Άγιος Γεώργιος ο «Κουδουνάς» Πριγκίπου

Γρηγόρης Γ. Καλύβας
Γρηγόρης Γ. Καλύβας
23 Απριλίου 2015, 09:00

«Αϊ – Γιώργη μου, κάνε καλά τον πατέρα μου», «Αϊ- Γιώργη μου, κάνε τους γονείς μου να ξαναγαπήσουν», «Αϊ- Γιώργη μου, βοήθησέ με να εισαχθώ στο πανεπιστήμιο», «Αϊ – Γιώργη μου, βοήθησε με να βρω εργασία και να αποκτήσω σπίτι». Τα παραπάνω είναι λίγες από τις χιλιάδες παρακλήσεις που γίνονται στον Αγιο Γεώργιο τον «Κουδουνά» , στο νησί Πρίγκιπος της Κωνσταντινούπολης, από προσκυνητές όλων των εθνοτήτων και θρησκειών. Κυρίως όμως από Tούρκους, μουσουλμάνους. Το μοναστήρι είναι κτισμένο το 963 μ.Χ. όταν βασίλευε ο Νικηφόρος Φωκάς και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο και καθώς λέγεται η εικόνα βρέθηκε από έναν βοσκό, καθώς ήταν σκεπασμένη από μια αρμαθιά κουδούνια, γι’ αυτό πήρε την ονομασία «Κουδουνάς». Κατά την παράδοση και μέχρι σήμερα όσοι κάνουν τάμα παίρνουν ένα «κουδουνάκι» και όταν υλοποιείται το τάμα τους το επιστρέφουν, φέρνοντας στο μοναστήρι λάδι, χρήματα κ.λπ. Σύμφωνα με στοιχεία της Μονής κάθε χρόνο το επισκέπτονται 250.000 άτομα, κυρίως Τούρκοι, κυρίως τις μέρες της πανήγυρης που ως γνωστόν γιορτάζει δύο φορές του χρόνου . Τη μέρα της εορτής του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Θέκλας. Η Μεράλ ζητούσε επίμονα να τη διαβάσει ο ιερέας και αυτός την ευλόγησε για να «ηρεμήσει ψυχικά», η Ζεϊνέπ, παρακαλούσε να γίνει καλά από την «κακιά αρρώστια», ο Χασάν ήθελε εργασία «για να θρέψει τα παιδιά του» και η Αλιγιέ παρακαλούσε τον άγιο να της «δώσει παιδιά». Tάματα Ανεβαίνουν με γυμνά τα πόδια επί μισή ώρα το λόφο όπου είναι το μοναστήρι , άλλες γυναίκες φέρνουν μαζί τους λάδι, άλλες κεριά, άλλες ζάχαρη, για να είναι γλυκιά η ζωή τους, και άλλες κλωστές, τις οποίες ανοίγουν καθ’ όλη τη διάρκεια του δρόμου για να είναι ανοιχτός ο δρόμος τους. Πολλές από αυτές, καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάβασης, δεν μιλούν , μέχρι να φθάσουν να προσκηνύσουν και να «χαϊδέψουν» την εικόνα του αγίου με την συγκίνηση των χιλιάδων πιστών να είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους , παρακολουθώντας τη λειτουργία με τα χέρια ανοικτά προς τον ουρανό ή κρατώντας κεριά αναμμένα, , παίρνουν αντίδωρο για να το μεταφέρουν στο σπίτι τους. «Παπά, δώσε και σε μένα ιερό ψωμί, να το πάγω στον άντρα μου που δεν μπόρεσε να έλθει», έλεγε μια Τουρκάλα στο μοναχό Ιεζεκιήλ, ενώ μια άλλη του έλεγε: «Eίμαι η γυναίκα του Χασάν, σε παρακαλώ, δώσε μου δυο κομμάτια». Η πίστη τους μεγάλη, η υπομονή τους «ιώβεια» και ο σεβασμός τους προς την ορθόδοξη θρησκεία μεγάλος. Οι πρώτες που έφτασαν στις 6 το πρωί ήταν τέσσερις μοντέρνες κοπέλες που οι δυο είχαν κοιμηθεί στο νησί στις φίλες τους. Ζούσαν στο Γκιόστεπε. Ρωτήθηκαν για το σκοπό της επίσκεψης και απάντησαν: «Η πίστη στον άγιο μας φέρνει εδώ. Δεν έχει σημασία ότι είμαστε μουσουλμάνες. Παρακαλέσαμε να μας βοηθήσει. Ακούσαμε τόσα πολλά για το μοναστήρι». Η Οράλ, από τη Σμύρνη, ήλθε για να προσκυνήσει τον άγιο, φέρνοντας το τάμα της. Είχε ζητήσει κάτι και υλοποιήθηκε. Έτσι, έφερε μαζί της τρία μπουκάλια λάδι. Στο ερώτημα , πώς μια μουσουλμάνα, όπως και οι άλλοι χιλιάδες προσκηνυτές, επισκέπτονται ένα ορθόδοξο μοναστήρι, η απάντηση είναι απλή και ταυτόχρονα σιβυλλική: « Δεν μας απαγορεύει κανείς να πιστεύουμε και στον Άγιο Γεώργιο. Οι θρησκείες έχουν ένα κοινό γνώρισμα, τον ένα και μοναδικό Θεό. Εξάλλου, μπορεί να κρύβουμε μέσα μας κι έναν χριστιανό». Οι μοναχοί Ο ιερομόναχος ……., που ζει στον «Κουδουνά», είναι συγκλονισμένος με την πίστη των χιλιάδων μουσουλμάνων που επισκέπτονται το μοναστήρι. «Αυτοί οι άνθρωποι ζουν με την καρδιά τους» , υποστηρίζει και συνεχίζει: «Επειδή η πίστη είναι η όραση και δύναμη της καρδιάς γι’ αυτό μπορούν και ζουν τους αγίους μας». Ο μοναχό ……… , που εκτελεί και χρέη ιερέα, δηλώνει: «είμαστε συγκλονισμένοι με αυτό που γίνεται εδώ. Ανατρέχουμε πολλές φορές στη διαπίστωση του Κυρίου για την πίστη του Ρωμαίου εκατόνταρχου». Στην ερώτησή μας εάν ο άγιος ανταποκρίνεται στις παρακλήσεις των χιλιάδων προσκυνητών, απάντησε: «Στο διάστημα που είμαι εδώ, είμαι αυτόπτης μάρτυς θαυμάτων, όπως θεραπείας παραλυτικών, βωβών, μέχρι και τεκνογονίες». Οι μοναχοί που βρίσκονται στον Άγιο Γεώργιο σχολιάζουν την παραμονή τους στο Μοναστήρι και στην Τουρκία : «Είναι άψογη η συμπεριφορά όλων τους. Από τον ανώτερο άρχοντα, έως το μικρότερο, μας αντιμετωπίζουν με τέτοιο σεβασμό που πολλές φορές προβληματιζόμαστε για το τι είναι πλέον καλύτερο, να ζούμε στη χριστιανική Ελλάδα ή στη μουσουλμανική Τουρκία; Πάντα κυκλοφορούμε με τη μοναχική ενδυμασία μας και οι εμπειρίες μας είναι μόνον θετικές». Έτσι λοιπόν, ο Άγιος Γεώργιος έγινε τόπος λατρείας χιλιάδων άθεων, χριστιανών, Εβραίων και κυρίως μουσουλμάνων οι οποίοι με όλους τους τρόπους έρχονται στο νησί και παίρνοντας τα τάματά τους, τα εναποθέτουν στον άγιο, όπως εναποθέτουν και τις ελπίδες τους. Και ο Άγιος δείχνει ότι δεν κάνει διακρίσεις και «παρέχει την ίαση» σε κάθε πιστό. Δεν είναι κι΄ αυτό ένα θαύμα ;

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Όλες οι ενότητες

© 2011 - 2017 StagonNews, Developed by NikosPap . Designed by ManosKal .Hosted by Fusioned .