τις επιλογές μας  που ως κοινωνία  , ως χώρα και ως έθνος  μας έφτασαν  στο τέλμα και στην παρακμή .

Για να φέρει η νέα χρονιά  νέες ελπίδες , νέες προσδοκίες και αναζωογονημένα  όνειρα στη ζωή μας  , στην κοινωνία  και στην χώρα , πρέπει  να είναι  μια χρονιά πλημμυρισμένη με   Χριστό  και με πίστη στις αξίες και στις παραδόσεις  μας !!  Χωρίς αυτογνωσία , χωρίς πίστη , χωρίς  Χριστό μέσα  μας , χωρίς επιστροφή στη νερομάνα παράδοση , χωρίς εσωτερική μεταμόρφωση , χωρίς ατομική και συλλογική προσπάθεια και τίμημα ,  και η νέα χρονιά θα είναι μια προέκταση της απελθούσης  χαμοσερνάμενης  χρονιάς που θα μας  βυθίσει περισσότερο στον βούρκο της κρίσης .

Είναι  αναγκαίο  λοιπόν να κάνουμε ο καθένας μας  την μεγάλη αλλαγή αλλάζοντας  τον προσανατολισμό  και νόημα ζωής  για να αλλάξει η κοινωνία και να επιστρέψει η χώρα  μας στην πραγματική πρόοδο  και ευημερία που δεν είναι αμιγώς οικονομική αλλά σχετίζεται με την εθνική ανόρθωση και κοινωνική αναγέννηση .

Είναι κάτι τέτοιο εύκολο ; Μπορούμε να αλλάξουμε τις νοοτροπίες και αγκυλώσεις  που έχουμε ως κοινωνικό σύνολο  και εμποδίζουν την χώρα να κάνει το μεγάλο άλμα ; Έχουμε την δύναμη μιας εσωτερικής μεταμόρφωσης ; Μιας αναθεώρησης νοήματος και ρυθμών ζωής ; Ποιες δυνάμεις μπορούν να εμπνεύσουν , να καθοδηγήσουν και να ηγηθούν μιας προσπάθειας  κοινωνικής αναγέννησης  και εθνικής ανόρθωσης ;

Ούτε εύκολο είναι , ούτε υπάρχουν τα εχέγγυα για να καταφέρουμε κάτι τέτοιο . Η απουσία ικανής και υπεύθυνης πολιτικής ηγεσίας , η  κοινωνική  διάλυση   , η απουσία ενός σχεδίου οικονομικής , κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης  , η αποσάθρωση θεσμών και αξιών σε συνδυασμό με την πλήρη ενσωμάτωση στις επιλογές της νέας τάξης πραγμάτων που αλλοιώνουν και εκφυλίζουν όλες τις υγιείς αξίες και θεσμούς που στηρίζονταν η κοινωνική οργάνωση  , η έλλειψη  πνευματικής καθοδήγησης  , είναι ανασταλτικοί παράγοντες για μια εμπροστοβαρή  κίνηση που πρέπει να κάνουμε ως έθνος  .

Και τι θα γίνει ; Θα μείνουμε  παραδομένοι σε ότι μας έλαχε ;  Σε ότι με τις πράξεις και την απραξία μας καταφέραμε ;  Δεν θα αντιδράσουμε ; Δεν θα αγωνιστούμε ; Θα παραδώσουμε την χώρα στους νεοεποχίτες της παγκοσμιοποίησης  και τα άγια των αγίων τοις κυσί ;

Όχι βέβαια !!!

Κατ΄ αρχήν το πολιτικό σύστημα  οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι η χώρα και οι συνθήκες απαιτούν  πολιτική συνεννόηση και συνεργασία σε επίπεδο διακυβέρνησης και άσκησης πολιτικών  εξόδου από την οικονομική κρίση , την κοινωνική ανασύνταξη και εθνική αναγέννηση .

Να προτάξει το εθνικό συμφέρον έναντι του κομματικού μιλώντας  την αλήθεια όσο πικρή κι’  αν  είναι , όσο και να μην αρέσει  στους πολίτες . Να πει  δηλαδή ότι  οι δρόμοι για την έξοδο από  την δημοσιονομική  κατάρρευση και την οικονομική κρίση  γενικότερα  , είναι δύο  , αυτός της εξόδου από το σύστημα (πτώχευση , επιστροφή στη δραχμή ) και η δεύτερη αυτόν που επιλέξαμε μέσα από την συμφωνία με τους θεσμούς (μνημόνιο)  αλλά που δεν χάνουμε ευκαιρία  για λόγους κομματικής και πολιτικής αυτοσυντήρησης  να  λοξοδρομούμε χάνοντας  την αξιοπιστία μας αλλά και τον στόχο πισωγυρίζοντας  και εξανεμίζοντας το όποιο  αποτέλεσμα της προσπάθειας .

Εδώ βρίσκεται το κλειδί του αύριο  της οικονομίας και της χώρας . Αν και είναι ξεκάθαρο ότι ο δρόμος  απαιτεί ειδική και δύσκολη πορεία με κινδύνους και με ειδικά εργαλεία , το πολιτικό σύστημα  που οδηγεί  τον  συρμό , για λόγους πολιτικής αυτοσυντήρησης  , δεν ενημερώνει τους οδοιπόρους  υπεύθυνα .

Έτσι έχουμε πισωγυρίσματα που οδηγούν την οικονομία   , την κοινωνία  και την χώρα συνακόλουθα  , πίσω στην πηγή του κακού .

Το δεύτερο είναι ότι η πολιτική ανευθυνότητα φτάνει μέχρι του σημείου , έξι χρόνια τώρα , να μην  έχει παρουσιάσει ένα σχέδιο  οικονομικής και παραγωγικής  ανασυγκρότησης και κοινωνικής αναγέννησης  απόλυτα στοχοθετημένο  , κοστολογημένο οικονομικά , πολιτικά , κοινωνικά  , με τον πρωτογενή τομέα και τον κοινοτισμό ως τρόπο διοικητικής και κοινωνικής οργάνωσης να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο .

Το τρίτο είναι  η αλλαγή εκείνων  των νοοτροπιών και αντιλήψεων που συντηρούν τις  στρεβλώσεις στην λειτουργία των θεσμών και του κράτους  . Μια αλλαγή που συνδέεται  με  την επανίδρυση του κράτους και των θεσμίων του εξ’υπαρχής.

Αντ΄ αυτού εμείς  λοξοδρομούμε  σε ότι δεν πρέπει και δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα και με αυτάρεσκη ικανοποίηση  να αλλάξουμε   αυτά που διαμορφώνουν την πολιτισμική  και εθνική  μας ταυτότητα .  Οι αλλαγές αντιλήψεων και νοοτροπιών που ευθύνονται για πολλές στρεβλώσεις στην λειτουργία των θεσμών και του κράτους είναι αναγκαίες  να γίνουν  αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μαζί μ΄  αυτά  παραδίδουμε  και τα άγια τοις κυσί  . Τι ακριβώς σημαίνει  ;   Ότι πρέπει να  κάνουμε φυγή προς τα μπρός όσον αφορά την οργάνωση και λειτουργία του κράτους  και φυγή προς τα πίσω , στις αξίες και παραδόσεις μας όσον αφορά το νόημα και περιεχομένου ζωής .

Όπως πολύ εύστοχα  γράφει  η  Μουρζά  «…Ἐκεῖ ποὺ ἤμασταν πρὶν πενήντα καὶ πρὶν ἑξήντα χρόνια. Στὰ λιγοστά, στὰ φτωχὰ καὶ στὰ δύσκολα. Ἐκεῖ ποὺ ζούσανε οἱ γιαγιάδες μας καὶ οἱ παπποῦδες μας…

Ὅμως ἐκεῖ στὰ ταπεινά, ἐκεῖ στὰ στερημένα, ἐκεῖ μὲ τὰ μετρημένα κουκιά, ἦταν καὶ τὰ πλούσια… Ἦταν καὶ τὰ τίμια κι ἀνεκτίμητα … : ἡ ἀγάπη ἡ ἀληθινή· ἡ φιλοξενία ἡ καρδιακή·  οἱ ἄνθρωποι μὲ τὸ ἕνα πρόσωπο, μὲ τὰ ἴσια λόγια, μὲ τὴν ἀνοιχτὴ καρδιά…  Ὄχι έκεῖ ποὺ μᾶς σπρώχνουν, στὰ ἐξευτελιστικά, στὰ προδοτικὰ καὶ στὰ ἄνανδρα.  Ἐπιστρέφουμε στὴ Ζωὴ τὴν αὐθεντική. Στῶν ἀθάνατων πατεράδων τὴ ζωὴ καὶ τῶν ἁγίων προπαππούδων μας. Ἐκεῖ ποὺ ἡ στέρηση, ἡ θυσία, κι ὁ θάνατος ἦταν ἐπιλογή σου. Ἐκεῖ ποὺ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἕνα δωμάτιο καὶ φιλοξενοῦσαν δώδεκα νοματαίους. Εἶχαν ἕνα ψωμὶ καὶ τὸ μοιράζονταν μὲ τὰ παιδιὰ τῆς γειτόνισσας. Εἶχαν ἕνα φορτίο ξύλα καὶ τὸ μοιράζονταν μὲ τὸν ἐχθρό τους. Ἐκεῖ ποὺ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἕνα ποτήρι λάδι καὶ τὸ φυλάγανε γιὰ τὸ καντήλι.  Ἐκεῖ ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἔχτιζαν πρῶτα τὶς ἐκκλησιὲς καὶ μετὰ τὰ σπίτια τους. Ἔστηναν πρῶτα τὰ εἰκονίσματα καὶ μετὰ τὶς φωτογραφίες τους. Ἐκεῖ ποὺ ἔβρεχε εὐλογίες.  Ἐκεῖ, στὸ κατώι τοῦ παπποῦ τοῦ Γιώργου ποὺ τὸ κιούπι τοῦ λαδιοῦ τὸ ξαναγέμιζαν Ἄγγελοι! Ἐκεῖ ποὺ οἱ πατεράδες μας βάζανε στὴν τσέπη μιὰ δραχμὴ κι ἔβγαζαν δύο! Γιατὶ δανείζαν στὸν φτωχὸ, γιατὶ δανείζαν στὸν Θεὸ καὶ ὁ Θεὸς τ’ ἀβγάτιζε. Ἐκεῖ ποὺ ἡ κυρα-Δόμνα δὲ φοβότανε νὰ τρῶνε ἀπ᾽ τὸ ἴδιο πιάτο τὰ παιδιά της καὶ τοῦ δρόμου τὰ ὀρφανά, ποὺ εἶχαν προσβληθεῖ ἀπὸ τύφο.  Ἐκεῖ ποὺ ἀρρωστήσανε ἀπὸ τύφο ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς γειτονιᾶς, ἐκτὸς ἀπ᾽ τὰ παιδιὰ τῆς Δόμνας! Ἐκεῖ ποὺ ἡ κυρα-Σοφία ἡ μανάβισσα ἄφησε στὸ σοφρὰ τῆς χήρας κυρα-Ἄννας τριάντα χρυσὲς λίρες, γιὰ νὰ τελειώσει τὸ σπίτι ποὺ ἔχτιζε. Ἐκεῖ ποὺ ἡ χήρα κυρα-Ἄννα μοιραζόταν τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν της μὲ τὴν ἐγκαταλειμμένη κυρα-Εὐθαλία . Ἐκεῖ ποὺ κάθε φθινόπωρο οἱ παπποῦδες μας γέμιζαν τὸ κάρο μὲ ἀλεύρι καὶ λάδι καὶ σταφίδες καὶ κρασὶ καὶ τὰ πήγαιναν στὰ Μοναστήρια τῆς περιοχῆς. Γιατὶ ἤξεραν πώς, ἂν τὸ Μοναστήρι εἶναι καλά, θἆναι καλὰ ὅλοι τους…».

Μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια βύθιση στα νάματα των αξιών του γένους μας ;  Αυτήν θα είναι η λύτρωση και η σωτηρία μας !!!

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.