Αποκαλυπτική για το πολιτικό σύστημα η μετωπική σύγκρουση για το τηλεοπτικό τοπίο

3 Νοεμβρίου, 2016 17:54 Επιμέλεια: /

kalibas new site_DCE

Αυτό που τελικά αποκαλύπτει η μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης με αφορμή την πρωτοβουλία  ρύθμισης(;) του τηλεοπτικού τοπίου , είναι η ανικανότης του πολιτικού συστήματος να αντιληφθεί τα μείζονα και τα ελάσσονα προβλήματα και προκλήσεις  που αντιμετωπίζει η χώρα  αλλά και την αναγκαιότητα να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων θέτοντας ως μέγιστο καθήκον την σωτηρία  της χώρας και την εθνική της αναγέννηση .

Γαλουχημένο και καθετοποιημένο το εγχώριο πολιτικό σύστημα στην εποχή του απόγειου της κομματοκρατίας  και του σφιχτού εναγκαλισμού των κομμάτων εξουσίας με  το κράτος και την οικονομία , στην γνωστή σχέση , δυστυχώς  δεν μπορεί να απογαλακτισθεί από τις γνωστές νοοτροπίες και αγκυλώσεις  που σφράγισαν την πολιτική ιστορία  της δύσμοιρης  χώρας μας και εν πολλοίς ευθύνονται για την σημερινή κατάντια .

Η μεν κυβέρνηση  με την παιδαριώδη  διαχείριση του θέματος κατάφερε μια  κρίσιμη αναγκαιότητα που προσδίδει ποιότητα στην  Δημοκρατία και μια ομόθυμη κοινωνική απαίτηση , την τακτοποίηση του τηλεοπτικού τοπίου , να την απαξιώσει , η δε αντιπολίτευση να χρησιμοποιήσει τα κυβερνητικά λάθη και την απόφαση του Σ.Τ.Ε  για να  αναδείξει το θέμα σε μείζον πολιτικό θέμα ευελπιστώντας να εγγράψει μικροκομματικά οφέλη . Η άρνηση συμμετοχής στην συγκρότηση του Ε.Σ.Ρ δεν είναι τίποτ΄ άλλο παρά ένας ακόμα ελιγμός να στριμωχτεί  πολιτικά η Κυβέρνηση . Είναι απορίας άξιο το πόσο βιάζεται ο κ. Μητσοτάκης να γίνει  ακόμα ένας Πρωθυπουργός  της κρίσης .

Την ώρα που η χώρα , παρά την απώλεια του 50% του οικογενειακού  εισοδήματος των ελλήνων , αδυνατεί να εξορθολογήσει τις δημοσιονομικές  τρύπες και να εξέλθει της οικονομικής κρίσεως , την ώρα που στον περίγυρό της γίνεται κοσμογονία  και διαμορφώνεται ο νέος γεωπολιτικός χάρτης , δυστυχώς το πολιτικό  μας σύστημα έχει την πολυτέλεια να ασχολείται με τις τηλεοπτικές άδειες αποδεικνύοντας εν τέλει ότι και γι΄ αυτό ακόμα είναι ανίκανο .

Είναι σαφές ότι οι κυβερνητικοί χειρισμοί  επ΄αυτού  του θέματος απεδείχθησαν ατυχείς αλλά  εξ΄ ίσου ατυχείς είναι και οι χειρισμοί της αντιπολίτευσης  και κυρίως της  Αξιωματικής καταδεικνύοντας το πρόβλημα και το πολιτικό αδιέξοδο .

Αξιοσημείωτο  της ανευθυνότητας  του πολιτικού συστήματος η στάση τους στην  απόφαση του Σ.Τ.Ε . Η μεν κυβέρνηση περιέλουσε το Σ.Τ.Ε με διάφορα , προφανώς γιατί δεν ικανοποίησε  τις στοχεύσεις της , ενώ η αντιπολίτευση αφού πριν μιλούσε για προσπάθειες επηρεασμού της δικαιοσύνης , αφήνοντας μάλιστα αιχμές για τους δικαστές , τελικά έκανε την απόφασή του σημαία  της πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση  . Και βέβαια το αντίθετο θα γίνονταν αν η απόφαση έκρινε τον νόμο συνταγματικό . Το συμπέρασμα ;  Είναι καλό για την χώρα , ότι συμφέρει το κόμμα.  Το τραγελαφικό στην υπόθεση της ρύθμισης του τηλεοπτικού τοπίου είναι ότι όλος αυτός ο ντόρος γίνεται υποτίθεται για να καθαρίσει το τοπίο ,να λειτουργήσουν οι θεσμοί και να ενισχυθεί η Δημοκρατία ενώ στην ουσία οι ίδιοι καναλάρχες που κατηγορούνται για διαπλοκή , οι ίδιοι παραμένουν  στο τηλεοπτικό τοπίο πληρώνοντας απλά . Η χώρα και τα προβλήματα χρειάζονται συλλογικότητα , συνεννόηση , συνεργασία , σχέδιο ανασυγκρότησης και πολύ κόπο για να μπορέσει να τα υπερβεί , κάτι που δεν φαίνεται στον ορίζοντα να επιτυγχάνεται .

Η χώρα ως πολιτική οντότητα, ως οικονομική δομή, ως κράτος δικαίου, ως κοινωνικό κράτος, ως σύστημα δικαιωμάτων και ως σύστημα σκέψης και συνείδησης σε τελευταία ανάλυση καταρρέει και ατυχώς  τίποτα και κανένας απ΄ την πολιτική τάξη δεν φαίνεται να σταματήσει την κατάρρευση .  Η  μόνη δύναμη που μπορεί  να σώσει την χώρα  είναι η ελληνική πολιτική κοινωνία  που είναι ανάγκη  εδώ και τώρα να εργασθεί σε όλα τα επίπεδα (τα κοινωνικά, τα υλικά, τα συνειδησιακά κ.λπ.) συντονισμένα και με ορθολογική προοπτική για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αυτοερμηνείας και αυτοσυνείδησής της ως πολιτικής συνθήκης, η οποία στην παγκόσμια κοινωνία είναι χρεωμένη πολιτική κοινωνία. Αυτό που κατά κόρον λέγεται και ακούγεται ως επιχείρημα, δηλ. ότι η οικονομική κρίση είναι μία ευκαιρία υπαρξιακού αυτοπροσδιορισμού της ελληνικής κοινωνίας, μπορεί επιτέλους να επανέλθει ως ιδέα στη δημόσια σφαίρα βοηθώντας μας να ξεπεράσουμε απογοητεύσεις φόβους , μειονεξίες , αδυναμίες , παθητικότητα , αγανάκτηση , αδιαφορία , και να αναλάβουμε , θυσιάζοντας τη ευζωία  μας και τον καταναλωτισμό .  Άλλως ας είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα που αχνοφαίνονται  στον ορίζοντα .

 

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.