Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος : O πληγωμένος αετός

25 Ιανουαρίου, 2016 08:12 Επιμέλεια: /

5e256-oi-3-ierarxes-kai-pws-kathierwthike-i-eorth-toys3

Η αλήθεια είναι ότι αν και με έφεση στην μελέτη των βιογραφιών των αγίων της Εκκλησίας δεν είχα εμβαθύνει στην ζωή , το έργο , την προσφορά και την Θεολογική σκέψη του  αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου , έναν εκ των τριών μέγιστων φωστήρων της Εκκλησίας , των γραμμάτων και των τεχνών .

Αφορμή για μια εμβάθυνση  στο βίο του αγίου , του οποίου φέρω το όνομά του , αποτέλεσε ένα βιβλίο που ήρθε στα χέρια  μου με τίτλο  «Ο πληγωμένος  αετός – Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος» του Στ. Παπαδόπουλου εκδ. Αποστολική διακονία ,η  ανάγνωση του οποίου με συγκλόνισε για το ήθος , το πνεύμα , την ταπεινότητα και το πνευματικό ανάστημα του μεγάλου  αυτού ανδρός  της Εκκλησίας  μας  που δικαίως αναγνωρίζεται μέγιστος.

Στη σελίδα 185- 186 του  βιβλίου γράφει ο συγγραφέας  αναφερόμενος  στο κάλεσμα του  αγίου   για τον πατριαρχικό  θρόνο της Κωνσταντινούπολης  προκειμένου να αντιμετωπίσει τον περίφημο αιρεσιάρχη Αρειανό  :  «…Στις αγορές, στις πλατείες, στα προαύλια των ναών και στις στοές, έδιναν κι έπαιρναν οι κουβέντες για τον Γρηγόριο.  _Ένας χωριάτης, θα διδάξει εμάς τους πρωτευουσιάνους; Αυτός ούτε να μιλήσει δεν μπορεί καλά καλά. Δεν κοιτάει τα στραβά του μούτρα, μόνο θέλει να μας βγει και μπροστά! Μαζεύει ο πεινασμένος τον κόσμο, μιλάει τάχα με σοφία και νομίζει ότι θα μας πείσει όλους! Ιδέτε τον καλά και πείτε, είναι αυτός για ηγέτης πνευματικός; Αυτός, τρομάρα του, δεν έχει ούτε ένα ράσο της προκοπής … Κουρέλι φοράει επάνω του, δεν τον βλέπετε… Και θέλει να γίνει κεφαλή της Εκκλησίας μας!

Τέτοια και άλλα χειρότερα λέγανε για τον Γρηγόριο, που σιγά σιγά φτάνανε στ” αυτιά και του ίδιου ή τα μάντευε από τα μισόλογα των  δικών του.  Και το πιο πικρό ήταν ότι και κάποιοι ορθόδοξοι αισθάνονταν λίγο άσχημα με τη φτωχική εμφάνισή του. Νόμιζαν ότι για να επιβληθεί ως αρχηγός, ως κεφαλή της Εκκλησίας, πρέπει να έχει και παρουσιαστικό εντυπωσιακό. Να περπατάει περήφανα, να κάνει περίπατο στις στοές με συνοδεία, να φοράει πολυτελή ρούχα , να κάθετε  σε χρυσοποίκιλτους θρόνους  , να ορίζει , να εποπτεύει τα πάντα , να έχει το αλάθητο .  Έπειτα να έχει κοινωνικές σχέσεις με υψηλά πρόσωπα, να καλοτρώει, να κουβεντιάζει διασκεδαστικά στα δείπνα.

Ήταν κι εκείνη η προφορά του η καππαδοκική, που τάχα ενοχλούσε. Αυτοί, πρωτευουσιάνοι, είχανε πιο λεπτή προφορά. Έλεγαν, βέβαια, ένα σωρό ανοησίες και κακοδοξίες, ενώ εκείνος με τη βαριά του προφορά έλεγε σοφά… τέτοια όμως δεν είχανε σημασία, δεν μπορούσανε να τα κρίνουνε οι ρηχοί άνθρωποι.  Είχε, λοιπόν, τα βάσανά του ο Γρηγόριος, φτάνανε κι αυτές οι κακοήθειες στ” αυτιά του και πληγωνότανε πολύ. Έφταιγε που γεννήθηκε πολύ συναισθηματικός, ευαίσθητος… Έφταιγε την εποχή εκείνη και το φθινόπωρο που του “φερνε μελαγχολία… κάτι σαν σφίξιμο. Εμφανίστηκε απειλητικό και το άσθμα. Τέτοιες ώρες δεν ήθελε να βγαίνει καθόλου έξω. Κλεινότανε στο μικρό σπιτάκι. Κι ακόμα πιο μέσα, στον εαυτό του. Εκεί έκλαιγε, εκεί απολογιότανε, εκεί καμμιά φορά γύριζε στον Χριστό και ρώταγε :  _Θα περάσω κι άλλα, Χριστέ μου, θα μ” αφήσεις κι άλλο στον ξένο τόπο;  Η προσευχή και τα δάκρυα τον γαληνεύανε. Το άσθμα υποχωρούσε. Μπορούσε κι ανέπνεε λίγο ελεύθερα…».

Μέσα σ΄ αυτό το κλίμα  και μ΄ αυτήν την ταπεινότητα , έδρασε , πολέμησε και νίκησε κατά κράτος τον Αρειανισμό , ο Άγιος  Γρηγόριος . .

Έναν λοιπόν  από τους μεγαλύτερους Θεολόγους όλων των εποχών, που στήριξε τους πρόσφυγες Καππαδόκες στον δρόμο του ξεριζωμού από την πατρίδα τους γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία  μας . Ας δούμε λίγα βιογραφικά στοιχεία  του Αγίου .

Ο μέγας της Θεολογίας αυλός , γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε Λευιτική οικογένεια στην Αριανζό της Καππαδοκίας, από τον Πρεσβύτερο Γρηγόριο- τον μετέπειτα επίσκοπο Ναζιανζού- και την Νόννα, την ευλαβή Αγία Μητέρα του και είναι ένα από τα τρία παιδιά τους, μαζί με τον Καισσάρειο και την Γοργονία.

Από τα εφηβικά ακόμη χρόνια, εντρύφησε στην ανθρώπινη σοφία, σπουδάζοντας Φιλοσοφία και Ρητορική, στα μεγάλα κέντρα της εποχής του, την Καισάρεια, την Αλεξάνδρεια αλλά και την Αθήνα, έχοντας συμμαθητή του, τον έτερο Μέγα, τον Βασίλειο, αλλά και τον νεαρό τότε Ιουλιανό, τον μετέπειτα Αυτοκράτορα, τον παραβάτη… Ωστόσο, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, εμπνεόμενος από την Ιερατική ζωή του πατέρα του, χειροτονήθηκε από τον ίδιο διάκονος και στην συνέχεια Πρεσβύτερος. Για ένα μικρό διάστημα, συνασκείται  με τον παλαιό συμμαθητή του τον Μέγα Βασίλειο, έως ότου επιστρέφει στην γενέτειρα του, για να στηρίξει τον γέροντα πατέρα του και επίσκοπο της πόλεως στην υψηλή διακονία του. Χειροτονείται αρχικώς Επίσκοπος Σασίμων και οι αγώνες του για την προάσπιση της Πίστεως, έναντι των αιρετικών, ιδιαιτέρως των Αρειανιστών τον ανέδειξαν υπέρμαχο της πίστεως, καθιστώντας τον ταυτόχρονα στην συνείδηση του λαού του, ποιμένα και διδάσκαλο.

Η Εκκλησία τον καλεί να αναλάβει τον χειμαζόμενο θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ,στηρίζοντας τους εκεί Χριστιανούς που μαστίζονταν από την δηλητηριώδη αίρεση του Αρείου. Αναλαμβάνει τα υψηλά του καθήκοντα το 379 μ.Χ. και ο πόλεμος των μαινομένων εχθρών της Εκκλησίας τον οδηγούν σε παραίτηση.

Απομονώνεται στην αγαπημένη του Ναζιανζό επιτελώντας τα ποιμαντικά , Αρχιερατικά του καθήκοντα, στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Δεν έπαυσε να αγωνιά για την Εκκλησία! Δεν σταμάτησε να μάχεται με την ρομφαία του Θεολογικού λόγου του, εναντίων των αιρετικών μέχρι και το τέλος της ζωής του! Οι θάνατοι των αγαπημένων προσώπων της οικογενείας του, αλλά και του επιστηθίου φίλου του Μ. Βασιλείου, τον έχουν καταβάλει. Άρρωστος στο σώμα, αλλά ακμαίος στο πνεύμα και την σκέψη, κοιμήθηκε την 25ην Ιανουαρίου του 390 μ.Χ. έχοντας την συνείδηση του ήσυχη, αφήνοντας πίσω του, ένα τεράστιο Θεολογικό έργο, λαμβάνοντας τον τίτλο του Θεολόγου , μετά τον Ευαγγελιστή Ιωάννη , κληροδοτώντας  στις επόμενες γενεές ένα μεγάλο συγγραφικό έργο με  408 ποιήματά του 18.000 περίπου στίχων.

Ο Άγιος Γρηγόριος είναι από τα μεγαλύτερα πνεύματα του Χριστιανισμού και από τους λαμπρότερους αθλητές της ορθόδοξης πίστης μας, ένας από τους τρεις στυλοβάτες της Ιεράς Επιστήμης! Με την βιωτή του απέδειξε, πως η Ιερά της Θεολογίας επιστήμη, αποτελεί βίωμα και όχι γνώση, εμπειρία και όχι διδαχή.

Πόσο απάδει , αλήθεια , αυτή η στάση ζωής από την σημερινή εποχή της κοινωνικής  παρακμής και του ηθικού ξεπεσμού και πόσο θα μπορούσε  να λειτουργήσει ως εφαλτήριο  ψυχικής και πνευματικής  μεταμόρφωσης  που θα μας οδηγήσει στην ατομική , συλλογική  και εθνική αναγέννηση !!!

 

 

ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΟYΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛIΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓIΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟEΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΤHΣΕΙΣ. ΑΥΤO ΤΟ ΑΦHΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡIΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ. ΕΛΕYΘΕΡΑ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΣΤΕIΛΕΤΕ ΠΡΟΣ ΑΝAΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚH ΣΑΣ AΠΟΨΗ.ΣΕ ΠΕΡIΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΥΠAΡΞΕΙ ΑΝAΡΤΗΣΗ, ΤΗΣ ΟΠΟIΑΣ ΕIΣΤΕ ΚAΤΟΧΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜAΤΩΝ, H ΠΟΥ ΘIΓΕΣΤΕ ΑΠO ΑΥΤH, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝHΣΤΕ AΜΕΣΑ ΜΑΖI ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑIΤΗΤΗ ΔΙOΡΘΩΣΗ. ΕAΝ EΧΕΙ ΣΥΜΒΕI ΚAΤΙ ΑΠO ΤΑ ΠΑΡΑΠAΝΩ ΔΕΝ ΘΑ EΧΕΙ ΓIΝΕΙ ΕΣΚΕΜΜEΝΑ. ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕYΟΥΝ ΣΧOΛΙΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΟYΝΤΑΙ OΠΩΣ ΕIΝΑΙ ΕΥΠΡΕΠΕIΣ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟYΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕYΓΟΝΤΑΣ YΒΡΕΙΣ.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρχή Σελίδας

© 2011 - 2015 StagonNews

Powered by NikosPap. Hosted by Fusioned.