Η Ορθοδοξία μακράν της Ελλάδας !!! Μια συζήτηση για τον ρόλο των ενοριών και των ιερέων στην Γερμανία

15 Σεπτεμβρίου, 2015 12:37 Επιμέλεια: /

papa xristos_DCE

π. Χρήστος Νούλας :  «Στο εξωτερικό λειτουργεί ο θεσμός της ενορίας που αποτελεί  μικρή πατρίδα» 

Συνήθως  οι έλληνες της διασποράς  ερχόμενοι  στην γενέθλια γη , εκτός των άλλων , προσδοκούν  σε  πνευματικό ανεφοδιασμό  μέσα  στα νάματα της Ορθοδοξίας και της ελληνικής  παράδοσης  , στοιχεία που παραμένουν  ζωντανοί και ολόδροσοι λειμώνες σε μια εποχή γενικευμένης παρακμιακής ακρισίας  και ηθικής κατάπτωσης .

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις  που εμείς οι ελλαδίτες  κοινωνούμε από τα πνευματικά έργα  και την  ελπιδοφόρα  παρουσία της Ορθοδοξίας στην αλλοδαπή  γεμίζοντάς μας  από αισθήματα  χαράς και βαθειάς ικανοποίησης  . Έργο που οφείλεται σε ανθρώπους που  μένουν πιστοί στην Ορθόδοξη πίστη και παράδοση  και στην διακονία της Εκκλησίας  του Χριστού  αλλά και της πατρίδας  συνάμα  . Μια τέτοια περίπτωση είναι αναμφισβήτητα  και ο αιδεσιμότατος  π. Χρήστος Νούλας  που εδώ και μια εικοσιπενταετία βρίσκεται στην Γερμανία υπηρετώντας την Ορθοδοξία   και την Ελλάδα ,  ποιμαίνοντας  τους Έλληνες της διασποράς  κρατώντας  έτσι ζωντανή την  ορθόδοξη  πίστη και λατρεία  και  την  Ελληνική συνείδηση .

Ευρισκόμενος στην γενέθλια γη αισθανθήκαμε την ανάγκη να ακούσουμε  τις απόψεις του γύρω από την παρουσία  της Ορθοδοξίας  στην Γερμανία , το έργο των ιερέων και των ενοριών και γενικότερα την προσφορά της εκκλησίας  στο πλαίσιο της Μητρόπολης Γερμανίας .

«…Ευχαριστώ  θερμά  για το ενδιαφέρον σας  γύρω από τον ρόλο και το έργο της εκκλησίας στην αλλοδαπή  . Ένα έργο πολυσχιδές  και πολύτιμο που κρατά όρθια την  ορθόδοξη  πίστη και  παράδοση και μαζί  την Ελληνική συνείδηση …..  Αρχικά οι συνθήκες της διακονίας ήταν πάρα πολύ δύσκολες, αλλά οι ιερείς μας αντλούν  δύναμη από τον Τριαδικό Θεό και από τον λαό του Θεού, που περιμένει τη στιγμή να έρθει σε επικοινωνία με τον ιερέα του, για να αφήσει κάπου τα προβλήματά του αλλά για να πάρει και ο ιερέας με τη σειρά του δύναμη να συνεχίσει το δύσκολο αγώνα του. Με την πάροδο του χρόνου αυτές οι δυσκολίες  διακονίας  εξαλείφτηκαν χάρη  στην Θεία οικονομία αλλά και  στους φωτισμένους ιεράρχες που ποίμαναν την Μητρόπολη της Γερμανίας  από ιδρύσεώς της .

Από την  δεκαετία του ’70 αρχίζει μία πρόοδος στην οργάνωση της ελληνορθόδοξης εκκλησίας της Γερμανίας, επί αρχιερατείας Ειρηναίου Γαλανάκη (1971-1980) και μετέπειτα Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου, συντάχτηκε το 1972 ο Καταστατικός Χάρτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, και άρχισε από το 1974 να αναγνωρίζεται  στα διάφορα ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και ως η τρίτη κατά σειρά εκκλησία μετά την Ρωμαιοκαθολική και την Ευαγγελική.

Από το 1980 έως σήμερα έχουμε ως ποιμενάρχη στο πηδάλιο της Μητροπόλεως Γερμανίας τον κ. Αυγουστίνο Λαμπαρδάκη. Επί των ημερών του ιδρύθηκαν πλήθος  ενορίες  που στελεχώθηκαν με  ιερείς από την Ελλάδα  , με συνείδηση  του κρίσιμου ρόλου τους  αλλά κυρίως με όρεξη για διακονία .  Επίσης  έγιναν  χειροτονίες ιερέων από νέους δεύτερης γενιάς μεταναστών. Ο Μητροπολίτης αισθάνεται την ανάγκη της ύπαρξης  ναών με χώρους, όπου μπορούν να βρίσκονται οι Έλληνες για να επικοινωνούν και να αναπολούν την πατρίδα  .

Το όραμα του Σεβασμιωτάτου  μας  Μητροπολίτη  είναι  οι ενορίες να γίνουν  μικρές πατρίδες ,  το οποίο  σας ομολογώ  ειλικρινά  έχει γίνει πράξη . Χωρίς να υπάρχουν οικονομικά αποθέματα , με μόνη την βοήθεια του Θεού, και με τη συνδρομή του ξενιτεμένου Έλληνα,  ανεγέρθησαν  πολλοί ναοί  , οι περισσότεροι από τους οποίους διαθέτουν και πνευματικό κέντρο και ανήκουν εξ’ ολοκλήρου στην ελληνορθόδοξη μητρόπολη κάτι που μας δίδει την  δυνατότητα να τελούμε τα ιερά μυστήρια  προκειμένου  ο πιστός λαός της διασποράς  να γίνεται μέτοχος της Θείας Χάριτος .

Οι απαιτήσεις από έναν κληρικό στη Γερμανία είναι πολύ μεγάλες. Οι εκτάσεις των ενοριών είναι  τεράστιες , για τον λόγο ότι οι πιστοί είναι διασκορπισμένοι, δεν κατοικούν μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά πολλές φορές και σε απομακρυσμένα  χωριά. Οι ιερείς με αγάπη και με πλήρη αφιέρωση στο Θεό και στον άνθρωπο διανύουν καθημερινά μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις, για να έρχονται σε επικοινωνία με το ποίμνιό τους . Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος σε ένα ιερατικό συνέδριο , απεκάλεσε τους ιερείς της Μητροπόλεως Γερμανίας «Ήρωες», αναγνωρίζοντας έτσι τη δύσκολη αποστολή τους .

Η λειτουργική γλώσσα είναι η ελληνική. Σε  ορισμένες ενορίες, τελείται πολλές φορές και δεύτερη Θεία Λειτουργία  στην γερμανική γλώσσα, για να μπορούν να την κατανοήσουν οι Γερμανοί Ορθόδοξοι, αλλά και πολλοί Έλληνες που δεν είχαν την δυνατότητα να μάθουν επαρκώς την ελληνική.

Σήμερα στη Γερμανία απαριθμούνται 1.000.000 Χριστιανοί Ορθόδοξοι, εκ των οποίων 320.000 είναι Έλληνες Ορθόδοξοι, και οι υπόλοιποι από τις άλλες ορθόδοξες χώρες της Ανατολής, (π.χ. Ρωσία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Συρία, Γεωργία)….» .

Και ο ρόλος  των ενοριών  ;  

«…Ενορία καταρχήν σημαίνει την «εν τόπω» Εκκλησία . Το έργο της  είναι η αγιαστική και πνευματική επαφή του καθενός για την τελείωσή του. Αυτό πραγματώνεται  με την προσωπική γνωριμία των ιερέων  της Ενορίας με τα μέλη της, αλλά και με την συνεχή προσωπική συμμετοχή του καθενός στη μυστηριακή και την όλη λειτουργική ζωή της Ενορίας. Με τη συμμετοχή αυτή πραγματοποιείται στην Ενορία η θεία υιοθεσία των πιστών και τελικά η θέωση τους. Αποστολή της Εκκλησίας του Χριστού, δεν είναι απλώς η συγκέντρωση πολλών πιστών σε μία Ενορία και η καλή οργάνωσή τους, αλλά η μετάπλασή τους σε νέα δημιουργήματα «καινή κτίση».

Ο Ιερέας εκεί δεν είναι μόνο λειτουργός και υπηρέτης των Μυστηρίων  , ούτε μόνο ο φιλόπτωχος αδελφός. Είναι ο καλός ποιμένας που γνωρίζει τα πρόβατα «κατ’ όνομα» και θυσιάζεται για να προφυλάξει το ποίμνιο από κάθε επιβουλή .

Για το σκοπό αυτό συνεργάζεται με φορείς και εξειδικευμένα πρόσωπα, ιατρούς, νοσηλευτές, κοινωνιολόγους, ψυχολόγους κ.α., οι οποίοι μαζί με τον εφημέριο ασκούν ουσιαστική διακονία προς τον άνθρωπο .

Στην Γερμανία κέντρο της κοινωνικής ζωής  είναι ο Ναός και η Ενορία. Η κοινωνική ζωή, η ψυχαγωγία, ο χορός, το τραγούδι, η παιδεία, όλα  τελούνται μέσα στην ενορία και στην εκκλησιαστική ζωή.  Χιλιάδες νέοι αναζητούν  τη χαμένη οικογένεια, τη πραγματική κοινωνία, την εσωτερική ισορροπία . Εκεί  συναντούν την πατρίδα  . Εκεί μεγαλουργεί η Ελλάδα της διασποράς .

Όλα αυτά δείχνουν, εκφράζουν την ανάγκη των ανθρώπων να αυτοεπιβεβαιώσουν :  Ότι υπάρχει και κάτι άλλο πέρα και έξω από την κόλαση της τσιμεντούπολης. Ότι υπάρχει και κάτι άλλο εκτός από ασυνάρτητη, άσχετη, ασύνδετη και ακοινώνητη αστική κοινωνία στην οποία ζούμε. Ότι υπάρχει ένας άλλος τρόπος ζωής που ταιριάζει απόλυτα στον άνθρωπο, στη φύση του, στις προδιαγραφές του, στις δυνατότητές του : Ο κοινοτικός τρόπος ζωής. Με τα πρότυπα της κοινοτικής ζωής προσπαθεί να επανασυνδεθεί σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος. Και αυτό γιατί είναι δημιουργημένος για κοινωνία. Δεν μπορεί να επιζήσει χωρίς κοινότητα .

Λέμε στην ορθόδοξη θεολογία ότι ο Θεός έδωσε στον ανθρωπο κάποιες θεοειδείς δυνάμεις, ικανότητες, δυνατότητες, ιδιότητες που τις έχει και ο Ίδιος ο Θεός : Όπως ο Θεός δεν είναι μόνος, μοναξιά, αλλά κοινωνία τριών προσώπων, Όπως ο Θεός δεν είναι μονάδα αλλά Τριάδα-Τρία Πρόσωπα, όπου το ένα πρόσωπο κατοικεί μέσα στο άλλο αντίστοιχα, χάριν μιας ακατάπαυστης αμοιβαίας αγάπης, έτσι και ο άνθρωπος, που είναι δημιουργημένος «κατ’ εικόνα» αυτού του Θεού, είναι κοινωνικός : Πραγματώνεται, ολοκληρώνεται, γίνεται πρόσωπο, όταν ζει μέσα στους άλλους και για τους άλλους.

Αποστολή της Εκκλησίας είναι να δώσει στον άνθρωπο τον κατάλληλο χώρο, τη ζωτική μήτρα, για να μπορέσει να καλλιεργήσει και να αναπτύξει το θείο δώρο της  κοινωνικότητος.  Η ενορία που είναι το κύτταρο της Εκκλησίας,   εκεί στην αλλοδαπή , εκπληρώνει  απόλυτα την αποστολή της .  Προσφέρει τον ζωτικό χώρο για την ανάπτυξη και καλλιέργεια μιας κοινοτικής ζωής . Βοηθάει τον  άνθρωπο να βγει από τον εαυτό του, να ανοιχτεί και να αγκαλιάσει τον συνάνθρωπο, να κοινωνήσει μαζί του και έτσι να ολοκληρωθεί αξιοποιώντας τις δυνατότητές του . Η ενορία   εκεί  συμβάλλει στη μείωση των προβλημάτων που επέφερε η αστικοποίηση  και η ξενιτιά . Η  ενορία   εκεί  δεν είναι  μουσείο, όπου μαραζώνει η εκκλησιαστική ζωή αλλά ζωντανό κύτταρο γιομάτο από Ορθοδοξία , παράδοση  και κυρίως Ελλάδα .

Είναι κάτι που μας ευχαριστεί και δοξολογούμε το Θεό που μας χαριτώνει  να τον δοξολογούμε για την ελπίδα και την σωτηρία της ψυχής  μας μακριά από την γενέθλια γη , την Ελλάδα …» .

Και εμείς , ως ελάχιστη αναγνώριση  του μόχθου τους  , ασπαζόμενοι το χέρι το παπά – Χρήστου ασπαζόμαστε όλους τους ιερείς της αλλοδαπής  που κρατούν ψηλά το διάκι της Ορθοδοξίας , της παράδοσης , της ελληνικής συνείδησης   , της πατρίδας  !!!

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.