Οι δομικές αιτίες της κρίσης και τα καθήκοντα της Αριστεράς

27 Αυγούστου, 2015 08:02 Επιμέλεια: /

papasimos-1

ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΙΜΟΥ

Δικηγόρου

Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του «ΠΡΑΤΤΩ»

Έμελε να το δούμε κι αυτό! Με ψήφους 222 και τη σύμπραξη ΝΔ-Ποταμιού-ΠΑΣΟΚ «πέρασε» από τη Βουλή η συμφωνία με τους δανειστές –απόρροια, έστω, τεράστιων εκβιασμών προς την κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας (ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι και αυτή διέπραξε σοβαρά λάθη τακτικής) που συνιστούν ένα πρωτοφανές πραξικόπημα– και το τρίτο κατά σειρά βάρβαρο μνημόνιο από το 2010 και την εκδήλωση της  σφοδρής κρίσης στο καχεκτικό ελληνικό πολιτικοοικονομικό σύστημα

Στα αίτιά της έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως, αλλά θα ήταν σκόπιμο να επανέλθουμε, μιας και ήδη έχουμε την παραίτηση της Κυβέρνησης την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και την έναρξη του προεκλογικού αγώνα. Ως εκ τούτου λόγω της κρισιμότητας των στιγμών για την πατρίδα πρέπει να απαιτήσουμε ξεκάθαρες θέσεις από όλους.

Όλοι πλέον στον ευρύτερο χώρο της ελληνικής Αριστεράς, η οποία σημειωτέον εμφανίζει σοβαρά προβλήματα θεωρητικής εμβάθυνσης, τώρα που υπήρξε αναμέτρηση με το «ευρωιερατείο» και ορθώνονται τεράστιες δυσκολίες, παγίδες και αντιφάσεις στην άσκηση ρεαλιστικής πολιτικής, που να συνδυάζει τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και ιδιαιτέρως των ασθενέστερων και καταπιεζόμενων κοινωνικών στρωμάτων και «τάξεων» αλλά και την υπεράσπιση των μειζόνων εθνικών ζητημάτων, είναι απαραίτητο να απαντήσουν στα ερωτήματα «γιατί», «πώς», με «τι σκοπό».

Αυτό που είναι αναμφισβήτητο είναι η αποδοχή από όλους της ανάγκης για πρωτογενή πλεονάσματα, που θα προέλθουν από την επανεκκίνηση της οικονομίας και τις προγραμματισμένες αναπτυξιακές παρεμβάσεις σε συνδυασμό με την περιστολή των δημοσίων σπαταλών και το χτύπημα της διαπλοκής και φοροκλοπής (θα έπρεπε ήδη να έχει δοθεί λόγου χάριν ένα πρώτο «ηθικό» παράδειγμα από την Βουλή, την Κυβέρνηση και το Πολιτικό Προσωπικό που ορίζεται στο κράτος απ’ αυτήν με μείωση των αποδοχών και των όποιων προνομίων του), ώστε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με τον δανεισμό.

Αν δεν παράγεις, δεν έχεις έσοδα, εισάγεις, δανείζεσαι, χρεώνεσαι. Αυτός ο απλός αλλά κρίσιμος συλλογισμός εξοβελίστηκε από την ελληνική πολιτική και οικονομική «ελίτ», καθ’ όλη την διαχρονική ιστορία του ελληνικού κράτους και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, που είχε ως συνέπεια την γιγάντωση ενός αδηφάγου, αντιαναπτυξιακού, μεταπρατικού , παρασιτικού, καταναλωτικού πολιτικοοικονομικού συστήματος.

Αναζητώντας όμως τις αληθινές αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στο περιθώριο της Ευρώπης και τη μετέτρεψαν σε «αποικία χρέους» και «πειραματόζωο» των νεοφιλελεύθερων γερακιών και της γερμανικής ελίτ, οδηγούμαστε στις παθογένειες του ελληνικού κράτους που ξεκίνησαν από την ίδρυση του το 1830, διατρέχοντας όλη την σύγχρονη ιστορία του και γιγαντώθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο με την είσοδο της ελληνικής κοινωνίας στην λεγόμενη μαζοδημοκρατία, κατά την οποία άνθισε ο μαυραγοριτισμός και ο παρασιτισμός στο επίπεδο της οικονομικής ολιγαρχίας, το ατομικό συμφέρον και ο έντονος πελατειασμός στην κοινωνία με βασική ευθύνη του πολιτικού συστήματος.

Η έλλειψη παραγωγικής δομής, η ανυπαρξία ενός σύγχρονου επιτελικού κράτους που μπορεί να παρεμβαίνει δίνοντας τροφή στην ανάπτυξη, περιφρουρώντας το κοινωνικό κράτος και αναδιανέμοντας προς όφελος των πολλών τον πλούτο, απόρροια της καχεξίας του αστικού στοιχείου και της ελλείψεως αστικής τάξης κατά τα δυτικά πρότυπα  (στην χώρα μας δυστυχώς η οικονομική ολιγαρχία διαπνέεται από έκδηλο παρασιτισμό και διάθεση κλεπτοκρατίας) όπως έξοχα ανέλυσε σε ανύποπτο μάλιστα χρονικό διάστημα το 1992 ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος, Παναγιώτης Κονδύλης, αποτελούν τη μια όψη του προβλήματος, που απαντά στο ερώτημα «τι φταίει», ώστε να οδηγηθούμε σε αυτή τη βαθιά κοινωνικοοικονομική και πολιτική.

Η άλλη πλευρά, που τελεί σε απόλυτη συνάφεια με τα παραπάνω, αφορά στη νοοτροπία (θα ήταν σκόπιμη μια αναφορά στον Λουί Αλτουσέρ και στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους) που έχει καλλιεργηθεί μέσω του πελατειακού κράτους, της διαφθοράς και κατ’ επέκταση της παρασιτικής οικονομίας στους επιχειρηματίες, αλλά και στους Έλληνες πολίτες. Νοοτροπία που έχει μεγεθύνει τη  φοροδιαφυγή, φοροκλοπή και την τρομακτική εξαγωγή κεφαλαίων καθ’ όλη την περίοδο του μνημονιακού «οδοστρωτήρα» (αποδεδειγμένα κατά την περίοδο της μνημονιακής «θυέλλης» από το 2010 έως σήμερα εξήχθησαν 130 δις ευρώ, ενώ υπολογίζεται ότι οι καταθέσεις ελλήνων σε τράπεζες του εξωτερικού κατά το προηγούμενο «πάρτυ» της κλεπτοκρατίας στην περίοδο της μεταπολίτευσης, ανέρχονται σε 650 δις ευρώ.

Στην ενδυνάμωση των παθογενειών της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας και του πελατειακού ελληνικού κράτους συνετέλεσαν τα μέγιστα οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο της

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.