Η περιφορά εικόνων και λειψάνων στο Καστράκι : η ζώσα παράδοση που μεγαλουργεί και εγγυάται την εθνική συνέχεια !!!

6 Μαΐου, 2016 05:00 Επιμέλεια: /

kastraki eikones 2016 (17)

Σε κάθε εσχατιά της ευλογημένης Ελληνικής  γης η παράδοση εξακολουθεί  ζώσα αρδεύοντας  από την νερομάνα πηγή της ιστορίας και  της Ορθόδοξης πίστης και λατρείας,  το  δένδρο της εθνικής αυτοσυνειδησίας και συνέχειας  που μέσα στην ιστορική του πορεία πολλοί επιχείρησαν να  υλοτομήσουν , αλλά ώ του θαύματος  αυτό αναφύεται εκ νέου δικαιώνοντας τον Γέρο του Μοριά που έλεγε : «…πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και  μαγιά…» .

Είναι γνωστό ότι η ορθόδοξη πίστη και λατρεία , η Εκκλησία , αποτελούν  το βασικότερο στοιχείο που για χιλιάδες χρόνια  τώρα τροφοδοτεί και σμιλεύει την Εθνική μας     ταυτότητα και αυτοσυνειδησία . Για την σχέση Ορθοδοξίας και Ελληνισμού ο π. Γεώργιος Μεταλληνός  γράφει : «…Μιλώντας κανείς για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, αγγίζει ένα μυστήριο, ένα θαύμα κυριολεκτικά, πού συντελέσθηκε μέσα στην Ιστορία. Διότι η ιστορική ένωση των δύο αυτών οικουμενικών μεγεθών προκάλεσε αληθινή κοσμογονία. Δημιούργησε ένα νέο κόσμο, μία αληθινή «Νέα Εποχή». Για να μιλήσω θεολογικά, ξαναδημιούργησε, ανάπλασε τον κόσμο ολόκληρο. Και η ένωση των δύο αυτών μεγεθών ως πηγή ζωής ανεξάντλητη αρδεύει συνεχώς την παγκόσμια κοινωνία. Στην εποχή μας, όμως, τίθεται με τρόπο οξύ και καθοριστικό το πρόβλημα της συνέχειας του συνδέσμου αυτού, πού τόσο ωφέλησε τον κόσμο…» .

Η διατήρηση του άρρηκτου δεσμού  Ορθοδοξίας και Ελληνισμού αυτόν ακριβώς  τον στόχο εξυπηρετεί . Σήμερα, στον 21ο αιώνα, που με τη λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση» τα σύνορα αδυνατίζουν και οι παλιοί περιορισμοί καταρρέουν, βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Μια «παγκοσμιότητα» που δεν έχει ως κέντρο της την Εκκλησία, όπως η ρωμαίικη οικουμένη, ούτε το «μιλέτ», όπως η οθωμανική. Αλλά το χρήμα, την κατανάλωση και τη θεοποίηση της ύλης. Σ” αυτές τις συνθήκες, λοιπόν ποια είναι η ιδική μας ταυτότητα ;

Ήδη τα κριτήρια που μας κληροδότησε ο προηγούμενος αιώνας αποδεικνύονται τραγικά ανεπαρκή. Αν επιμείνουμε στον εθνοφυλετισμό, διαπιστώνουμε ότι ο μέσος Έλληνας καταναλωτής δεν διαφέρει σε τίποτα από τον αντίστοιχο Αμερικάνο Γερμανό ή Γάλλο . Έχουν τον ίδιο πολιτισμό. Όσο για τη γλώσσα, όλοι λίγο πολύ μιλούν την Αγγλική. Αν θεωρήσουμε ως κριτήριο ταυτότητας το κράτος, θα εκπλαγούμε και πάλι. Διότι η Κύπρος και η Ελλάδα δεν είναι πια οι ομοιογενείς κοινωνίες που ήσαν άλλοτε. Ο γείτονάς μας σήμερα μπορεί να είναι άθεος, ή μπορεί να μη μιλά καν Ελληνικά, αφού πολλοί συμπατριώτες μας προτιμούν αγγλόφωνα σχολεία. Ποιος λοιπόν είναι ο συνεκτικός μας δεσμός πέρα από την κατανάλωση και  ότι είμεθα πολίτες του παγκόσμιου υπό την  κυρίαρχη αντίληψη ζωής , οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης  που επικρατεί ;

Είναι σαφές ότι ξαναγυρίζουμε στο κριτήριο της κοινής πίστης. Και όπως αδυνατίζουν τα σύνορα και οι περιορισμοί, ειδικά στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναδύεται ξανά η αντίληψη του γένους των Ορθοδόξων που δεν περιορίζεται από διαβατήρια και φυλετική καταγωγή. Αυτή πιστεύω είναι και η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η χώρα και το έθνος .

Μέσα σ΄  αυτήν την πραγματικότητα  ο ρόλος  της ιστορίας , ο ρόλος της Ορθόδοξης πίστης και παράδοσης  , ο ρόλος της Εκκλησίας , είναι  εξόχως κρίσιμος . Ο σημερινός έλληνας  περιμένει από την Εκκλησία να λειτουργήσει ως άλας της σύγχρονης πραγματικότητας. Από εθναρχούσα που ήταν κάποτε να συνεχίσει ως παιδαγωγούσα μέσα στα νάματα της ιστορικής συνέχειας και παράδοσης του Ελληνισμού . Η Εκκλησία έχει να δώσει αυτό που δεν αποκτάται με χρήματα, το «εν ου εστί χρεία». Και μ” αυτό τον τρόπο, διακονεί και διαφυλάσσει την ταυτότητα του Ελληνισμού .

Πως ένα τοπικό έθιμο (περιφορά εικόνων & λειψάνων Καστράκι)  κρατά ζώσα την αυθεντική Ελληνική συνείδηση

Οι παραπάνω σκέψεις και προβληματισμοί δημιουργήθηκαν παρατηρώντας  το έθιμο της περιφοράς των ιερών εικόνων και λειψάνων που την Τρίτη ημέρα της Διακαινησίμου , κατεβάζουν τα Μετεωρίτικα μοναστήρια  στο Καστράκι  όπως το θέλει η παράδοση  και η ιστορία  αιώνων .

Αφορά την περιφορά των Αγίων Εικόνων και Λειψάνων περιμετρικά του χωριού , ένα παλαιό έθιμο που λογίζεται  ως ευλογία και  παράκληση  συνάμα υπέρ υγείας των κατοίκων και καρποφορίας της γης  τους .

Έτσι το πρωί της Τρίτης Διακαινησίμου σχηματίστηκε πομπή όπου προηγούνταν η Ελληνική σημαία, στα χέρια του Προέδρου Περικλή Γιάννη , οι εικόνες και τα λείψανα που τις φορτώθηκαν στην πλάτη οι νέοι κυρίως αλλά και μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι του χωριού, έπονταν ο ιερέας , οι ψάλτες και ακολουθούσε ο λαός.

Η εικόνα είναι μοναδική δείχνοντας  , παρά τα στοιχεία παρακμής που βιώνει η Ελληνική κοινωνία  , την βαθειά πίστη των Ελλήνων στην Ορθόδοξη πίστη και λατρεία , στην ιστορία και παράδοση , στοιχεία που όσο και να θέλει η παγκοσμιοποίηση να βγάλει από την συνείδησή μας , δεν θα το πετύχει τελικά.

Έχουμε ως λαός και την δύναμη και την θέληση και τα μέσα  να μείνουμε αυθεντικοί  Έλληνες , έτσι όπως μόνο εμείς ξέρουμε να κάνουμε πάντα , μέσα στην ιστορία αναγεννώμενοι !!!

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.