Η πιωμένη μποτίλια (1985)

admin
admin
22 Ιανουαρίου 2016, 08:06

Του Χρήστου Μόκα

Μέρα με νύχτα, χαλεπώνοντας μού  παρήγγειλε άπ’το σπίτι νά τής πάω μιά μποτίλα γιά τό πετρογκάζ.  Λάτρης του καφενείου και άσφαλώς τού ποτού (τσίπουρο) άφού ήπια καί λίγο παραπάνω άποφάσισα,θυμήθηκα την ύποχρέωση παραγγελία να πάω τή  μποτίλα στο σπίτι. Αν και δυσκολευόμουν  να πάω και χωρίς φορτίο τρικλίζοντας άπ’το μεθύσι την έβαλα στον ώμο την βαριά και άστατη μποτίλα.Όλα ύποφερτά στον κεντρικό δρόμο σπάνια τότε τ’αύτοκίνητα έπιλέγοντας για σιγουριά να πάω τοίχο τοίχο στα σπίτια όπως το προτιμούν οί μερακλήδες.Ή άσφαλτος του κεντρικού δρόμου τελειώνει καί πρέπει να κατηφορήσω σε λασπωμένο χωματόδρομο στο σπίτι μου.Μέ περίμενε μια δοκιμασία τιμωρία σχεδόν άλλά κ’ένα πείσμα άντοχής πιωμένου να έκτελέσω την άποστολή.Στη μέση του χωματόδρομου ήταν νεροφαγιάς χαντάκι 40 πόντων βάθος και με στραγγίσματα πρόσφατης βροχής.Καθώς 8χτάριζα έπεφτα στο χαντάκι μά τα κατάφερνα και με τόνα χέρι έβγαινα άπ’το χαντάκι ένώ ή μποτίλα κυμάτιζε στον ώμο μπρός πίσω πλάϊ,κ’έκεί πού προσπαθούσα να ίσορροπήσω ,πάλι στο χαντάκι.Δοκίμασα ν’άκολουθήσω τό χαντάκι έλα όμως πού πιο κάτω ήταν πιο βαθύ και ζίκ-ζάκ κ’έγώ άνάμεσα έμοιαζα γουρούνι πού λουνίζεται λασπώνεται.Ή μποτίλα στον ώμο και κάπου-κάπου σερνόταν παρόχθια κροταλίζοντας.Τ’άκουσαν οί γείτονες και βγήκαν να δουν τι να δούν! Δυό σύνολα μποτίλα κ’έγώ όμόχρωμα άπ’τη λάσπη με καθοδηγό το πείσμα την άνοησία το πιοτό και την άντοχή μου. Ή μποτίλα πήγε στο σπίτι και την άνομολόγητη δοκιμασία  μαρτύριο μού την θύμιζαν οί γείτονες.

27-1-2015

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .