Το ευθυμογράφημα της εβδομάδας – Καθημερινές ιστορίες για γέλια και για κλάματα

admin
admin
6 Ιανουαρίου 2018, 11:50

Με τα Φώτα  κλείνει  το άγιο εορταστικό Δωδεκαήμερο της Εκκλησία μας το οποίο όντας συνυφασμένο με την λαϊκή παράδοση , τα ήθη και έθιμα της  περιοχής μας , δίνουν έναν εντελώς διαφορετικό τόνο στην οικτρή καθημερινότητά μας η οποία δημιουργεί άγχη , ατομικά και συλλογικά αδιέξοδα .

Για την περιοχή μας το εορταστικό Δωδεκαήμερο κύλισε καλά . Πολύ καλά θα λέγαμε!!! Επισκέπτες πολλοί , άλλοι για τον Μύλο των  ξωτικών , άλλοι για πνευματικά  Χριστούγεννα στα Άγια  Μετέωρα , άλλοι για την μαγευτική ομορφιά του τοπίου . Εν πάση περιπτώσει και τηρουμένων των οικονομικών και άλλων δυσκολιών που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία , να λέμε και ένα δόξα τον Κύριο !!!

Τώρα ,  στην αρχή του νέου χρόνου, αφήνουμε ότι μας πίκρανε πίσω και  κοιτάμε μπροστά . Γιατί «τα παλούκια μπροστά μας είναι» , όπως λέει και ο μπάρμπα – Προκόπης .

Που λέτε φίλοι μου αναγνώστες  ο ερχομός των επισκεπτών από άλλες περιοχές της χώρας έφερε και τις συνήθειές τους , τις συμπεριφορές τους και εν πάση περιπτώσει όλα όσα χαρακτηρίζουν τις τοπικές κοινωνίες σε κάθε γωνιά της χώρας μας .

Ιδού λοιπόν κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις :  Ο Γιώργος απόγιομα της Πρωτοχρονιάς κατήλθε  από τα υπερώα στο κέντρο της πόλης για ένα καφέ με τον κολλητό του τον Λευτέρη . Το στέκι καθιερωμένο . Ο Γιώργος εισήλθε αλλά πριν κάνει ένα βήμα εντός , έκανε απότομα ένα βήμα πίσω καθώς δεν έπεφτε καρφίτσα . Βλέποντας ότι πιθανότητα να βολευτεί κάπου δεν υπήρχε , εξήλθε όπως μπήκε . Έφερε μια δυο βόλτες μπας και κάποιος απ΄ τους  θαμώνες ευαρεστηθεί να αποχωρήσει και να απελευθερώσει καμία καρέκλα για βολευτεί , αλλά εις μάτην . Έβγαλε το τηλέφωνο και σχημάτισε το νούμερο του τηλεφώνου του Λευτεράκη .

_Έλα , που είσαι , κοιμάσαι ; Θα βγεις για καφέ ; Ρώτησε .

_Είσαι έξω ;

_Έξω λέει…ιιιι !!! Κυριολεκτικά είμαι έξω.

_Καλά , έμπα μέσα , κάτσε κι έρχομαι, απάντησε ο Λευτεράκης .

_Να κάτσω ; Μια κουβέντα είναι . Που να κάτσω ρε φίλε , μας ξωπέταξαν οι ξένοι . Δεν υπάρχει καρέκλα ούτε για δείγμα, συμπλήρωσε .

_Αλήθεια ; Εμ τότε τί έξω μου λες να έρθω . Άσε να την πέσω , απάντησε ο Λευτεράκης .

_Καλά, θα ξαναπάω και θα σε κάνω αναπάντητη , μουρμούρισε ο Γιώργος και έκλεισε το τηλέφωνο . Σε λίγο ξανά στο γνωστό στέκι .Σπρώχνει την πόρτα αλλά εις μάτην .

_Βρε ντού , βρε ντού , άκουσε να λέει  κάποιος που ήταν πίσω του , αλλά τίποτα .

_Τί έγινε , χάλασε ; αναρωτήθηκε αλλά πριν εγκαταλείψει  την προσπάθεια η πόρτα μισάνοιξε βρίσκοντας στην πλάτη κάποιου θαμώνα που ετοιμάζονταν να εξέλθει με την παρέα του .

Στο μισάνοιγμα της πόρτας , αδύνατος καθώς είναι , κατάφερε να εισχωρήσει .

_Γιώργο , εδώ , αδειάζει ένα τραπέζι , άκουσε να τον φωνάζει ο νεαρός σερβιτόρος . Ξεπερνώντας την κλωτσοπατινάδα έφτασε πρώτος στο τραπέζι απογοητεύοντας μια παρέα που προσέτρεξε να προκάνει αλλά ατύχησε καθώς ο Γιώργος  ως αίλουρος , πέρασε ανάμεσα από καρέκλες , καθίσματα , τσάντες , τσαντάκια , τζάκετ , κασκόλ και δε συμμαζεύεται και να φαρδύς πλατύς στην καρέκλα .

_Ό…οοοχι !!!  Μας πρόλαβε ο κύριος , άκουσε να λέει έντονα απογοητευμένη μια  κοπελιά στην παρέα της .

_Με συγχωρείται δεσποινίς , σας πρόκανα , ψιθύρισε ο Γιώργος βλέποντας την απογοήτευση βαθειά χαραγμένη στο πρόσωπο της δεσποινίδος .

Εν τω μεταξύ ο Λευτεράκης κατέφθανε  στο γνωστό στέκι .

_Μεγάλε , βρήκες καρέκλα ;

_Δυσκολεύτηκα , αλλά βρήκα , απάντησε .

Σε λίγο , το διπλανό τραπέζι άδειαζε και αμέσως ένα τσούρμο ανθρώπων το πλήρωσε. Ο σερβιτόρος , αγνόησε επιδεικτικά τους φίλους μας  και κατευθύνθηκε στην μεγάλη παρέα.

_Παρακαλώ , τί να σας φέρω ; Ρώτησε την ομήγυρη.

_Μ…μμμμμ , να σκεφτούμε , απάντησε κάποιος .

_Τί έχετε ; Ρώτησε μια κοπέλα .

_Ο σερβιτόρος ξεκίνησε την ενημέρωση .

_Κατάλογο έχετε ; Ρώτησε η διπλανή της .

_Έχουμε . Χωρίς κατάλογο θα είμαστε ; Απάντησε ο σερβιτόρος .

_Μου τον φέρνετε , σας παρακαλώ ;

_Αμέσως , απάντησε ο σερβιτόρος και με ένα άπλωμα του χεριού του έπιασε από τον διπλανό πάγκο ένα κατάλογο με σκληρόδετα εξώφυλλα .

_Α , σας ευχαριστώ  , απάντησε η κοπελιά .

Που λέτε ο σερβιτόρος όρθιος με τον δίσκο ανά χείρας αναμένοντας παραγγελία .Η κοπελιά αρχίζει να ψελλίζει : Μ…μμμμμ !!!

_Τί έχει ; Ρωτάει κάποιος  και η κοπελιά αρχίζει να αναγιγνώσκει λες και απήγγειλε ποίημα.

_Τί θα πιείς εσύ ; Της ρωτάει κάποιος άλλος της  παρέας .

_Εσύ , τί θα πιείς ;

_Δεν ξέρω , να σκεφτώ λίγο .

_Εγώ θα πάρω ένα τσάι , ακούγετε μια   γυναικεία φωνή .

_Ωραία , τσάι κι΄ εγώ ;

_Εσείς ; Ρωτάει τους άλλους .

_Τί τσάϊα έχετε ;

_Μ…μμμμ , κάτσε να δω . Έχει του βουνού , έχει πράσινο , έχει πορτοκάλι , έχει βερίκοκο , έχει μέντα ……,απαντά η κοπελιά που κρατούσε  τον κατάλογο ανά χείρας .

_Σε κόκκινο έχει τίποτα ; Ρωτάει κάποιος άλλος .

_Αν αυτοί παραγγείλουν σήμερα , εμένα να με τρυπήσεις τη μύτη με κοκοτόφτερο , σχολίασε ο Γιώργος .

_Κάτσε ρε μεγάλε , η παραγγελία είναι φιλοσοφία , έτσι το έχεις εσύ ;Απάντησε ο Λευτεράκης .

_Μα αυτοί βρε αδερφέ κάνουν λες και βρίσκονται σε διπλωματικές διαπραγματεύσεις  για το Κυπριακό . Τί στο καλό , τη συνθήκη της  Λωζάννης υπογράφουν  ; Συμπλήρωσε .

 

 

 

 

 

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .