Ο κρατικοδίαιτος Ελληνικός καπιταλισμός

7 Οκτωβρίου, 2016 08:04 Επιμέλεια: /

kalibas new site

Μία από τις κατηγορίες που απευθύνονται στο εγχώριο κεφάλαιο  είναι ότι ήταν και παραμένει κρατικοδίαιτο . Με την έννοια ότι  στηρίχτηκε και  αναπτύχθηκε  όχι από επιχειρηματικές δράσεις  ιδίων  κεφαλαίων αλλά χάρη στις (υπερτιμολογημένες) κρατικές προμήθειες που ελάμβανε και συνεχίζει να λαμβάνει από  αναθέσεις  κρατικών έργων  όχι στο πλαίσιο υγιών  συμπράξεων  ιδιωτικού και κρατικού τομέα , αλλά στο πλαίσιο  της  διαπλοκής οικονομίας και πολιτικής  με την πρώτη να λειτουργεί πατερναλιστικά επί της δεύτερης  με αμφότερους να επωφελούνται από το συγκεκριμένο δούνε και λαβείν .

Τι είδους ωφέλεια ;  To εγχώριο κεφάλαιο και η μεγάλη επιχειρηματική τάξη  αύξανε  εκ του ασφαλούς την κερδοφορία  με χρήματα του έλληνα φορολογούμενου πολίτη και  το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο διατηρούνταν στην εξουσία .

Σ΄αυτήν την βάση δομήθηκε η ελληνική οικονομία και κοινωνία και έτσι πορεύτηκε για δεκαετίες η χώρα δημιουργώντας  στο διάβα του χρόνου νοοτροπίες και συμπεριφορές  που με την σειρά τους δημιούργησαν  αγκυλώσεις και στρεβλώσεις στο οικονομικό , κοινωνικό και πολιτικό σύστημα  εμποδίζοντας  την χώρα να προχωρήσει στο μέλλον μέσα από υγιείς  λειτουργίες  .

Το τραγικό που συνέβη μεταπολιτευτικά, είναι ότι φτάσαμε να περιορίσουμε το οικονομικό μέγεθος της χώρας στις  περιουσίες κάποιων μεγάλων οικογενειών και μεγάλων «οίκων» με συνέπεια να  δημιουργηθεί ο μεγαλύτερος κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας  που απομυζούσε ότι ικμάδα διέθετε ο τόπος .

Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι ένας κρατικοδίαιτος καπιταλισμός, που αναπτύχθηκε από καταβολής ελληνικού κράτους  και  επιβίωσε λόγω της ιδιαιτερότητάς του  . Το κράτος δανειζόταν συνεχώς κεφάλαια από το εξωτερικό για να τα διοχετεύει με μεγάλη ευκολία σε κοινωνικές τάξεις στη χώρα, τα γνωστά κλειστά επαγγέλματα, συντεχνίες ή κρατικοδίαιτες πλουτοκρατικές τάξεις. Ακόμη, οι κρατικοδίαιτες αυτές τάξεις επιτυγχάνουν και άλλα θετικά , γι΄ αυτές , αποτελέσματα μέσω της νομοθετικής δύναμης του κράτους.

Ο κρατικοδίαιτος καπιταλισμός , που όλοι σήμερα αφορίζουν αλλά που σ΄ αυτόν  στήριξαν κομματικές και πολιτικές παρουσίες ,συσσώρευση πλούτου κ.λ.π ,  δεν είναι κάτι που φύτρωσε ως ζιζάνιο στον πανέμορφο ελληνικό κήπο μας. Ο τρόπος με τον οποίο μοιράστηκε η αμερικανική βοήθεια αμέσως μετά τον Εμφύλιο , οι μεγάλες κρατικοποιήσεις  ιδιωτικών επιχειρήσεων (περίοδος σοσιαλμανίας Κων. Καραμανλή και επταετίας ) , η εκμετάλλευσή τους για την συντήρηση του πελατειακού – κομματικού κράτους ,  ήταν η σπορά του διαβόλου και συνδέονται απόλυτα με την σημερινή κρίση και δεινή κατάσταση της χώρας .

Το κράτος  παρεμβαίνει σε κάθε στάδιο του επιχειρείν .  Διατηρεί την γραφειοκρατία εκδίδοντας συνεχώς νέες εγκυκλίους, υπουργικές αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα συνήθως αλληλοσυγκρουόμενα και αλληλοανερούμενα , θεσπίζει παράλογους φόρους και τέλη υπέρ τρίτων, ενιαίες τιμές αγαθών και υπηρεσιών, διατηρεί μονοπώλια , ολιγοπώλια και κλειστές αγορές ,  Ψηφίζει συνεχώς νέους νόμους, δεν βελτιώνει τη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης  και μια  σειρά άλλα .

Από την πλευρά τους, πολλές ελληνικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στον αυξανόμενο ανταγωνισμό από την παγκόσμια αγορά. Η κατάργηση των δασμών μετά την είσοδό μας στην ΕΕ τις βρήκε απροετοίμαστες, καθώς ήταν μαθημένες στον κρατικό προστατευτισμό.  Δεν φταίνε όμως μόνες τους: είναι γνωστές οι πολιτικές παρεμβάσεις στις επιχειρηματικές αποφάσεις κατά το παρελθόν που δεν τις άφησαν να προσαρμοστούν στον ανταγωνισμό .

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, δεν είναι καθόλου παράξενο που αναπτύχθηκε η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα. Αντιθέτως, το παράξενο και αξιέπαινο συνάμα είναι πώς αναπτύχθηκαν εταιρίες που δεν εξαρτώνται από  κρατικές προμήθειες !!!

Στον τομέα των μικρομεσαίων  επιχειρήσεων   , πολλές εκ των οποίων δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν  ευκαιριακά  απομυζώντας ότι προέκυπτε από το κράτος , επεβίωναν  κάτω από την απουσία  οποιουδήποτε ελέγχου (η ραχοκοκαλιά γαρ της ελληνικής οικονομίας!) και την απίστευτα μεγάλη ροή χρήματος . Όταν αυτά σταμάτησαν η αγορά επέβαλε τους νόμους της ξεκαθαρίζοντας την βιωσιμότητά τους  ,  Όποιος όμως ήθελε να σηκώσει κεφάλι, σχεδόν αναγκαστικά έβρισκε μπροστά του το κράτος  , εκτός αν δραστηριοποιούνταν στον τουρισμό ή στη ναυτιλία, τομείς στους οποίους το κράτος λίγο εμπλέκεται, και γι αυτό έχουν αναπτυχθεί περισσότερο.

Κατά τα λοιπά, η οικονομία μας είναι δομημένη με τέτοιον τρόπο που οι «μεγάλες δουλειές» προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από το κράτος, ή ελέγχονται από αυτό τόσο ασφυκτικά που δεν μπορεί να προχωρήσουν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του «πολιτικού προϊσταμένου» του εκάστοτε επιχειρηματία. Η πραγματικά ιδιωτική οικονομία είναι δυστυχώς πολύ μικρή, και η κατάσταση αυτή δεν είναι επιλογή των επιχειρηματιών αλλά επιλογή  του πολιτικού συστήματος  και του ελληνικού κράτους συνακόλουθα .

Αυτός ο σφικτός εναγκαλισμός  και η αθέμιτη συναλλαγή πότισε το δένδρο της διαφθοράς   που άνθησε και σκέπασε τα πάντα . Αλήθεια , πόσοι έντιμοι επιχειρηματίες έχασαν δουλειές, έχασαν κέρδη ή και τις επιχειρήσεις τους, επειδή τις δουλειές τις πήραν αυτοί που βρήκαν τον κατάλληλο τρόπο «συνεννόησης» με το κράτος , ενώ εκείνοι ήξεραν μόνο να κάνουν καλά τη δουλειά τους ;

Αυτό βέβαια δεν απαλλάσσει καθόλου τον ιδιώτη από την ευθύνη του: η διαφθορά θέλει δύο. Όμως ο ιδιώτης δεν έχει ορκιστεί να προάγει το συμφέρον του Δημοσίου, ενώ ο κρατικός λειτουργός, είτε είναι δημόσιος υπάλληλος είτε στέλεχος της κυβέρνησης σε οποιαδήποτε βαθμίδα, έχει ορκιστεί ακριβώς επειδή είναι και θεματοφύλακας.

Η σύγκρουση με τον κρατικοδίαιτο καπιταλισμό δεν είναι  εύκολη υπόθεση, ακριβώς  επειδή είναι βαθιά ριζωμένος στην ελληνική πραγματικότητα. Χρειάζεται να γίνει πραγματική επανάσταση για να αλλάξουμε  πορεία και  αυτό επιβάλει πολιτική βούληση του πολιτικού συστήματος  να προχωρήσει στην επανίδρυση ουσιαστικά του κράτους  , σε θεσμικό εκσυγρονισμό , σε νέο παραγωγικό μοντέλο . Επίσης επιβάλλει από τους πολίτες αλλαγή νοοτροπιών και συμπεριφορών που μπορεί να συμβεί σε τρία βασικά επίπεδα : μέσω της παιδείας ,  μέσω του νομικού πλαισίου και απονομής δικαιοσύνης και μέσω του επαναπροσδιορισμού της σχέσης κράτους – πολίτη . Δυστυχώς  αυτά απουσιάζουν  και έτσι διαιωνίζεται η στρεβλότητα εμποδίζοντας  την  έξοδο  της χώρας από τον κλοιό της κρίσης και του πολύπλευρου τέλματος με τα τραγικά αποτελέσματα .

Τέλος , θα πρέπει να επισημάνουμε κάτι : Πολλοί , συνειδητά ή ασυνείδητα  , συνδέουν  τις στρεβλώσεις  αυτές με ότι συνυφαίνει την πολιτιστική μας ταυτότητα  (Ήθη , έθιμα , παράδοση , Ορθοδοξία , πίστη , εκκλησία , κοινοτισμός) θεωρώνταστα  στοιχεία άκρως επιζήμια που πρέπει να ριφθούν στον καιάδα .  Είναι η παγίδα  του συστήματος της παγκοσμιοποίησης  και του οικουμενισμού και δεν πρέπει να πέσουμε  μέσα . Οι δυνατότητες  , ο δυναμισμός  ,οι ικανότητες  και η δημιουργικότητα  του έλληνα και της φυλής μας,  είναι γνωστές  , Σ’ αυτές πρέπει να στηριχθούμε και αυτές πρέπει να αφήσουμε ελεύθερες να  εκφραστούν  και να δράσουν .

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.