Η αγιασμένη Ελληνική φύση

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
6 Μαΐου 2015, 07:57

Η φύση αποτελεί το κέλυφος, το προστατευτικό περίβλημα κάθε παραδοσιακού πολιτισμικού συστήματος. Ο άνθρωπος ζει, εργάζεται και δημιουργεί πολιτισμικά  εντός  του φυσικού περιβάλλοντος της κοινότητάς του . Η  Φύση με τις λεπτομέρειές τον εμπνέει στις επιμέρους μορφές της δημιουργίας του . Είναι λοιπόν απολύτως φυσιολογικό, ήδη από την αρχή της θρησκευτικής αναζήτησης του ανθρώπου, η Φύση να αποτελεί πρότυπο της ουσιαστικής σχέσης του ανθρώπου με το Θείον, συχνά μάλιστα να θεοποιείται ή να αποτελεί αφορμή θέσπισης διαφόρων τελετουργιών και πρακτικών, που αποσκοπούσαν στη συμβολική αναζωογόνηση και γονιμοποίησή της, μέσω της οποίας θα επιτυγχάνονταν και η αποκομιδή μίας πλούσιας  σοδιάς, δια της οποίας θα εξασφαλιζόταν η ζωή και η συνέχεια των ανθρώπινων κοινωνιών.

Πολύ περισσότερο αυτά  διαπιστώνονται στην Ορθοδοξία καθώς  ο ελληνικός λαός, με τις κατά βάση παραδοσιακές αγροτικές και κτηνοτροφικές ενασχολήσεις του, ουσιαστικά ζούσε σε άμεση σχέση προς τη Φύση, την οποία και προσπαθούσε να καθαγιάσει τελετουργικά, σε πολλά από τα λαϊκά θρησκευτικά έθιμα του.

Για το λόγο άλλωστε αυτό συναντούμε στην ελληνική λαϊκή λατρευτική παράδοση πολλά στοιχεία που προέρχονται από αρχαίες  θρησκείες, και τα οποία είτε έχουν ενταχθεί στην ορθόδοξη εκκλησιαστική Παράδοση αποκτώντας χριστιανική σημασιοδότηση, είτε συνεχίζουν να επιβιώνουν στη λαϊκή λατρεία μας , ως προχριστιανικά επιβιώματα της παραδοσιακής θρησκευτικής συμπεριφοράς  .

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαθέτει σειρά Ευχών για πολλά στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος, ιδίως δε για τα τρόφιμα. Καθαγιάζονται, στη λατρευτική μας πρακτική, τα σταφύλια και τα σύκα, στις εορτές της αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου), του προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου) και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6 Αυγούστου), αναλόγως της εποχής ωριμάνσεώς τους σε κάθε τόπο.

Καθαγιάζονται τα αβγά, που βαμμένα να μοιράζονται στο τέλος της αναστάσιμης λειτουργίας, και ευλογούνται, στην Αρτοκλασία, ο σίτος στη μορφή εορταστικών και λατρευτικών άρτων, ο οίνος και το έλαιον . Πολλές σχετικές Ευχές υπάρχουν στα εν χρήσει Ευχολόγια της Εκκλησίας μας, ενώ τα λουλούδια, τα φυτά και τα κλαδιά, συνήθως από φυτά αρωματικά και με συμβολική αξία, όπως ο βασιλικός, η δάφνη και η μυρτιά, με τα οποία στολίζονται οι πόρτες και οι εικόνες των ναών που πανηγυρίζουν, ο επιτάφιος, οι εικόνες των Αγίων, ή που μοιράζονται την Κυριακή των Βαΐων και το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, στον εσπερινό πριν τη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, θεωρούνται ευλογημένα και αναδιανέμονται στους πιστούς, για κρατηθούν στα εικονοστάσια των σπιτιών επί ένα χρόνο. Από «σταυρώματα»- ή «σταυρολούλουδα» ή «βάγια» ή «μύρα» κ.λπ. – αυτά θα κάψουν στο θυμιατό για να «καπνιστούν» σε περιπτώσεις ασθενειών ή σε κρίσιμες στιγμές, καταιγίδες και χαλαζοπτώσεις, που απειλούν τους ανθρώπους του σπιτιού, αλλά και την οικιακή σοδιά.

Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις οι φωτογραφίες από την ημέρα της εορτής του Αγίου Γεωργίου στο Γάβρο Χασίων όπου πίστη , Ορθοδοξία , φύση , παράδοση συνυφαίνουν την γνήσια Ελληνική ταυτότητα που σμιλεύεται με τα χρώματα , τα αρώματα , τους ύμνους και τους έννους της εκκλησίας .

Αυτήν είναι η Ελλάδα . Ένας μεθυστικός  τόπος , ένα ευλογημένο καταφύγιο  !!!

eikones kalibas 1  (5) eikones kalibas 1  (4) eikones kalibas 1  (3) eikones kalibas 1  (2)

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .