Η επόμενη μέρα μετά τις εκλογές – Ποιες οι μεγάλες προκλήσεις που οφείλουμε , πολιτική ηγεσία και λαός , να απαντήσουμε !!!

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
27 Δεκεμβρίου 2014, 12:25

Όπως  απέδειξαν οι δύο  ψηφοφορίες  στην Βουλή για την εκλογή  Προέδρου Δημοκρατίας η σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία δεν είναι επαρκής για να  εκλέξει  Πρόεδρο  ενώ   στον ορίζοντα  δεν διαφαίνεται  καμία  πιθανότητα  εθνικής  συνεννόησης  επ’  ωφελεία  της χώρας  η οποία  εισήλθε  σε  πολιτική ρευστότητα   την  οποία  κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει  ότι  θα συνεχισθεί   και μετά τις εκλογές  .

Τούτων δοθέντων η χώρα βαδίζει ολοταχώς εις εκλογάς  το αποτέλεσμα των οποίων , αν ληφθούν υπ΄ όψη τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων , δεν  φαίνεται να λύνει κανένα πρόβλημα . Απεναντίας μάλλον θα τα επιδεινώσει κάτι που  διαφαίνεται  ήδη  στις αντιδράσεις  των  αγορών  που ανησυχούν όχι  για την  εκλογική διαδικασία ,  που από μόνη της   φυσικά  δεν  συνιστά παράγοντα κινδύνου , αλλά για την επόμενη μέρα  των εκλογών . Αν  δηλαδή μετά τις εκλογές   θα υπάρχει συνέχεια της πολιτικής, αν θα διακοπεί η μεταρρυθμιστική διαδικασία , αν θα υπάρξει σύγκρουση με τους εταίρους της Ευρωζώνης.

Μια  σύγκρουση  που εκτός όλων των άλλων επιπτώσεων θα  μπορούσε να οδηγήσει σε εκροή καταθέσεων, βλάπτοντας την εύθραυστη ανάκαμψη που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Άλλωστε, η διεύρυνση των ελληνικών spreads δεν βοηθά τις συζητήσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Για να επιστρέψει η αισιοδοξία των επενδυτών στην Ελλάδα, υποστηρίζει η Goldman Sachs, πρέπει να διαφυλαχθεί η πολιτική σταθερότητα και να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις κάτι που φαντάζει και  είναι εντελώς λογικό και αναγκαίο  και για τον πλέον αδαή περί αυτών .

Είναι σαν μια οικογένεια που ενώ χρωστά ακόμα και της Μιχαλούς , τα μέλη της συνεχίζουν να σφυρίζουν αδιάφορα και  παράλληλα  κουνούν  το δάκτυλο απειλητικά στους δανειστές τους .

Τα ερωτήματα και οι προκλήσεις  της  επόμενης  μέρας

 

Πολλά μπορεί να πει κανείς  εντρυφώντας  στο πολιτικό σκηνικό το οποίο δυστυχώς λειτουργώντας   εθνικά απερίσκεπτα και ανεύθυνα  τείνει να οδηγήσει τη χώρα σε περιπέτειες  με τραγικές επιπτώσεις  για την ίδια και τον λαό .

Τον λαό  που  , λειτουργώντας συναισθηματικά και παρορμητικά  ,  υπό το βάρος  της συσσωρευμένης  οργής  και  των  επιπτώσεων   από  την ακολουθούμενη  μνημονιακή πολιτική , τοποθετείται άσοφα και άστοχα  καταψηφίζοντας  και όχι υπερψηφίζοντας .

Όποιο  και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών   όμως  η χώρα χρειάζεται συνεννόηση  και συνεργασία  των πολιτικών δυνάμεων  στο πλαίσιο   κυβέρνησης  εθνικής ενότητας  με στόχο  την αποτροπή  δυσάρεστων  επιπτώσεων  από  πιθανή  διακοπή   του προγράμματος  οικονομικής στήριξης  είτε με δική μας υπαιτιότητα , είτε με πρωτοβουλία των δανειστών και της  τρόϊκα  , την σύνταξη προγράμματος  οικονομικής , παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης  με στόχο την  πραγματική  απεικόνιση  της σημερινής καταστάσεως ,  την  αληθινή ενημέρωση των ελλήνων  επ΄ αυτών  και την πρόσκληση σε ανάληψη ατομικών και συλλογικών  ευθυνών  με βάση το σχέδιο ανασυγκρότησης .

Όσο πλησιάζουμε  στην 29η Δεκεμβρίου θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε τα μύρια όσα. Τα περισσότερα, εκπορευόμενα από την κυβέρνηση, θα είναι εκφοβιστικά και εκβιαστικά, αλλά όμως υπάρχουν και κάποια τα οποία η αντιπολίτευση δεν μπορεί να τα ξεπερνά με τις συνήθεις γενικότητες: θα διαπραγματευτούμε σκληρά, θα στηριχθούμε στο λαό, θα αναζητήσουμε συμμαχίες στο Νότο, θα παίξουμε με τις αντιθέσεις στην Ευρώπη κ.α..

Και δεν μπορεί να τα ξεπερνά επειδή είναι και αληθή και σοβαρά και κυρίως άπτονται της ζωή όλων μας. Αφορούν το μέλλον της χώρας. Το αν, από που και με ποιούς όρους θα δανειστούμε, εάν διακοπεί η βοήθεια από τους εταίρους-δανειστές μας, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Οι αγορές είναι σίγουρο ότι θα μας βγάλουν απαγορευτικό. Ήδη βγάζουν στους σημερινούς κρατούντες που ακολουθούν, έστω και με ζαβολιές, τους κανόνες των. Ελπίζω να μην πιστεύουν κάποιοι πως μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς δανεισμό. Γιατί αν το πιστεύουν δεν είναι απλώς αφελείς είναι και επικίνδυνοι.

Αν λοιπόν οι αγορές συνεχίσουν να μας έχουν κλειστή την πόρτα και συγκρουστούμε και με τους εταίρους μας τι θα γίνει; Άρα είναι κρίσιμο θέμα η διατήρηση καλών σχέσεων με τους υπάρχοντες εταίρους-δανειστές. Βεβαίως οι εταίροι-δανειστές μας έχουν κανόνες τους οποίους απαιτούν να ακολουθήσουμε. Μπορούμε και με ποιό τρόπο να τους παρακάμψουμε όταν εμφανίζονται -και είναι, ας μην αυταπατάται κανείς- ανελαστικοί; Αν κάποιοι νομίζουν ότι μπορούμε να τους εκβιάσουμε  είναι απλά  αφελείς  και εθνικά ανεύθυνοι .

Φυσικά υπάρχει ένας τρόπος. Να πούμε: «μας συγχωρείτε, παίρνουμε το καπελάκι μας και φεύγουμε από την ευρωζώνη». Είναι μια  επιλογή. Με συνέπειες. Δραματικές, ενδεχομένως και καταστροφικές. Είναι όμως μια επιλογή. Το λέει όμως κανείς αυτό; Εκτός από το ΚΚΕ και τον Αλαβάνο  ουδείς άλλος  το υποστηρίζει . Θα μπορούσε να ήταν και μια σοβαρή επιλογή αν είχε συζητηθεί διεξοδικά και υπήρχε ομοθυμία. Όχι μόνον ως προς την απόφαση, αλλά και τη δέσμευση ότι θα υποστηριχθεί  απ’ όλους.

 

Αν ήταν μια εθνική επιλογή (και η επεξεργασία, και η απόφαση και η στήριξη), τότε ναι, θα μπορούσε να είναι εναλλακτική σε περίπτωση σύγκρουσης με τους εταίρους-δανειστές μας. Τώρα δεν είναι. Και δεν μπορεί να είναι ούτε και στο προβλεπτό μέλλον. Το δράμα όμως είναι, αν θέλουμε να λέμε στο λαό όλη την αλήθεια, ότι ούτε και η επιλογή της ευρωζώνης αποτελεί συνειδητή εθνική επιλογή. Κι αυτή είναι στο περίπου. Στο ναι μεν αλλά. Γιατί το να είμαστε στην ευρωζώνη σημαίνει τήρηση των κανόνων. Δεν μπορείς να είσαι σ’ αυτή κάνοντας μόνιμα επίκληση της αλληλεγγύης. Δεν μπορείς να κάνεις τα μισά -ή με προβληματικό τρόπο- από αυτά τα οποία έχεις συμφωνήσει και αποδεχθεί. Στην ευρωζώνη υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές.

Τα success story, το φως στην άκρη του τούνελ και το φάγαμε το γάϊδαρο και μας έμεινε η ουρά είναι για πολιτική κατανάλωση. Η αλήθεια είναι πως η έξοδος από την κρίση καθυστερεί και έχει ακόμη αίμα και δάκρυα. Όπως για πολιτική κατανάλωση είναι και οι λεονταρισμοί του τύπου «εμείς θα τους δείξουμε». Τίποτε δεν θα τους δείξουμε, αυτοί θα μας δείξουν και εμείς  θα το αποδεχθούμε  αναγκαστικά γιατί  υπάρχει και το χειρότερο σενάριο  .

Αυτή είναι η απλή και ωμή αλήθεια που κανείς δεν λέει στο λαό. Όπως μπήκαμε απροετοίμαστοι στην ευρωζώνη και με «λογιστικές αλχημείες», όπως μπήκαμε αιφνιδιαστικά και με το πιστόλι στον κρόταφο στο μνημόνιο, έτσι και δεν μπορούμε να βγούμε απροετοίμαστοι  και  αυτό το καταλαβαίνουν όλοι. Εκτός ίσως από μια ολιγαρχία του χρήματος, η οποία περιμένει, ως ύαινα στη γωνία, την επιστροφή στη δραχμή, για να κατασπαράξει το ψοφίμι.

Το ξανάλεμε  :  Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι εθνική συνεννόηση και συναίνεση. Κι αφού δεν το καταφέραμε μέχρι τώρα και δεν το καταφέρνουμε, όπως φαίνεται ούτε και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ας προσπαθήσουμε να το επιτύχουμε, τουλάχιστον, μετά τις εκλογές ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ούτε οι ξένοι μπορούν να περιμένουν για πολύ ακόμη την Ελλάδα να γίνει μια κανονική χώρα της ευρωζώνης ούτε πολύ περισσότερο ο λαός που κυριολεκτικά δοκιμάζεται και έχει φτάσει στο αμήν από τις επιλογές και τις πολιτικές, διαχρονικά, της ηγεσίας του.

Η δίμηνη παράταση που πετύχαμε(;) είναι παγίδα και όχι παραχώρηση. Και κυρίως είναι πολιτική παγίδα για την επόμενη κυβέρνηση εφόσον γίνουν εκλογές. Πριν προλάβει να ορκιστεί θα πρέπει να υπογράψει όσα η υφιστάμενη δεν πρόλαβε ή καλύτερα δεν ήθελε και προτίμησε να τα κληροδοτήσει στην επόμενη. Η πρώτη ενέργεια της επόμενης κυβέρνησης, έχοντας και τη συμπαράσταση της (τότε) αντιπολίτευσης, θα πρέπει να είναι η υποβολή αιτήματος για  νέα παράταση, τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο, για να μπορέσει να δει τι ακριβώς μπορεί να κάνει και τι όχι.

 

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .