Η Κατάσταση του σήμερα

5 Σεπτεμβρίου, 2017 20:47 Επιμέλεια: /

ntabaras giorgos

Σαν άνθρωπος του σήμερα στην Ελλάδα, είτε αισιόδοξος είσαι είτε απαισιόδοξος αυτό που βλέπεις γύρω σου είναι πως:

Το χαμόγελο χάθηκε από τα χείλη των ανθρώπων. Το μυαλό θολωμένο κι αυτό, έπαψε να βλέπει κι ας πάνε προς τα πού θέλουν τα μάτια. Γιατί ο άνθρωπος με το μυαλό βλέπει, τα μάτια είναι μόνο το μέσον.

Ζεις για ένα αύριο με απαγορευμένους στόχους, θολά μπερδεμένα όνειρα, και το σήμερα ένας πηγεμός χωρίς αφετηρία και δίχως τέρμα. Ένα ατέλειωτο και άσκοπο σύρε κι έλα.

Κορμιά με κινήσεις ασύνταχτες από τρελαμένους μύες που δεν προλαβαίνουν τις κινήσεις των άκρων και τρέξιμο ατελείωτο για άλλες τόσες υποχρεώσεις.

Ο ύπνος ακριβός και για λίγους, για ευκατάστατους και ελαφρούς μόνο.

Τα νεύρα τσατάλια και οι απελπισμένοι στο σύνολο τους κάνουν χωριό. Χωριό; τι χωριό μεγαλούπολη δεν λες καλύτερα.

Κάποτε ακόμα και οι λόφοι που είναι τριγύρω, άνυδρα ξερικά κτήματα γινόντουσαν όμορφοι ελαιώνες, τόποι παραγωγικοί και τώρα ένας κάμπος ατέλειωτος με θάλασσα νερό, έγινε ένα απέραντο Μπαϊρι. Να καλλιεργήσει τι;   Ποιος;   Και για ποιο σκοπό;

Περπατάς σούρουπο στην αγορά και νομίζεις πως είναι μεσάνυχτα, πρωί περπατάς και νομίζεις πως είναι αργία. Μαγαζιά στη σειρά ξενοίκιαστα, άδεια, και μ αυτή την άχαρη ασπροκόκκινη ταμπέλα στο τζάμι τους ( ΠΩΛΕΙΤΑΙ η ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ )  ξεθωριασμένη κι αυτή από τον ήλιο και τον χρόνο περιμένουν τι;   κι αυτά δεν ξέρουν.

Επιχειρήσεις που κάποτε άνθιζαν και βούιζαν από κόσμο τώρα τις βλέπεις νεκρές, και όσες έμειναν σέρνονται φαντάσματα του παλαιού καλού καιρού και από αυτές οι περισσότερες είναι να κλείσουνε αλλά για φορολογικούς λόγους δεν κλείνουν.

Άνθρωποι νοικοκύρηδες που γίναν φουκαράδες και σεβαστοί πολίτες που καταντήσανε επαίτες, μερικοί κλείστηκαν στη φυλακή κι οι πιο ευαίσθητοι από αυτούς αυτοκτόνησαν.

Θα με πείτε απαισιόδοξο; Μπορεί, αλλά κοιτάξτε γύρω σας εσείς οι αισιόδοξοι. Πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το ψέμα που σας λέω; Μακάρι να μην είναι έτσι τα πράγματα κι ας είμαι το μοναδικό απαισιόδοξο άτομο σ αυτόν τον τόπο.

 Υπάρχει ελπίδα;

Υπάρχει.   Γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και στον Έλληνα δεν έχει πεθάνει ακόμα. Γιατί πρέπει να ζήσει και σαν τον φοίνικα, να τα αναστήσει όλα ξανά από τις στάχτες. Ελπίδα, γέλιο, ευαισθησίες, χαρές, βιώματα και αρετές ο Έλληνας μπορεί και θα τα ξανακερδίσει, γιατί πρέπει να τα κερδίσει. Λίγη προσπάθεια θέλει και πίστη. Άλλωστε, σαν λαός το έχει αποδείξει διαχρονικά, το λέει η ιστορία.

Και η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται.

 

Γεώργιος Νταβάρας

Κτηνίατρος

 

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.
Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.