Γιατί οι Έλληνες εκτός εθνικών συνόρων είναι νομοταγείς πολίτες και στην Ελλάδα παραβατικοί ;

14 Νοεμβρίου, 2016 08:07 Επιμέλεια: /

kalibas new site

«…Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία…».

(Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας)

Το ερέθισμα για το παρόν άρθρο προκάλεσε   η εικόνα  σε κεντρικό καφέ της πόλης όπου  κρατικός  λειτουργός  (εκτός υπηρεσίας  φυσικά ) κάπνιζε επιδεικτικά ενώ γνωρίζει  τη σχετική  νομοθεσία . Μπορεί να το έκανε ασυναίσθητα  ο άνθρωπος  αλλά μπορεί και από θέση εξουσίας , δεν ξέρω και δεν θέλω να αδικήσω , αλλά ερμηνεύοντας την εικόνα  που έφτασε σε μένα ήταν σα να έλεγε ότι είναι  υπεράνω του νόμου .  Θα μου πείτε ότι ο δημόσιος λειτουργός δεν χάνει την ιδιότητα του πολίτη . Ασφαλώς , ποιος λέει το αντίθετο , αλλά με ποιο ηθικό έρεισμα άραγε  θα εφαρμόσει τους νόμους ; Είναι ένα ερώτημα  !!!

Αν σκεφτούμε πόσες φορές μέσα στη μέρα γινόμαστε μάρτυρες  πράξεων περιφρόνησης των  νόμων – κάπνισμα  σε δημόσιους  χώρους  , πτύην επί του πεζοδρομίου  , ρυπαίνων το περιβάλλον , καταλήψεις  δημόσιων χώρων,  παραβίαση ορίων ταχύτητας , φωτεινοί σηματοδότες που για κάποιους είναι διακοσμητικές πινελιές στον δρόμο, παράκαμψη των νόμιμων διαδικασιών σε δημόσιες υπηρεσίες και πόσα άλλα ακόμη – εντυπωσιάζεσαι με την προθυμία που επιδεικνύουμε ως συλλογική λειτουργία  και συμπεριφορά  στην παραβατικότητα δίνοντας το αίσθημα  ότι δεν ζούμε σε χώρα και κοινωνία συντεταγμένη . Λες ότι το αντίθετο στους νόμους και στους κανόνες  ασκεί μια ακαταμάχητη γοητεία στην οποία υποπίπτουμε ασμένως .

Είμαστε η μόνη χώρα που συμβαίνει αυτό; Θα  ρωτήσει κάποιος  εύλογα .  Όχι βέβαια. Παντού υπάρχουν προβλήματα . Σε πολλά μέρη του δυτικού κόσμου  παρατηρείται το φαινόμενο της πλημμελούς εφαρμογής  των νόμων , των  επίορκων υπαλλήλων  , διαδικασίες  που παρακάμπτονται, ελεγκτές που κάνουν τα στραβά μάτια. Στην Ελλάδα όμως έχει επικρατήσει ως κυρίαρχη αντίληψη και συμπεριφορά  ένα σύστημα διαδεδομένης  παραβατικότητας  ή , για να πούμε  αλλιώς , μη σεβασμού  στους νόμους και κανόνες  που διέπουν  τις συμπεριφορές ως έλλογων όντων και πολιτών  και καμία μεταρρύθμιση δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει .

Γιατί ακόμη και μεταρρυθμίσεις  που επιχειρούνται αποδεικνύεται ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστούν ακριβώς γιατί  προσπίπτουν  στην απροθυμία μας να τις δεχθούμε . Και τούτο γιατί αλλάζουν  τις συνήθειες , μας ελέγχουν , μας αναγκάζουν σε μια υπευθυνότητα και κυρίως στον σεβασμό και συμμόρφωση  στους  νόμους   . Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει ιδιαίτερη την ελληνική περίπτωση .

Γιατί συμβαίνει  αυτό ; «Έτσι μάθαμε , έτσι μας έμαθαν , έτσι πορευτήκαμε . Τώρα θα αλλάξουμε ; Δεν μπορούμε» , η ποιο συνηθισμένη απάντηση .  Πράγματι από καταβολής νεότερου Ελληνικού κράτους  δεν ετέθησαν κανόνες και νόμοι ξεκάθαροι , δεν δομήθηκε κράτος οργανωμένο με θεσμούς  αποτελεσματικούς , δεν υπήρξε παίδευση των νεοελλήνων στην ιδιότητα , στις υποχρεώσεις και στα δικαιώματα του πολίτη .Το πολιτικό σύστημα στηρίχτηκε στο πελατειακό μοντέλο – κομμένο και ραμμένο στις κομματικές ανάγκες στις οποίες  ακόμα και οι νόμοι , αυτοί που υπήρξαν , παρακάμπτονται  .

Ούτως εχόντων το επίπεδο της συλλογικής παιδείας  , η ατομική  ευθύνη  των πολιτών έναντι δικαιωμάτων και υποχρεώσεων  , η  επαναθέσμηση   του κράτους , η επαναξιολόγηση των ελεγκτικών μηχανισμών , είναι το ένα ζητούμενο . Η γέννηση μιας κουλτούρας υπακοής σε βασικούς νομικούς και ηθικούς  κανόνες, το άλλο. Το πιο    δύσκολο !!!

Μα αν αλλάξουν αυτά  αλλοιώνεται  η πολιτιστική ταυτότητά μας , απαντούν πολλοί .

Η Γνήσια Ελληνική ταυτότητα δεν αλλοιώνεται από την εφαρμογή των αυτονόητων λειτουργιών που στηρίζουν και θεμελιώνουν μια  ευνομούμενη πολιτεία , απεναντίας θεμελιώνουν έννοιες , αξίες και θεσμούς που καθιστούν  τον βίο και την πολιτεία  μας πολιτισμένη και προοδευτική . Για να το πούμε αλλιώς , η ανομία ,  η παραβατικότητα  , ο μη σεβασμός στους νόμους , η έλλειψη παιδείας , υποσκάπτουν την Δημοκρατία , την υγιή κοινωνική συμπεριφορά  εγκλωβίζοντας  την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας και της χώρας .

Πρόκειται για μια κακώς νοούμενη υπεράσπιση της ταυτότητάς μας ακριβώς γιατί η άρνηση να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα στο Ελληνικό  κοινωνικό γίγνεσθαι  , είναι άρνηση να μεταμορφωθούμε σε  συντεταγμένο κράτος  και κοινωνία  προόδου . Στην επιχειρούμενη από τους μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης αλλοίωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας και αφελληνισμού της χώρας, η αντίσταση προκύπτει μέσα από την επιστροφή στις αξίες που σμιλεύουν την εθνική συνείδηση (ιστορία , πίστη , Ορθοδοξία , παράδοση, παιδεία ).

Και βέβαια  για μας τους Ελαδίτες  μπορεί να πεις ότι για  τα κακώς κείμενα ευθύνονται οι γνωστές αδυναμίες  της φυλής που φαντάζουν,  κακώς βέβαια ,ως εθιμικόν δίκαιον . Όμως γιατί ο ίδιος έλληνας όταν βρεθεί σε ξένη χώρα μεταμορφώνεται στον καλύτερο νομοταγή πολίτη  της χώρας που φιλοξενείται ; Και γιατί ο ίδιος πάλι όταν επανέρχεται πίσω στην πατρίδα καταπίπτει  εκ νέου στην γνωστή παραβατική συμπεριφορά ;

Ερωτήματα που χρίζουν ενδελεχούς ανάλυσης προκειμένου να κατανοήσουμε τα βαθύτερα αίτια που μας έφτασαν ως κοινωνικό σύνολο στην σημερινή παρακμιακή κρίση και γιατί η υπέρβασή της δεν είναι μέγεθος οικονομικό αλλά  πολιτικό , ηθικό , πολιτιστικό , κοινωνικό  , εθνικό  . Η χώρα χρειάζεται μια πολιτιστική επανάσταση που θα φέρει την κοινωνική και εθνική αναγέννηση .

Ελλάδα : η χώρα της απόλυτης ελευθερίας

«Θα μεγαλώσω για να κάνω ότι θέλω» , ακούς να λένε τα παιδιά , και βέβαια η ελευθερία είναι κατάκτηση της Δημοκρατίας  . Ελευθερία  που συχνά συγχέεται με την ασυδοσία δεδομένου ότι  ούτε η οικογένεια , ούτε το σχολείο , ούτε το κράτος  , ούτε η συλλογική  λειτουργία τους  διακηρύσσουν  ότι η ελευθερία σταματά στο δικαίωμα του άλλου , ότι ένα ευνομούμενο κράτος για να λειτουργήσει χρειάζεται  νόμους  δίκαιους σταθερούς  , θεσμούς  αποτελεσματικούς που θα υπηρετούν το καλώς νοούμενο δημόσιο συμφέρον και όχι  ατομικές , κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες  … «Ουδείς ανάγκης μείζον ισχύει νόμος…»  (μτφρ: «δεν υπάρχει νόμος που να υπερισχύει της ανάγκης) , λέει ο Μένανδρος .

Απεναντίας γαλουχούνται  με την  λογική ότι η Ελλάδα είναι το κομμάτι της γης με την απόλυτη ελευθερία που μεταφράζεται σε ασυδοσία ,  όπου  μπορείς να απολαμβάνεις τα πάντα , να κάνεις τα πάντα , να περιφρονείς νόμους  και κανόνες , να ζητάς δικαιώματα χωρίς  καμία υποχρέωση σε τίποτα . Αλήθεια  , ποιο μέλλον  μπορεί να έχει η χώρα όταν οι πολίτες  δεν συμμορφώνονται με τους νόμους ; («Ωσπερ σώμα στερηθέν ψυχής πίπτει, ούτω καί πόλις, μή όντων νόμων, καταλύεται.» , μτφρ: «Οπως το σώμα, όταν στερηθεί της ψυχής πεθαίνει, έτσι και η πόλη, όταν δεν υπάρχουν νόμοι, καταλύεται») , επισημαίνει ο Αριστοτέλης .

Αυτά εντός συνόρων  . Στην αλλοδαπή ο παραβατικός  ελλαδίτης  αφουγκράζεται ένα κράτος  που με τους μηχανισμούς του ελέγχει και επιβάλλει την εφαρμογή των νόμων χωρίς εξαιρέσεις και προαπαιτούμενα  .Αφουγκράζεται  μια συλλογική λειτουργία που είτε από θέση , είτε από ανάγκη , συμμορφώνεται  στους κανόνες και στους νόμους καθώς ξέρει πολύ καλά ότι η μη συμμόρφωση εγκυμονεί συνέπειες , και γι΄ αυτό  αναγκαστικά προσαρμόζεται . Μπορεί να ασφυκτιά , μπορεί να νιώθει ελεγχόμενος , αλλά συμβιβάζεται και προσαρμόζεται στα δεδομένα γιατί δεν υπάρχουν δίοδοι διαφυγής .

Λοιπόν , αν  δεν αλλάξουμε τα κακώς κείμενα που λανθασμένα θεωρούμε  καλώς κείμενα , η πορεία μας ως κρατικής έκφρασης , ως κοινωνίας , ως λαού και ως έθνους , είναι  προδιαγεγραμμένη . Αν πιστεύουμε στην Ελλάδα  των αξίων και των αξιών , στην Ελλάδα της δημιουργίας και της προόδου πρέπει να απορρίψουμε  τις γνωστές νοοτροπίες και συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν τον  σύγχρονο  καθημερινό ατομικό και συλλογικό  μας βίο .

 

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.