Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και τα σύνορα της καρδιάς του Ερντογάν – Μια προσέγγιση του ρόλου και των στόχων της Τουρκίας αλλά και των εθνικών μας αδυναμιών

30 Οκτωβρίου, 2016 08:51 Επιμέλεια: /

kalibas new site

Η επιμονή και η εμμονή του Ταγίπ  Ερντογάν στην αμφισβήτηση  θεμάτων που έχουν κριθεί με διεθνείς συνθήκες  καθορίζοντας  εθνικά σύνορα και υποχρεώσεις (Λωζάννη , διεθνές δίκαιο θάλασσας… ) όχι μόνο δεν είναι τυχαίες  στο χωροχρόνο που διανύουμε , αλλά συνδέονται  με πολιτικές που επί χρόνια ακολουθεί η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή τόσο προς ανατολάς , όσο  και προς βοράν με στόχο  πάντα την μεγάλη , εδαφικά , Τουρκία που στους οραματισμούς της πολιτικής της  ελίτ  αγγίζουν τα γεωγραφικά όρια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ή και την ξεπερνούν ακόμα .

Το τελευταίο παραλήρημα του σουλτάνου στο πανεπιστήμιο που φέρει το όνομά του, στη Ριζούντα της βορειοανατολικής Τουρκίας, στη Μαύρη Θάλασσα  είναι ενδεικτικό του μεγαλοϊδεατισμού και των στοχεύσεων  της πολιτικής του .  Εξηγώντας  το ενδιαφέρον και την άμεση εμπλοκή της χώρας του στις εξελίξεις σε Ιράκ και Συρία, έκανε λόγο για διάκριση ανάμεσα στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα μεταξύ των χωρών και στα «σύνορα της καρδιάς» , όπως  χαρακτηριστικά  είπε  .

«Τα θεσμοθετημένα σύνορα είναι διαφορετικά από τα σύνορα της καρδιάς, πρέπει να κάνουμε αυτή τη διάκριση. Προφανώς και σεβόμαστε τα υπάρχοντα σύνορα, αλλά δεν μπορούμε να χαράξουμε σύνορα στην καρδιά μας, ούτε το επιτρέπουμε. Κάποιοι μας ρωτούν  «γιατί νοιάζεστε για το Ιράκ, γιατί νοιάζεστε για τη Συρία» (…) Είναι όμως δυνατό να διαχωρίσουμε τη Ριζούντα από το Μπατούμι (σ.σ. πόλη της Γεωργίας);  Είναι δυνατόν να ξεχωρίσουμε την Αδριανούπολη από τη Θεσσαλονίκη ή το Κάρτζαλι (σ.σ. πόλης της ανατολικής Ροδόπης στη Βουλγαρία); (…) Βρίσκεις ένα αποτύπωμα των προγόνων μας σε κάθε βήμα σου στη γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από τη Θράκη στην ανατολική Ευρώπη (… )  Η Τουρκία δεν μπορεί να αγνοήσει τους συγγενείς μας στη Δυτική Θράκη, την Κύπρο, την Κριμαία και αλλού. (…) Αλλιώς, θα νιώθαμε ντροπιασμένοι τόσο ενώπιον της ιστορίας μας όσο και ενώπιον των αδελφών μας που ζουν εκεί, των οποίων οι καρδιές χτυπούν μαζί με τις δικές μας», κατέληξε .

Οι μεγαλοϊδεατισμοί Ερντογάν

Είναι σαφές ότι ο Σουλτάνος κάνει αυτές τις δηλώσεις έχοντας σαφώς το βλέμμα του στις στραμμένο  προς ανατολάς . Στις  γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην Μέση  Ανατολή και στον καινούργιο  γεωπολιτικό χάρτη που διαμορφώνεται  καθώς η κατάρρευση των παλιών συνόρων  είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα που επιβάλλουν τα παγκόσμια οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα Η.Π.Α- Ρωσίας με πολύφερνη νύφη την Ευρώπη που ενεργειακά θα εξαρτάται από εκείνους που θα ελέγχουν τα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής .

Μέσα σ΄ αυτόν τον ορυμαγδό των παρεμβάσεων που γίνονται στην θερμή περιοχή η Τουρκία ουσιαστικά επιδιώκει, όπως άλλωστε έκανε πάντα στην ιστορία , να βγει πολλαπλώς ωφελημένη πότε χρησιμοποιώντας  την ιστορία μέσα από την δική της ανάγνωση και οπτική , πότε αμφισβητώντας τις διεθνείς συνθήκες , πότε εκμεταλλευόμενη  την ισχυρή γεωπολιτική της θέση , πότε εκλιπαρώντας (βλέπε επιστολή  συγνώμης Ερντογάν προς Πούτιν για την κατάρριψη του Ρώσικου αεροσκάφους) , πότε εκβιάζοντας και απειλώντας τους γείτονές της (βλέπε παραβιάσεις Ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου) , πότε χρησιμοποιώντας ως εργαλείο της τις μουσουλμανικές μειονότητες στην Βαλκανική ενδοχώρα  , συδαυλίζοντας τον αλυτρωτισμό (βλέπε βαλκανικό μουσουλμανικό τόξο) .

Στο ερώτημα  αν οι πολιτικές ελίτ της Τουρκίας είναι σε θέση να  διαχειριστούν την σημερινή πραγματικότητα  ορθολογικά χωρίς να παρασυρθούν από τους συμπλεγματικούς τυχοδιωκτικούς μεγαλοϊδεατισμούς , τα  ίδια τα γεγονότα και η στάση της , δίνουν  την απάντηση .  Ωστόσο είναι ουτοπικό η τουρκική ηγεσία να ελπίζει πως οι διάσπαρτες κουρδικές μειονότητες  θα πάψουν να εμπνέονται από τα ιδανικά της δημοκρατικής αυτονομίας και αυτοδιοίκησης αλλά και της ανεξαρτησίας, ακόμα και αν κάποια από αυτά τα ιδανικά δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμα.

Επιπλέον συνιστά αλαζονεία και αμετροέπεια να πιστεύει πως είναι σε θέση να αντιστρέψει με στρατιωτικά μέσα τις δημοκρατικές κατακτήσεις των κουρδικών οργανώσεων καθώς η  φλόγα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντός τους  δεν μπορεί πλέον να σβήσει. Η κουρδική αυτονομία θα μπορούσε ίσως να καθυστερήσει βραχυπρόθεσμα αλλά δύσκολα θα ματαιωθεί καθώς οι δυνάμεις που συμμετέχουν στον νέο γεωπολιτικό σχεδιασμό προωθούν την ίδρυση ανεξάρτητου (;) Κουρδικού κράτους – προτεκτοράτου που θα αφαιρεί εδάφη  τουλάχιστον από τρία σημερινά κράτη , ένα εκ των οποίων είναι και η Τουρκία .

Παρά ταύτα η λογική των δηλώσεων Ερντογάν , πέρα από την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή της Τουρκίας  στην εμπόλεμη ζώνη , είναι να αμφισβητεί ότι  νομικό έρεισμα  καθόρισε τα σύνορα ευελπιστώντας πως δια αυτής της πολιτικής της θα αναστηθεί το  πάλαι ποτέ μεγαλείο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  επανεντάσσοντας   στον εθνικό  κορμό περιοχές της . Παράλληλα  προβάλλει τον καθοριστικό  της ρόλο στην περιοχή τονίζοντας πως χωρίς  αυτήν δεν μπορεί να νοηθούν λύσεις (;) στις μελλοντικές  γεωπολιτικές εξελίξεις που σαφώς  θα είναι αποτέλεσμα  των νέων δεδομένων που καθορίζουν τα οικονομικά συμφέροντα και η μοιρασιά των ενεργειακών πηγών .

Είναι χαρακτηριστικό  , στο πλαίσιο αυτό ,  ότι Ρωσία, Ισραήλ και Τουρκία , μετά την όξυνση των σχέσεών τους , επανενώουν τώρα  τις δυνάμεις τους στην τεράστια αγορά φυσικού αέριου της ΕΕ  παρέχοντας τόσο το ισραηλινό φυσικό αέριο και όσο και το ρωσικό φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας  με τον  Ερντογάν να πραγματοποιεί  το όνειρό του για τουρκικό σταυροδρόμι του φυσικού αερίου, ανεξαρτητοποιημένος πλέον από την προηγούμενη ανάγκη του να το κλέψει από τη Συρία ή το Ιράκ.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία μετατρέπεται  βαθμίδων  από στήριγμα σε πρόβλημα για τη Δύση, και οι συνέπειες αναμένεται να είναι μεγάλες στο μέλλον, τόσο γι’ αυτήν, όσο και για τα κράτη που συνορεύουν με αυτήν, δεδομένου ότι η Τουρκία θα κάνει ό,τι μπορεί για να παραμείνει στον πυρήνα των «κομβικών χωρών» για τη Δύση. Και αν δεν μπορεί να το πράξει δια της πολυτιμότητας , θα το κάνει δια της απειλής και του εκβιασμού . Θα επιχειρήσει, δηλαδή, να μετατραπεί από «ετερόφωτη» σε «αυτόφωτη»  περιφερειακή δύναμη , έστω και αν ο μόνος τρόπος για να επιτύχει κάτι τέτοιο θα είναι η ενίσχυση των δυνατοτήτων της  να απειλεί άλλες χώρες που ανήκουν εις την Δύση .

Αναλύοντας  τα παγκόσμια δεδομένα  , τους συσχετισμούς δυνάμεων και τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί  και δεν ευνοούν μια Τουρκία – περιφερειακή δύναμη και μάλιστα ανεξέλεγκτη , η πολιτική ελίτ  της Τουρκίας  πρέπει να κατανοήσει  ότι η εποχή της Οθωμανικής αποικιοκρατίας έχει παρέλθει  και θα ήταν χρήσιμο το ισλαμικό κόμμα  και οι ιδεολογικές παραφυάδες του να πάψουν να καλλιεργούν την νέο-αυτοκρατορική επεκτατική ιδεολογία στις μάζες των ψηφοφόρων τους. Θα βοηθήσει την χώρα η εκ νέου ερμηνεία του ιστορικού της παρελθόντος καθώς και η ανανοηματοδότηση του παρόντος και του μέλλοντός της. Μόνο έτσι θα καταφέρουν να επανασχεδιάσουν τους θεσμούς και το πολιτικό τους σύστημα με τρόπο δημοκρατικό και πλουραλιστικό.

Και η Ελλάδα ;

Και η Ελλάδα ; Που και πως τοποθετείται μέσα σε όλα αυτά που έχουν δρομολογηθεί και βρίσκονται εν  εξελίξει  και σαφώς αναδιατάσσουν την ευρύτερη περιοχή ;

Η Ελλάδα τούτες τις καθοριστικές στιγμές δυστυχώς παρουσιάζει μια καθολική αδυναμία  να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και εξελίξεις στην ευρύτερη ζώνη  . Μια αδυναμία που απορρέει από τέσσερεις  σημαντικούς παράγοντες : την οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται καθηλωμένη , την απουσία  ισχυρής πολιτικής ηγεσίας , την απουσία  πολιτικής συνεννόησης  στη βάση εθνικής  στόχευσης , την κοινωνική διάλυση και έλλειψη ανακλαστικών να κατανοηθεί η επιχειρούμενη πολιτιστική αλλοίωση και εθνικός εκφυλισμός .

Οι πολιτικές μας ηγεσίες, παγιδευμένες στο μικρόκοσμο τους και στα μικροπολιτικά συμφέροντα τους, δυστυχώς δεν φαίνονται ικανές να προχωρήσουν σε μια ρηξικέλευθη κίνηση εθνικής συνεννόησης . Και δεν το κάνουν όχι γιατί δεν τολμούν αλλά  γιατί – όσο και αν ακούγεται πικρό – ανταποκρίνονται επιτυχώς στις δικές μας  απαιτήσεις, εικόνες και αξίες που είναι αυτές που παράγει η γενικότερη παρακμιακή κρίση . Οι εικόνες της καλοπέρασης , του υπερκαταναλωτισμού , του εφησυχασμού και της μακαριότητας . Η  εικόνα της παραίτησης και της απουσίας οραμάτων  .

Η μοναδική  ίσως ελπίδα να επιτευχθεί εθνική συνεννόηση είναι να καταδείξουμε  ως κοινωνία στις πολιτικές ηγεσίες ότι  το θέλουμε και το επιζητούμε  γιατί αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον . Συνάμα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχθούμε ότι η οικονομική ανάκαμψη της χώρας  απαιτεί  θυσίες, ιώβειο υπομονή, και αυτοπεριορισμούς  για ικανό ακόμη χρονικό διάστημα και πάντως εκείνο που προέχει είναι η σωτηρία της χιλιοπροδομένης  πατρίδας . Οι θυσίες αυτές για να  γίνουν αποδεκτές δεν πρέπει να πειστούμε (γιατί αυτό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα δυνατόν) ότι είναι δίκαιες, ισομερείς, ισοβαρείς και  διαθέτουν ίχνη ρεαλιστικής αισιοδοξίας υπέρβασης της κρίσης ή τουλάχιστον αποτελούν την ύστατη πανεθνική προσπάθεια και ρίσκο που σύσσωμοι αποδεχόμαστε να αναλάβουμε ελλείψει ετέρας αξιόπιστης λύσεως , αλλά γιατί εκείνο που προέχει όλων είναι η σωτηρία της πατρίδας μας . Και η σωτηρία της πατρίδας περνάει μέσα από την πολιτική συνεννόηση στην άσκηση πολιτικών κυρίως σε ότι αφορά τον νέο κόσμο που γεννιέται στον περίγυρό μας .

Η οικονομική κρίση στη χώρα μας σήμανε το τέλος ψευδαισθήσεων. Θα έπρεπε όμως να σημάνει και γενικό συναγερμό για όλους. Για το πολιτικό σύστημα, που επωφελήθηκε ή μας συνέβαλε στη μακαριότητα της ελληνικής κοινωνίας για τις επιχειρηματικές ελίτ, που απολάμβαναν τον κρατικό εναγκαλισμό, αλλά και για τις πνευματικές ελίτ, που είχαν αφεθεί στη ραστώνη του μεσογειακού ήλιου. Δυστυχώς, συναγερμός δεν σήμανε όσο δυνατά και τρομακτικά έπρεπε. Διακηρύχθηκε βέβαια από όλους ότι η επερχόμενη κρίση ισοδυναμεί με έναν ιδιότυπο πόλεμο, χωρίς όμως στην ουσία να αλλάξουν οι συμπεριφορές ώστε να αντιμετωπιστεί η επερχόμενη καταστροφή  για  την πατρίδα .

Αυτήν η απλή αλήθεια πρέπει να κατανοηθεί άμεσα για να μην ζήσουμε άλλες χαμένες πατρίδες !!!

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.